1617. Niemcy

Gräfenhainichen - miasto w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia-Anhalt w powiecie Wittenberga.

1615. Niemcy

Pałace i zespoły parkowe w Poczdamie i Berlinie – rezydencje, ogrody i parki w Poczdamie i Berlinie, wpisane w latach 90. XX wieku na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Zajmują ponad 500 ha pomiędzy Sanssouci w Poczdamie a Pawią Wyspą w Berlinie. Obejmują 150 budowli wzniesionych na zlecenie władców Prus i Brandenburgii pomiędzy 1730 a 1916. Pałace i zespoły parkowe w Poczdamie to Kompleks Sanssouci - leży w północno-zachodniej części Poczdamu. Został założony w poł. XVIII wieku przez króla Prus, Fryderyka II Wielkiego. Fryderyk przebudował wzniesiony tu w 1669 roku barokowy pałac. Projekt powierzył Georgowi Wenzeslausowi von Knobelsdorffowi, który nadał rezydencji nowy styl rokoko. W poł. XIX wieku pałac został przebudowany przez Fryderyka Wilhelma IV w stylu klasycystycznym. Park, z niemodnego wówczas już ogrodu barokowego, przekształcono w park krajobrazowy, Kompleks Babelsberg - zespół zamkowo-parkowy w dzielnicy Babelsberg leży nad Jeziorem Głębokim na Haweli. Kompleks został założony na początku XIX wieku przez przyszłego cesarza Wilhelma I. Zamek - letnią rezydencję dla pary cesarskiej - zbudowano w 1833 na podstawie planów Karla Friedricha Schinkela. Rezydencja była dwukrotnie przebudowywana, przez Ludwiga Persiusa (1841) oraz Johanna Heinricha Stracka (1845). Projekt parku powierzono znanemu architektowi krajobrazu, Peterowi Josephowi Lennému. Po 1843 prace Lennégo kontynuował książę Hermann von Pückler – Muskau, Pałac i park Sacrow - Pałac i park Sacrow wraz z kościołem Zbawiciela leżą w poczdamskiej dzielnicy Sacrow. Kompleks parkowo-pałacowy został rozbudowany w poł. XIX wieku przez pruskich architektów Ludwiga Persiusa (pałac i kościół) oraz Petera Josepha Lennégo (park) na zlecenie Fryderyka Wilhelma IV, Nowy Ogród (100 ha) w stylu angielskim leży w północnym Poczdamie pomiędzy Jeziorem Świętym a Jeziorem Jungfern. Kompleks został założony przez Fryderyka Wilhelma II w 178 7roku. Budowę pałacu powierzono początkowo Karlowi von Gontardowi a następnie Carlowi Gotthradowi Langhausowi. Projektowaniem parku zajmowali się kolejno Johann August Eyserbeck i Peter Joseph Lenné (po 1815). Na terenie parku znajduje się również pałac Cecilienhof wzorowany na angielskich dworach gotyckich z czasów Tudorów, zbudowany przez Paula Schultze-Naumburga dla następcy tronu Wilhelma Hohenzollerna i jego małżonki Cecylii, księżniczki Meklemburgii i Schwerinu. W dniach od 17 lipca do 2 sierpnia 1945 w Cecilienhof obradowali uczestnicy konferencji poczdamskiej.

1612. Niemcy

Świstak alpejski – gryzoń z rodziny wiewiórkowatych. Zamieszkuje Alpy i niektóre pasma Karpat, sztucznie został wprowadzony w Pirenejach. W Polsce wysokie rejony Tatr zamieszkuje jeden z podgatunków - Świstak tatrzański.

1601. Niemcy

Zamek Stolzenfels w Koblencji jest oddalony około 5 km na południe od centrum Koblencji. Jest to dawny zamek celny, który został wybudowany około 1250 roku za czasów panowania arcybiskupa Arnolda von Isenburg. W roku 1688 została ta budowla w czasie wojny dziedzicznej zniszczona. Ruiny tego zamku zostały w 1823 roku podarowane pruskiemu następcy tronu, późniejszemu królowi Fryderykowi Wilhelmowi IV. W latach 1836-42 zamek ten został odbudowany według planów berlińskiego mistrza budowlanego Karola Fryderyka Schinkela. Zamek ten wraz ze znajdującymi się w nim kosztownymi meblami jest przykładem kultury mieszkaniowej i mentalności ludzi XIX wieku. Spośród wystawionych na tym zamku eksponatów rzuca się przede wszystkim w oczy kolekcja broni i uzbrojenia.

