1563. Japonia

Yakushima to wyspa w prefekturze Kagoshima w Japonii (leżąca na południe od wyspy Kiusiu). Oddzielona od Tanegashimy poprzez Cieśninę Vincennes. Pokryta gęstym lasem, w skład którego wchodzą drzewa Kryptomeria (jap. Sugi) oraz okazałe rododendrony. Yakushima jest świetnie zachowanym przykładem nienaruszonych lasów umiarkowanych, w skład których wchodzi 1900 gatunków i podgatunków (z czego 94 to endemity). Najokazalej prezentują się liczące kilka tysięcy lat Kryptomerie (nazywane "japońskimi cedrami"), które do zamierzchłych czasów były uważane za święte. Z innych drzew rosną tu m.in. Jodła japońska oraz Tsuga sieboldii. Roślinność tworzy zwarty ekosystem, który zmienia się wraz z wysokością. W 1964 utworzony został tu park narodowy. W 1993 wyspa została wpisana na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. W puszczy trudno jest zauważyć jakiekolwiek ślady aktywności człowieka, co w gęsto zaludnionej Japonii jest ewenementem. Jest to najdalej wysunięte na południe miejsce w Japonii gdzie występuje śnieg, pokrywający szczyty. Jest to tym bardziej niezwykłe, gdyż temperatura wód otaczających wyspę nigdy nie spada poniżej 19 °C.

1418. Japonia

Góra Aso to największy aktywny wulkan w Japonii i jeden z największych na świecie. Znajduje się na wyspie Kiusiu, w prefekturze Kumamoto. Ma wysokość 1592 m n.p.m. Obwód kaldery wynosi około 128 km. Centralna grupa stożków grupy Aso składa się z pięciu szczytów: Neko, Taka, Naka, Eboshi i Kishima. Najwyższym punktem jest szczyt góry Taka. Krater góry Naka, do którego od strony zachodniej prowadzi droga, zawiera aktywny wulkan, który stale wydziela dym i niekiedy wybucha. Jest to jeden z najpopularniejszych punktów turystycznych Kiusiu. Wybuch, który stworzył obecną sommę miał miejsce około 300 tys. lat temu. Podczas erupcji z komory wulkanu były wyrzucane wielkie ilości popiołu i potoków piroklastycznych. Gdy komora wulkanu zapadła się, powstała ogromna depresja (kaldera).

1364. Japonia

Ginza jest dzielnicą Tokio, położoną na południe od Yaesu i Kyōbashi , na zachód od Tsukiji , na wschód od Yurakucho i Uchisaiwaichō i na północ od Shinbashi. Dzielnica ta jest znana jako ekskluzywna, z wieloma domami towarowymi , butikami, restauracjami i kawiarniami . Ginza jest uznawana za jedną z najbardziej luksusowych dzielnic handlowych na świecie.

1339. Japonia

Góra Fudżi (po japońsku Fudżijama) jest cudem natury i miejscem świętym, czczonym przez buddystów, którzy uważają ją za wrota do innego świata. Krater znany jest pod nazwą Naiin (Świątynia). Fudżijama ma również wielkie znaczenie w pradawnej japońskiej religii shinto. Jej wyznawcy wierzą, że bogowie i duchy (kami) mieszkają w kamieniach i drzewach na zboczach góry. Góra Fudżi pokryta jest przez większą część roku śniegiem. Symetrycznie nachylone stoki i podstawa o kształcie idealnego okręgu o obwodzie 126 km czynia ją wyjątkowo piękną. Góra widoczna jest w pogodnu dzień z odległości około 80 km. To młody wulkan, który powstał jakieś 600 tys. lat temu. wybuchał 18 razy; ostatnia erupcja miała miejsce w 1707 roku, a popioły zawędrowały wówczas aż do odległego o 100 km Tokio.

1251. Japonia

Nippon Maru to japoński transportowiec. Zyskał sobie przydomek Łabędzia Pacyfiku. Powstał w Kobe w 1930 roku i był pierwotnie okrętem szkoleniowym dla kadetów z japońskiej marynarki handlowej. Jest wysoki na 97 metrów, ma tonażu brutto 2278 ton, a załoga składała się z 29 marynarzy. W 1984 roku po 54 latach służby, podczas których wykonane 1.830.000 km, Nippon Maru został zastąpiony przez inny statek, zwany też ... Nippon Maru. Stary Nippon Maru został przywieziony do portu Jokohamy i został otwarty jako muzeum w 1985 roku.

