 |
Revogne to wioska belgijska. Miejsce to było już zamieszkiwane w czasach starożytnych. Jednym z bardziej znaczacych zabytków miejscowości jest zamek wybudowany w 1645 roku. Wybudowany był jako zamek obronny. Zbudowany został na miejscu strego zamczyska. Kamienie do budowy nowego zostały najprawdopodobnie wzięte ze starego.
Brugia to miasto w północno-zachodniej Belgii. To ważny port śródlądowy dostępny dla statków morskich, połączony kanałami z Ostendą i Zeebrugge nad Morzem Północnym oraz z Gandawą. Pierwsze fortyfikacje powstały po podboju przez Juliusza Cezara plemienia Menapii w I wieku przed Chrystusem, które miały chronić wybrzeże przed piratami. Frankowie przejęli ten obszar od starożytnych Rzymian około IV wieku. W IX wieku Wikingowie najechali te ziemie zmuszając Baldwina I, hrabiego Flandrii do wzmocnienia fortyfikacji. Wkrótce wznowiono handel z Anglią i Skandynawią. Mniej więcej w tym okresie pojawiły się monety z nazwą Bryggia. Brugia otrzymała prawa miejskie 27 lipca 1128 roku. Wtedy też zbudowane zostały nowe mury i kanały. Od mniej więcej roku 1050 stopniowe zamulanie spowodowało iż miasto utraciło bezpośredni dostęp do morza. Dzięki sztormowi w 1134 roku, który stworzy naturalny kanał w Zwin, miasto odzyskało dostęp do morza.
Bruksela jest siedzibą króla i parlamentu belgijskiego, a ponadto jest siedzibą instytucji Unii Europejskiej, NATO i Euroatomu. Budynki Parlamentu Europejskiego w Brukseli znajdują się w tzw. europejskiej dzielnicy przy ulicy Wiertz 60, w sąsiedztwie placu Luksemburskiego. W pobliżu znajdują się inne instytucje Unii Europejskiej między innymi: Komisja Europejska, Rada Europejska i Komitet Regionów. Siedziba PE to kompleks połączonych ze sobą czterech budynków, z których każdy nosi imię ważnego dla integracji europejskiej polityka. Patronami poszczególnych budynków są: Altiero Spinelli (włoski polityk, jeden z ojców założycieli UE); Paul Henri Spaak (inny ojciec-założyciel Unii, były premier Belgii, przewodniczący Zgromadzenia EWWiS, współtwórca Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali); Willy Brandt (były kanclerz Niemiec) oraz József Antall (pierwszy postkomunistyczny premier Węgier). Największy, niedawno odnowiony budynek kompleksu UE w Brukseli mieści nieoficjalną siedzibę Parlamentu Europejskiego. Wszystkie budynki połączone są ze sobą szklanymi łącznikami na poziomie trzeciego piętra i podziemiami. W budynkach o łącznej powierzchni ponad 500 tys. metrów kwadratowych mieszczą się: sala obrad plenarnych; biura poselskie wszystkich europosłów; kilkanaście sal konferencyjnych (z których jedna nosi imię zamordowanej rosyjskiej dziennikarki Anny Politkowskiej); centrum prasowe; studia telewizyjne i duża biblioteka. Są tam też kawiarnie, restauracje oraz banki, sklepy, poczta, fryzjer, a nawet biuro podróży. Przestrzeń między PE a gwarnym placem Luksemburskim - zgodnie z decyzją europosłów - ma zyskać nazwę Esplanada Ruchu Solidarność.
Essen to miasto położone w belgijskiej prowincji Antwerpia. Miasto położone jest w pobliżu granicy z Holandią .
Namur był ważnym ośrodekiem już w czasach celtyckich i rzymskich. Przecinały się tu ważne szlaki handlowe przez Ardeny. Namur zyskał jeszcze na znaczeniu we wczesnym średniowieczu, kiedy to Merowingowie zbudowali zamek na skalistym wzgórzu przy ujściu Sambry do Mozy. W X wieku nadano mu prawa miejskie. W 1794 po rewolucji francuskiej Namur został, podobnie jak całe Niderlandy i część Niemiec wcielony do Francji. Po klęsce Napoleona w 1815, na mocy kongresu wiedeńskiego został częścią Królestwa Zjednoczonych Niderlandów, a po rewolucji z 1830 – Belgii. Silnie ufortyfikowane miasto było ważnym celem wojsk niemieckich podczas obydwu wojen światowych w XX w. Podczas I wojny światowej cytadela upadła zaskakująco szybko – po zaledwie 3 dniach i miasto pozostało pod okupacją do końca wojny. Również w II wojnie światowej miasto poniosło ciężkie zniszczenia.