1600. Niemcy

Zamek Sparrenburg został zbudowany w latach 1240 – 1250 przez grafa Ludwika von Ravensberg. Jest najstarszym symbolem Bielefeld. Zamek wzniesiony został na zboczu Lasu Teutoburskiego, skąd w dawnych czasach kontrolowano gród Bielefeld i przełęcz Osning. W 1550 przebudowany w celu zwiększenia obronności. Mimo wielokrotnego oblężania zamek Sparrenburg pozostał niezdobyty. W XVIII wieku używany jako więzienie. Z odrestaurowanej obecnie twierdzy rozciąga się wspaniała panorama na miasto i okolicę. Dobrze zachowane podziemne pomieszczenia i korytarze, które przecinają północno-zachodnią i południowo-wschodnią część twierdzy, są udostępnione dla zwiedzających. Każdego roku w imponującej zamkowej scenerii odbywa się średniowieczny festyn Sparrenburgfest.

1594. Niemcy

Meschede i jezioro Hennesee leżą w regionie "Kraina 1000 gór", w środku Hochsauerland, pomiędzy Parkiem Narodowym Arnsberger Wald a Homert. Jezioro Hennesee oferuje rózżnorodne mozżliwości uprawiania sportów wodnych.

1587. Niemcy

Düsseldorf to miasto na prawach powiatu w Niemczech, stolica kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia. Jest to jedno z większych z miast zachodnich Niemiec, o dużym znaczeniu gospodarczym. Düsseldorf, który po drugiej wojnie światowej przeżył fazę przyśpieszonego rozwoju, jest siedzibą wielu niemieckich koncernów przemysłowych.

1585. Niemcy

Bremerhaven – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Brema, u ujścia Wezery do Morza Północnego. Wielki port handlowy, pasażerski, rybacki; awanport Bremy. Miasto jest ośrodkiem przemysłu stoczniowego, metalowego i rybnego. Obecne Bremerhaven obejmuje kilka wcześniejszych miast. Miasto zostało założone jako port Bremy w 1827. W 1845 założono pobliskie konkurencyjne miasto Geestemünde, należące do Królestwa Hanoweru, które wraz z miejscowościami Lehe i Wulsdorf utworzyło w 1927 miasto Wesermünde, należące do Prus. 1 listopada 1939 Bremerhaven zostało częścią Wesermünde, wychodząc spod jurysdykcji kraju Bremy. Jednakże, w 1947 miasto w całości zmieniło nazwę na Bremerhaven, wchodząc ponownie w skład kraju Bremy.

1572. Niemcy

Hamburg to miasto w północnej części Niemiec, u zbiegu rzek Łaby i Alster, w odległości ok. 110 km od wybrzeży Morza Północnego. Stolica kraju związkowego Hamburg. Miasto przemysłowe i największy port morski kraju, ośrodek naukowy, kulturalny i handlowy. Port w Hamburgu wraz z awanportem w Cuxhaven tworzy jeden z największych morskich portów Europy.

1562. Niemcy

Kilonia to miasto na prawach powiatu w Niemczech, stolica kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn. Kilonia leży nad Zatoką Kilońską w południowo-zachodniej części Morza Bałtyckiego. Jest jednym z większych portów na Bałtyku i jednym z większych w Niemczech. Pod Kilonią znajduje się wejście do Kanału Kilońskiego, łączącego Morze Bałtyckie (Zatoka Kilońska) z Morzem Północnym (u ujścia Łaby). Podczas II wojny światowej Kilonia została mocno zniszczona. Po wojnie została odbudowana, jednak planiści nie zdecydowali się odtworzyć dawnej zabudowy, jak to miało miejsce w innych miastach Szlezwika-Holsztynu: Lubece lub Szlezwiku.