1190. Japonia

Torii ( dosłownie grzęda ) to brama o charakterystycznym kształcie, prowadząca do chramów i miejsc świętych shintō (w shintō ptaki są uważane za posłańców bogów). Torii jest także powszechnie rozpoznawalnym elementem architektury japońskiej. Jest to konstrukcja, której podstawowy kształt tworzą dwa słupy złączone u góry dwiema poprzecznymi belkami. Torii symbolizuje przejście od "świata skończonego" - fizycznego świata ziemskiego, którego końcem jest śmierć, do "świata nieskończonego" będącego światem kami (bogów). Torii jest stawiane tam, gdzie może mieszkać kami, a więc nie są rzadkością torii stojące w wodzie, na przybrzeżnych skałach lub w przydomowym ogrodzie - w miejscach szczególnych dla shintō. Największa brama torii znajduje się w chramie Itsukushima na wyspie Miyajima i wznosi się na ponad 16 metrów.

1161. Japonia

Świątynie i sanktuaria w Nikko wraz z ich otoczeniem na ogólnym obszarze 424 ha. są od wieków świętymi miejscami w Japonii i stanowią centrum tradycyjnej, wciąż żywej religii Shinto. Zabytkowe budowle znane są z pięknej architektury w oraz dekoracyjnej sztuki w stylu okresu Edo i powiązane są z historią rodu Tokugawa. Styl Gongen-zukuri mauzoleum Toshogu oraz Taiyd-in-Reibyo osiągnął swój szczyt ekspresji w swoim czasie. Wszystkie te obiekty cechuje niezwykła harmonia z otaczającą naturą. Obszar ten zostałwpisany na listę UNESCO.

1147. Japonia

Park Pokoju w Hiroszimie leży po drugiej stronie rzeki niż Kopuła Bomby Atomowej. Znajdują się w nim liczne pomniki upamiętniające ofiary wybuchu. Jest ich tam naprawdę sporo, każdy coś oznacza. Muzeum Pokoju jest poświęcone atakowi na Hiroszimę i ogólnie problemowi broni atomowej. 

1143. Japonia

Amanohashidate / "most do nieba" to wąska mierzeja o długości ok. 3,3 km, porośnięta około 8 tys. sosen, spinająca brzegi zatoki Miyazu. To miejsce krajobrazowe jest jednym z "trzech słynnych pejzaży" w Japonii. Zlokalizowane jest w pobliżu miasta Miyazu nad zatoką Miyazu (Morze Japońskie) w prefekturze Kioto. Widok na zatokę i mierzeję można podziwiać z okalających wzgórz. Zgodnie z zaleceniami miejscowej ludności, aby zobaczyć "prawdziwy most do nieba", należy stanąć plecami do zatoki, zrobić skłon i popatrzeć między nogami.

1096. Japonia

Jokohama to największy port morski i jeden z większych ośrodków przemysłowych Japonii. Leży w południowo-wschodniej części wyspy Honsiu, w prefekturze Kanagawa, której jest stolicą. Miasto zajmuje półwysep znajdujący się w zachodniej części Zatoki Tokijskiej, w pobliżu ujścia rzeki Tsurumi do morza. Miasto powstało w 1858 roku przez połączenie dwóch niewielkich wiosek - Jokohama i Kanagawa, których mieszkańcy trudnili się rolnictwem i rybołówstwem. Wtedy też zaczęto budowę portu, mogącego przyjąć przypływające z zagranicy statki handlowe. Już w następnym roku ogłoszono Jokohamę portem otwartym dla obcych jednostek. 

1058. Japonia

Prefektura Ehime znajduje się w północno-zachodniej części wyspy Shikoku w Japonii nad Morzem Wewnętrznym.  Najdalej wysuniętym krańcem prefektury jest półwysep Sadamisaki, który jest najdłuższym półwyspem w Japonii. Obecna nazwa prefektury Ehime wywodzi się z Kojiki ("Księga dawnych wydarzeń") i oznacza piękną księżniczkę.

1054. Japonia

Most Jokohama Bay w Jokohamie jest ważnym elementem w panoramie miasta. Otwarty został w roku 1989. Most ten jest pierwszym tego typu w Japonii. Potocznie nazywany jest Sky Walk. Most Jokohama Bay rozciąga się na znacznej długości Jokohama Bay i łączy Honmoku Pier z Daikoku Pier. Mówi się, że owy most jest arcydziełem. Połączył bowiem piękno architektury z użytecznością. 