Wielki Plac w Brukseli to główny plac Brukseli Dolnej, nieregularny, pięciokątny, u wylotu siedmiu ulic, bez zabudowy śródrynkowej, wytyczony przed 1348, zburzony w 1695 podczas francuskiego bombardowania. Odbudowany w jednolitym stylu architektonicznym. To zespół cennych obiektów zabytkowych wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1998. W XIV wieku wybudowano na nim ratusz miejski w stylu gotyckim, a w XVI wieku rezydencję królów hiszpańskich Maison du Roi.
Pierwotnie obszar dzisiejszej Belgii zamieszkany był przez Celtów oraz celtycko-germański lud Belgów. Od I wieku p.n.e. przez kolejne setki lat tereny te znajdowały się we władaniu Rzymu. Od roku 486 obszar dzisiejszej Belgii stał się częścią państwa Franków. Po traktacie w Verdun w roku 843 Belgia została podzielona pomiędzy Francję i Niemcy. W XV wieku Belgia była częścią Burgundii, a w roku 1477 została przejęta przez Austrię cesarza Maksymiliana I. Dopiero jednak w roku 1830 Belgia stała się niezależnym państwem. Niepodległość zdobyła w wyniku powstania przeciwko dominacji holenderskiej (rewolucja belgijska). W czasie I wojny światowej Niemcy zaatakowały neutralną Belgię. Na mocy traktatu wersalskiego do Belgii przyłączono niemieckie okręgi Eupen i Malmedy. W 1940 roku ponownie neutralna Belgia została zaatakowana przez hitlerowskie Niemcy. Po zakończeniu drugiej wojny światowej Belgia porzuciła neutralność i stała się członkiem NATO, a także została jednym członków-założycieli Wspólnoty Europejskiej. Z Holandią i Luksemburgiem Belgia stworzyła w roku 1948 unię celną, a 1960 unię gospodarczą – powstał Benelux.
Opactwo w Villers-la-Ville to dawne opactwo cystersów. Opactwo zostało założone w 1146 przez św. Bernarda jako 46 filia klasztoru w Clairvaux. Klasztor zlokalizowano w północnej części majątku Villers podarowanej przez księcia Marbais, Gauthiera I oraz jego matkę Judytę. Do Villers przybyło 12 mnichów oraz 5 konwersów, którzy po długich poszukiwaniach i założeniu jednej siedziby tymczasowej (Villers I), znaleźli dogodne miejsce w dolinie nad rzeką Thyle i rozpoczęli budowę właściwego klasztoru pod kierunkiem opata Karla z klasztoru w Himmerod (Villers II). Wedle legendy św. Bernard wskazał miejsce pod budowę klasztoru, gdy na szczycie wzgórza Robermont wbił w ziemię swoją laskę, z której wyrósł dąb. Obecnie znajduje się tu kaplica św. Bernarda z 1715 upamiętniająca to legendarne wydarzenie. Pierwsze budynki opactwa nie zachowały się w swojej pierwotnej formie. W XIII woeku opactwo zostało gruntownie przebudowane (Villers III). W 1217 powstał chór, w 1240 krypta a w 1267 refektarz. Kościół przyklasztorny był budowany przez 70 lat i został ukończony pod koniec XIII wieku. Był jednym z największych kościołów zakonu. Opactwo zaczęło podupadać w XVI wieku w okresie wojen o Niderlandy. W 1544 kościół i zabudowania klasztorne uległy znacznemu zniszczeniu w trakcie ataku wojsk hiszpańskich. Cystersi zmuszeni byli ratować się ucieczką. Klasztor został częściowo odbudowany w 1587 za czasów opata Roberta Henriona. W 1893 rząd Belgii odkupił tereny opactwa i podjął wysiłki konserwatorskie. W 1973 ruiny klasztoru zostały wpisane w rejestr zabytków.