1542. Niemcy

Brama Brandenburska, wzniesiona w latach 1788–1791 jako brama miejska i zarazem łuk triumfalny, wzorowana była na ateńskich Propylejach. Stanowiła wręcz zarazem wyraz aspiracji Berlina do rangi nowoczesnych Aten. Po upadku muru berlińskiego (to tutaj wzniesiono jego pierwszy fragment i i to tu pierwszy jego kawałek runął) Brama Brandenburska urosła do rangi jednego z najbardziej znanych na świecie pomników.

1524. Niemcy

Sauerland jest wyżynnym regionem w Niemczech w Nadrenii Północnej-Westfalii pomiędzy miastami Siegen a Zagłębiem Ruhry. Wysokość tych wzniesień sięga 800 m n.p.m., najwyższy szczyt to Langenberg, 843,2 m n.p.m. Sauerland jest wschodnią częścią Reńskich Gór Łupkowych.

1520. Niemcy

Już od ponad 200 lat lasy w Niemczech zagospodarowywane są zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju. Oznacza to przede wszystkim, że wykorzystać można tylko tyle drzew, ile może odrosnąć. W Niemczech certyfikaty lasu wydają niezależne instytucje wg różnych systemów.

1519. Niemcy

Göppingen – miasto w Niemczech, w Badenii-Wirtembergii, w rejencji Stuttgart. Po II wojnie światowej w mieście znajdował się obóz repatriacyjny.

1478. Niemcy

Wapienna jaskinia Isenberg znajduje się w południowej Dolnej Saksonii. Jaskini ma123 metrów. Jaskinia została odkryta w XVI wieku przez górników, którzy poszukiwali limonitów. W 1874 roku zostały zbudowaneżki dla zwiedzających. Tunel wejściowy został zbudowany w 1910. Oświetlenie elektryczne dodano w 1912 roku i rozbudowano w 1935.

1467. Niemcy

O dawnym bogactwie Erfurtu świadczą dziś liczne, bardzo starannie odrestaurowane zabytki w stylu renesansowym oraz domy o konstrukcji szkieletowej, które wraz z wieloma kościołami i klasztorami oraz słynnym mostem Krämerbrücke tworzą jeden z najlepiej zachowanych średniowiecznych zespołów staromiejskich w Niemczech.

1432. Niemcy

Jeleń szlachetny to gatunek dużego ssaka lądowego z rodziny jeleniowatych. Jego liczne podgatunki zamieszkują Europę (część Półwyspu Skandynawskiego, Europa Środkowa i południowa), Azję (od Morza Czarnego do Morza Ochockiego i Morza Japońskiego), północną Afrykę. W Afryce żyją tylko na północy, dochodząc na południe do Sahary. Introdukowany został w Ameryce Południowej, Australii i Nowej Zelandii.

1411. Niemcy

Berlin – stolica i największe miasto Niemiec, na prawach kraju związkowego. Berlin leży we wschodniej części Niemiec. Położony jest nad rzeką Sprewą i Hawelą oraz ich dopływami. Sprewa w dzielnicy Spandau wpada do Haweli, prawego dopływu Łaby. Berlin znajduje się między płaskowyżami Barnim i Teltow. Leży około 90 km od granicy z Polską. Berlin został założony w IX wieku przez plemiona słowiańskie ( Berolina ). Po I wojnie światowej w 1918 ogłoszono w Berlinie republikę. W 1920 na podstawie tzw. Ustawy o wielkim Berlinie ponownie znacznie rozszerzono obszar miasta, przyłączając kilka miast i kilkadziesiąt wsi. Berlin osiągnął wówczas około 4 mln mieszkańców. Po przejęciu władzy przez nazistów w 1933 Berlin stał się stolicą III Rzeszy. Planowano znaczną rozbudowę miasta na stolicę świata, czemu przeszkodziła klęska Niemiec w II wojnie światowej oraz znaczne zniszczenia miasta. W czasie alianckich bombardowań i walk o zdobycie Berlina przez wojska radzieckie i polskie, znaczne obszary zabudowy zostały dosłownie zmiecione z powierzchni ziemi. Po II wojnie światowej Berlin został podzielony na 4 sektory okupacyjne przez aliantów. Stąd też przed ponownym zjednoczeniem Niemiec miasto było podzielone na część wschodnią stanowiącą sektor sowiecki i od 1949 stolicę NRD i część zachodnią (Berlin Zachodni) będącą specjalnym obszarem administrowanym przez aliantów ze statusem zbliżonym do wolnego miasta (błędem jest stwierdzenie, że Berlin Zachodni należał do RFN) powstałą z francuskiego, brytyjskiego i amerykańskiego sektora okupacyjnego. W latach 1948-1949 Sowieci wprowadzili blokadę Berlina Zachodniego, na co alianci zachodni odpowiedzieli uruchomieniem mostu powietrznego z zaopatrzeniem. W latach 1961-1989 Berlin Zachodni był otoczony murem, którego zburzenie w 1989 r. stanowi symbol zjednoczenia dwóch części miasta oraz dwóch państw niemieckich. Decyzją Bundestagu, od 1991 Berlin jest stolicą zjednoczonych Niemiec.