1047. Japonia

Japonia nazywana jest Krajem Wschodzącego Słońca lub Krajem Kwitnącej Wiśni. W Japonii drzewo wiśni dochodzi tylko i wyłącznie do stadium kwiatu. Japońskie dzieci nie znają smaku wiśni, wiedzą tylko jak wyglądają ich kwiaty. Jest tam święto zwane Hanami, podczas którego japończycy oglądają opadające kwiaty wiśni. Jest to jedna z najstarszych tradycji japońskich. Kiedyś celebrowana przez poetów, potem wojowników, a teraz wszystkich mieszkańców Kraju Wschodzącego Słońca. Generalnie Japończycy dostrzegają ulotne piękno kwiatów tego drzewka. Kiedyś symbolizowały one życie samuraja (żyć krótko i polec w walce w pełni rozkwitu). Przed nadejściem wiosny codziennie w prognozie pogody podają informacje o tzw. Froncie wiśniowym (sakura zensen), a w gazetach drukuje sie mapki z najlepszymi punktami do oglądania drzew wiśni.

986. Japonia

Todaiji to chyba najsławniejszy kompleks świątynny Nary. Powstał dzięki staraniom cesarza Shomu w połowie VIII-ego wieku i szybko stał się najbardziej wpływową i najzamożniejszą świątynią Kraju Kwitnącej Wiśni. Swego czasu zajmował aż 100 hektarów ogrodzonego gruntu, na którym stało wiele budynków. Obecnie, to co pozostało, jest rozrzucone na 80-iu hektarach miasta. Todaiji to bardzo wiele zabudowań. Stoją tam: wspaniała Dzwonnica z XIII-ego wieku, Sammai-do, określany także jako Shigatsu-do, Nigatsu-do zwany także Budynkiem Drugiego Miesiąca, pobudowany w 752 roku, odbudowany po pożarze w 1667 roku, Shingon'in, kwatery mnichów Tonan'in i wiele innych. Niedaleko znajduje się też piękne jeziorko Kagami-ike a na dziedzińcu jeden z największych skarbów Todaiji: słynną latarnię Hakkaku Toro uznaną skarbem narodowym. 

904. Japonia

W krajobrazie Japonii dominują góry i wyżyny, zajmujące około 90% obszaru, w tym 10% to góry wysokie. Wyspy Japońskie stanowią bowiem nawodną część potężnego łańcucha górskiego, który wznosi się z dna oceanu na wysokość 12 000 m. W żadnej części kraju niziny stanowiące ok. 10% powierzchni nie są na tyle duże, by sięgały aż po horyzont. Wyspy Japońskie leżą na styku czterech płyt tektonicznych: wielkiej eurazjatyckiej, północnoamerykańskiej, przemieszczającej się w kierunku zachodnim (ok. 10 cm rocznie) płyty pacyficznej oraz mniejszej filipińskiej, z racji czego kraj nawiedzają częste trzęsienia ziemi i wybuchy wulkanów. Na wchodzącym w skład "ognistego pierścienia Pacyfiku", terytorium Japonii znajduje się około 80 czynnych wulkanów. 

902. Japonia

Matsushima to grupa wysp w Prefekturze Miyagi. Istnieje tu około 260 małych wysp. Miejsce to jest klasyfikowane jako jedno z trzech najpopularniejszych widoków Japonii. Miejsce stało sie sławne w XVII wieku. Zwiedzając okolicę ze statku można spotkać wyspy gęsto pokryte lasem jak i wyspy skalne ogołocone z jakiejkolwiek roślinności przez fale tutejszych wód.

886. Japonia

Fudżi to wulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii (3776 m n.p.m.). Leży na wyspie Honsiu, na południowy zachód od stolicy, Tokio. Jest to stratowulkan leżący na skałach morskich paleogenu i neogenu. Komora magmowa objętości około 1400 km3 leży na głębokości około 56 km. Fudżi złożony jest z trzech stożków wulkanicznych będących pozostałością różnych wiekowo faz wulkanizmu oraz utworów niewidocznych na powierzchni. Najstarszy jest stożek Pre-Komitake aktywny przed 700 tys. lat i znany tylko z odwiertów.  Trochę młodszy, zachowany na powierzchni, jest stożek Komitake sprzed około 700 tys. lat. Kolejny stożek tzw. Starsza Fudżi działał od 80 tys. lat do 11 tys. lat temu i cechował się wulkanizmem bazaltowym, podobnie jak stożek Młodsza Fudżi, aktywny od 11 tys. lat i najwyższy z trzech omówionych. Choć główna faza aktywności Młodszej Fudżi przypada na okres 11-8 tys. lat temu, to wulkan ten wciąż jest aktywny. Od 781 roku n.e. było 10 erupcji, w tym trzy bardzo znaczne. Ostatnia erupcja miała miejsce od 28 października 1707 roku do 1 stycznia roku następnego. Prawdopodobieństwo kolejnych erupcji ocenia się jako znaczne. Charakterystyczna sylwetka pokrytego śniegiem wulkanu była i jest bardzo lubianym motywem w sztuce. Fudżi jest też świętą górą dla wyznawców shintō - jako żeńskie bóstwo Konohana-no-sakuyahime-no-mikoto. Zbudowano na niej trzy bramy torii i dwie świątynie. Do 1868 obowiązywał zakaz wstępu na górę dla kobiet. 