Zamek Królewski w Brukseli można znaleźć na obrzeżach Laeken. Jest to klasyczny budynek zbudowany w latach 1782 - 1784. Zamek został zbudowany przez regentkę Marię-Kristinę i jej męża, Alberta-Casmira de Saxe-Cieszyńskiego. W 1890 zamek został zniszczony przez pożar, a następnie odbudowany. W zamku mieszka rodzina królewska więc nie jest otwarty dla publiczności.
Bruksela to miasto i stolica Belgii oraz Unii Europejskiej, położone w środkowej części kraju nad rzeką Senne. Bruksela jest siedzibą króla i parlamentu belgijskiego, a ponadto jest siedzibą instytucji Unii Europejskiej, NATO i Euroatomu. Pierwsze wzmianki o mieście pochodzą z 966, wtedy była to osada obronna. Później Bruksela była stolicą krainy historycznej Brabancji. Wielki Plac w Brukseli to nieregularny, pięciokątny plac u wylotu siedmiu ulic, bez zabudowy śródrynkowej, wytyczony przed 1348, zburzony w 1695 podczas francuskiego bombardowania. Odbudowany w jednolitym stylu architektonicznym. Zespół cennych obiektów zabytkowych wpisany został na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1998 roku. W XIV wieku wybudowano na nim ratusz miejski w stylu gotyckim, a w XVI wieku rezydencję królów hiszpańskich Maison du Roi.
Ratusz w Leuven to budynek znajdujący się na Rynku Głównym naprzeciwko zabytkowego Kościoła św Piotra. Uznany został za arcydzieło późnego gotyku. Słynie z ozdobnej architektury i koronkowych kamiennych dekoracji. Znajdują się tu rzeźby przedstawiające scenki biblijne. 236 posągów umiejscowiono na ratuszu stosunkowo niedawno ponieważ po roku 1850, czyli 400 lat po wybudowaniu ratusza.
Vuurtoren van Nieuwpoort czyli Latarnia Morska w Newport stoi we wschodnim wejsciu do portu miasta. Pierwszą wzmiankę o światle z latarni w Newport datuje się na rok 1284. W roku 1881 wzniesiono kamienną wieże, która nie przetrwała jednakże długo. W 1914 roku została zniszczona przez wojska belgijskie podczas bitwy o Yser. Odbudowana w 1923 roku została zniszczona w dniu 7 września 1944 roku. Została ponownie odbudowana po II Wojnie Światowej.
Atomium - monumentalny model kryształu żelaza, powiększony 165 miliardów razy, zlokalizowany w dzielnicy Laeken, na przedmieściach Brukseli. Został zbudowany z okazji Wystawy Światowej w Brukseli w 1958 (EXPO-58) jako symbol ówczesnych naukowych oraz technicznych osiągnięć "wieku atomu". Budowla ma 103 metry wysokości i waży 2400 ton. Konstrukcja została wykonana ze stali i aluminium. Jest umieszczona na 3 jednakowych dwunogach. Składa się z 9 kul - atomów połączonych ze sobą rurami, w których znajdują się schody ruchome. Cały kompleks znajduje się w Parku Heysel. Według planów, Atomium nie miało przetrwać po wystawie światowej w 1958 roku (podobnie jak Wieża Eiffla, którą zbudowano z okazji Expo 1889 w Paryżu). Wszystkie zdjęcia Atomium, także te robione przez turystów, są objęte prawami autorskimi należącymi do organizacji SABAM.
Scherpenheuvel to malowniczo położone miasteczko we Flandrii - holenderskojęzycznej części Belgii. Bardzo popularny cel pielgrzymek od 1500 roku. Scherpenheuvel oznacza Strome Wzgórze. Opactwo sławiące kult Maryjny powstało na wzgórzu wokół Świętego Dębu, w którym to znaleziono posąg Maryi Dziewicy. Legenda głosi, że młody pasterz próbujący ukraść posążek został "zamrożony" na miejscu zbrodni i nie mógł się ruszyć, dopóki jego nadzorca nie wyjął mu statuetki z ręki i nie odłożył z powrotem do dębu. Od tego czasu wierni szukają tu objawień i uzdrowień.