1397. Niemcy

Katedra w Akwizgranie to kościół katedralny pod wezwaniem św. Marii w Akwizgranie w zachodnich Niemczech. Katedra składa się z trzech części, z których najstarszą jest dawna kaplica pałacowa Karola Wielkiego - jeden z nielicznych zabytków sztuki karolińskiej zachowanych do naszych czasów. Następnie, w dobie wczesnego romanizmu rozbudowano westwerk, natomiast w XIV w. gotyckie prezbiterium ukończone w następnym stuleciu, które jest miejscem spoczynku Karola Wielkiego, przed wszystkim prezbiterium pełni funkcję wielkiego sanktuarium mieszczącego cztery najwyższej wagi relikwie Marii, Jezusa oraz Jana Chrzciciela, które pochowane są w późnoromańskim relikwiarzu Marii. Świątynia była jednym z najważniejszych ośrodków pielgrzymkowych w Europie, dawną tradycja wystawienia co siedem lat relikwii jest kontynuowana do dnia dzisiejszego (ostatnie miało miejsce w 2007 roku). Katedra Przez 600 lat była miejscem koronacji dla 30 władców Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. W roku 1930 świątynia otrzymała godność katedry. W 1978 katedra w Akwizgranie została wpisana na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO jako pierwszy obiekt na terenie Niemiec, a zarazem jeden z trzech pierwszych w Europie.

1387. Niemcy

Brama Brandenburska to jedna najbardziej charakterystycznych budowli Berlina. Została zaprojektowana przez Carla Gottharda Langhansa. Zbudowana została w stylu klasycystycznym w 1791 roku. Od momentu budowy muru berlińskiego w 1961 roku aż do jego zburzenia w 1989 roku brama pozostawała zamknięta. Oficjalne otwarcie bramy nastąpiło 22 grudnia 1989 roku. Pod bramą spotkali się wtedy kanclerz Zachodnich Niemiec Helmut Kohl i premier Wschodnich Niemiec Hans Modrow. Począwszy od tego dnia Brama Brandenburska stanowi symbol jedności i wolności miasta. Wymiary bramy są imponujące. Jej wysokość wynosi 26 m, szerokość 65,5 m, głębokość 11 m. Inspiracją architekta były propyleje Akropolu w Atenach. Po obu stronach bramy postawiono po 6 kolumn doryckich ozdobionych reliefami. W bramie znajduje się 5 przejazdów. Środkowy jest nieco szerszy od pozostałych. Korzystać z niego mogli jedynie członkowie rodziny cesarskiej. Oprócz kolumn przy bramie znajdują się dwie przybudówki. W każdej z nich znajdują się posągi boga Marsa oraz boginię Minerwę. Autorem oryginalnych rzeźb był Johan Daniel Metzler. Kopie, które można oglądać obecnie wykonał zespół rzeźbiarski Kranolda. Zwieńczeniem bramy jest 5-metrowy posąg Nike wykonany w całości z miedzi.