877. Japonia

Osaka to trzecie co do wielkości miasto w Japonii. Leży w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu w regionie Kinki nad zatoką Osaka, u ujścia rzeki Yodo. Osaka jest jednym z najważniejszych ośrodków przemysłowych, handlowo-usługowych, kulturalno-naukowych i rozrywkowych w kraju, o niezwykle potężnym potencjale ekonomicznym, konkurującym z Tokio. Jest to także jeden z najważniejszych węzłów komunikacyjnych i największych portów morskich w kraju. W starożytności Osaka nazywała się Naniwa, a nazwa ta pojawia się we wczesnych dokumentach historycznych. Cesarz Kōtoku uczynił ten obszar swoją stolica i nazwał go Naniwa-no-miya (stolica Naniwy). Dzięki położeniu nad dużą zatoką Morza Wewnętrznego i nad rzekami, szybko powstał tu ważny port morski zorientowany przede wszystkim na Chiny i królestwa na Półwyspie Koreańskim. W IV wieku Naniwa była już jednym z najważniejszych ośrodków handlu. Od średniowiecza do epoki Meiji Osaka nazywała się Ōzaka. Dla wielu mieszkańców nastały jednak ciężke czasy, kiedy na początku XVII wieku do władzy doszli szoguni z rodu Tokugawa. Wrogość wobec kultury tworzonej przez szogunat Tokugawa sprawiła, że mieszkańcy Ōzaki usiłowali zachować niezależność i odmienność od stolicy wojskowej poprzez dbałość o własną kulturę. Po przełamaniu trwającej przeszło 200 lat izolacji Japonii, obaleniu szogunatu Tokugawa i przywróceniu realnej władzy cesarzowi, miasto zmieniło nazwę na Ōsaka, a jej mieszkańcy wznowili kontakty z obcokrajowcami, zapoznając się z najnowszymi zdobyczami nauki, medycyny i techniki. Jednocześnie, olbrzymie inwestycje w cesarską stolicę, jaką stało się Tokio, zaniedbały Osakę. W czasie II wojny światowej Osaka była jednym z najważniejszych celów amerykańskich nalotów bombowych. Miasto legło w gruzach i straciło niemal wszystkie zabytki. Po wojnie pełni nadziei na odzyskanie dawnej świetności miasta mieszkańcy budowali Osakę, opierając się na nowych planach urbanistycznych. Rozwój przemysłu w Osace wprawdzie ustał z powodu braku przestrzeni budowlanej i nowych ujęć wody gruntowej, ale miasto, zgodnie z zamierzeniami szybko stało się nową potęgą ekonomiczną. 

842. Japonia

Cechą charakterystyczną kultury japońskiej jest wyjątkowy szacunek dla natury. Japończycy, w przeciwieństwie do Europejczyków, nie czują się panami przyrody, a jedynie jej częścią. Związane jest to z religią shintoistyczną, stąd w Japonii zamiłowanie do przestrzeni, również w architekturze. Japońska wioska Shirakawa-go jest ujęta w spisie światowego dziedzictwa kultury przez UNESCO. Shirakawa-go jest górską wioską zajmującą obszar 356,7 kilometrów kwadratowych. W jej pejzażu dominuje masyw górski Haku. Shirakawa-go była wioską odizolowaną od nowoczesnej kultury przez bardzo długi czas, ale współczesny styl życia stopniowo przenikał także i tutaj. Stary styl zabudowy przestał odpowiadać młodej generacji i wiele domów zostało rozebranych, bądź przebudowanych zgodnie z nowoczesnym standardem, ale wciąż jeszcze około 60 domów pozostaje w starym stylu. Tradycyjne japońskie budownictwo bazuje na drewnie, które było ogólnie dostępne od najdawniejszych czasów.

810. Japonia

Ginza to dzielnica Tokio. Położona jest na południe od Yaesu i Kyōbashi, na wschód od Yūrakuchō i Uchisaiwaicho, na zachód od Tsukiji i na północ od Shinbashi. Znana jako jedna z najdroższych dzielnic Tokio. Znajduje się tu wiele markowych domów towarowych, butików, restauracji i kawiarni. Po trudach kupowania i towarzyskich spotkań przyciąga teatrem kabuki.