Bruksela to ważny w skali całej Europy ośrodek kulturalny, naukowy i gospodarczy. Jest siedzibą króla, a także NATO, EUROATOMU i instytucji Unii Europejskiej. Pierwsze wzmianki o mieście pochodzą z 966 roku, wtedy była to osada obronna. W mieścia można znaleźć wiele atrakcji i zabytków. Grand Place to główny plac miasta z Ratuszem (Hôtel de Ville) z XIV wieku, z Domem Króla (Maison du Roi) z XVI wieku - obecnie mieści się tam Muzeum Miejskie oraz z bogato zdobionymi kamienicami.
Wielki Plac w Brukseli to rynek, jednocześnie główny plac Brukseli Dolnej, nieregularny, pięciokątny, u wylotu siedmiu ulic, bez zabudowy śródrynkowej, wytyczony przed 1348 rokiem, zburzony w 1695 roku, odbudowany w jednolitym stylu architektonicznym. To zespół cennych obiektów zabytkowych wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1998 roku.
W średniowieczu dzwonnice zwane też belforts były oznaką statusu miasta. Były również sposobem na zapewnienie ochrony. Informowały o atakach, pożarach, a także o świtach i zachodach słońca, weselach, otwarciu rynku. Budowa Gent Belfort rozpoczęła się w 1313 roku. Zakończona została w 1380 roku. W budynku znajduje się sześciu kondygnacji. Parter - zwany Pokojem Tajemnic - został wybudowany dla wydziału ewidencji. Ciężkie zwoje z prawami miejskimi są tu przykute łańcuchami do podłogi. Drugi poziom - zwany Odpoczynkiem Strażnika - to miejsce, z którego w przypadku pożaru lub ataku informuje się o zagrożeniu. Posiada dzwony ostrzegawcze. Stąd również ogłosza się świt i zachód słońca, dzień rozpoczęcia pracy i komunikat o tym, że pożar został ugaszony. Kolejne piętro - zwane Obserwatorium - mieści obecnie wystawne dzwony będące atrakcją turystyczną. Czwarte piętro - zwane Wieżą Rolanda - służyło do ostrzegania ludności przed najazdem wroga lub sygnalizowało kapitulację miasta. Piąte piętro to mechanizm zegarowy - tu znajduje się mechanizm kontroli wszystkich dzwonów. Zegara gra arie co 15 minut. Ostatnie piętro to dzwonnica. Po gruntownej renowacji w 1982 roku jest obecnie uznawana za jedną z najlepszych na świecie. Wykorzystuje 54 bijących dzwonów.
Dendermonde – miasto w Belgii. Dendermnde otrzymało prawa miejskie w 1233 roku, co rozpoczęło okres szybkiego wzrostu. W tym samym czasie wybudowano kilka klasztorów, kaplic i kościołów oraz wzniesiono mury obronne. W połowie XIV wieku na rynku wybudowano sukiennice i beffroi. Dostatek miasta był przyczyną rywalizacji z miastami takimi jak Gandawa i czasem powodował ataki sąsiadów. W 1384 roku cały region stał się częścią księstwa Burgundii. Wiek XVI był świadkiem upadku Dendermonde.
Kościół św. Piotra w Leuven zbudowany został w latach 1425–1500 i ukończony przez Jana Keldermansa i Matheusa de Layens. Podczas II wojny światowej kościół został zniszczony. Podczas restauracji natrafiono na romańską kryptę z XI wieku. W kościele znajduje się kilka malowideł z XVII i XVIII wieku (wśród nich znane malowidło Dirka Boutsa Ostatnia Wieczerza i grób diuk Brabancji, Henryka I. 50 metrowa wieża miała mieć 169 metrów i mieścić carillon ( z fr. gra dzwonów - instrument muzyczny, będący zespołem dzwonów wieżowych, na których można wybijać melodie młotkami lub sercami dzwonów uruchamianymi przez mechanizm zegarowy lub ręcznie, za pomocą klawiszy ), ale nigdy nie została ukończona. Wieża znajduje się na liście beffroi sporządzonej przez UNESCO w 1999 roku.
Naturalną szatę roślinną Belgii stanowią na północy wrzosowiska (Kampen) i torfowiska (Flandria). W masywie Hautes Fagnes - który jest rezerwatem przyrody - na bagnach i torfowiskach żyją m.in.: dziki, jelenie, żbiki oraz dzięcioły i sowy.
