1619. Finlandia

Laponia - najdalej na północ wysunięty region Finlandii. Do 2009 również prowincja, została wydzielona z prowincji Oulu w 1936. Powierzchnia jest w większości wyżynno - górzysta. Na północy ciągną się fragmenty Gór Skandynawskich, ze szczytem Haltiatunturi, osiągającym 1324 m n.p.m. Jest on także najwyższym szczytem całej Finlandii. Wielkie obszary tej prowincji zajmują bagna. Największymi jeziorami są: Inari, Lokan i Porttipahdan. Klimat to na południu umiarkowany pośredni, w środkowej części umiarkowany chłodny i na skrajnej północy subpolarny. Na północy panuje tundra, a na południu lasy tajgi. Prowadzi się niewielkie wydobycie rud żelaza. Ponadto hoduje się renifery. W ostatnim czasie wzrasta znaczenie turystyki. Największą atrakcją turystyczną regionu jest dziewicza przyroda, nietknięta cywilizacją. Często odwiedzane jest także Rovaniemi - główna siedziba "Świętego Mikołaja".

1616. Finlandia

Findlandia – państwo w północnej Europie; 330 tys.km2 , 5,3 mln mieszkańców. Stolicą Finlandii są Helsinki. Inne główne miasta to: Tempere, Turku, Espoo. Języki urzędowe to fiński i szwedzki. Powierzchnia kraju jest przeważnie nizinna, na południu – Pojezierze Fińskie, na północy – Wyżyna Laponii. Licznie występują jeziora – jest ich ponad 55 tysięcy. Ok.67 % kraju zajmują lasy, bagna i torfowiska. Finlandia to kraj przemysłowo-rolniczy. Wydobywane są tu rudy miedzi oraz innych metali, gospodarka jest jednak oparta przede wszystkim na przemyśle drzewnym.

1590. Finlandia

Przyroda to to co jest największym skarbem i główną atrakcją Finlandii. Tysiące jezior, lasy, a na północy tundra i to wszystko jeszcze naprawdę dzikie, mało tknięte ręką człowieka. Na południu większość lasów jest własnością prywatną, i kultywowana jest głównie na potrzeby przemysłu drzewnego, ale i tak człowiek może czuć się jak w dzikim lesie. Przyroda jest dobrem wspólnym, co znaczy że każdy ma wstęp wszędzie, bez względu na to, do kogo należy dany teren. Wszędzie można tez zbierać owoce leśne, jagody, borówki, maliny czy grzyby.

1578. Finlandia

Oulu to miasto w zachodniej Finlandii, od 1776 do 2009 stolica prowincji Oulu. Leży nad Zatoką Botnicką przy ujściu rzeki Oulujoki. Największe miasto leżące poza Finlandią Południową, centrum regionalne o dużym znaczeniu, szóste pod względem liczby ludności miasto Finlandii. Słowo Oulu pochodzi najprawdopodobniej z języka Samów i oznacza powódź. Ujście Oulujoki do Zatoki Botnickiej było jednym z głównych terytoriów spornych pomiędzy królestwem Szwecji i Nowogrodem Wielkim. Pierwszą próbą wyznaczenia granic pomiędzy dwoma państwami podjęto w 1323 roku w traktacie z Pähkinäsaari. Oulujoki wraz z Oulujärvi znalazły się wówczas na północ od niej, na terytoriach należących do Nowogrodu. Nie powstrzymało to szwedzkich osadników, którzy często osiedlali się poza granicą swojego państwa. W 1375 roku u ujścia Oulujoki powstał zamek Kastelli, umacniający pozycję Szwedów w regionie. W 1590 Pietari Bagge zbudował zamek Oulu na dzisiejszej wyspie Linnansaari. Jednak dopiero w 1595 roku, po pokoju w Tayssina, granica została przesunięta na północ, przyznając Oulujoki Szwecji.

1577. Finlandia

Nurmes - miasto w Finlandii w prowincji Finlandia Wschodnia, położone nad jeziorem Pielinen.

1570. Finlandia

Położona na wschodnim końcu Europy Zachodniej Finlandia jest miejscem, gdzie można spotkać zarówno najnowsze osiągnięcia myśli technicznej, jak i nietknięte przez człowieka pustkowia lasów i arktycznych nieużytków. Ponad dwie trzecie terytorium kraju porastają lasy, poprzecinane tysiącami jezior. Śnieg, który spada tutaj w listopadzie, topnieje dopiero w kwietniu lub maju. Większość terytorium Finlandii to obszary nizinne, z rozległymi bagniskami i torfowiskami. Wyżej położona jest północna część kraju - Laponia, gdzie teren wznosi się do wysokości ponad 1000 m.n.p.m. W lasach rosną głównie świerki na glebach gliniastych oraz sosny na piaskach i podłożu kamienistym. Brzozę można spotkać w zasadzie wszędzie. Dzisiejszy krajobraz Finlandii ukształtował się pod koniec ostatniej epoki lodowcowej, czyli ok. 10 tysięcy lat temu. Cofający się lodowiec pozostawiał na granitowym podłożu liczne głazy, a w miękkiej skale rzeźbił tysiące jezior. Od roztapiającego się lodu podniósł się poziom morza. Obecnie zachodzi odwrotny proces. Klimat Finlandii charakteryzują duże wahania temperatury między latem, a zimą. Latem dni są długie i jasne, zimą krótkie i ponure. Za kołem podbiegunowym latem słońce świeci nawet o północy, natomiast zimą przez cztery do ośmiu tygodni nie wschodzi w ogóle. Finlandia zyskała sobie przydomek kraju „trzech zim” - jesiennej, właściwej oraz wiosennej.W czasie dlugiej, ostrej zimy zamarza wszystko, nawet wody północnego Bałtyku.

1533. Finlandia

Finlandia to kraina 60 tys. jezior, które znajduję się głównie w południowo-wschodniej części kraju, na Pojezierzu Fińskim. Jeziora te powstały na skutek lodowca, który istniał na tych terenach ponad 10 tys. lat temu. Największe jezioro Finlandii to Saimaa - 4400 km2. Duża część turystów odwiedzających Finlandie udaje się właśnie w jej okolice gdzie uprawiać można żeglarstwo, wędkarstwo czy tradycyjnie wypocząć na łonie natury i spędzić na jej łonie wymarzone wakacje.

1471. Finlandia

O Pojezierzu Fińskim należy mówić jako o cudzie natury – 55 tys. jezior, liczne wyspy i wysepki, mnóstwo lasów. Krystalicznie czyste, naturalne zbiorniki znajdują się we wschodniej części kraju – to tu wędkarze oraz miłośnicy kajaków odnajdą swój raj. Finlandia jest krajem dziwnym – zarówno pod względem kulturowym jak i w sensie geograficznym. Leżąca nad Bałtykiem, ze swoją nie do końca dostępną północą, pomiędzy zwartym organizmem Skandynawii na zachodzie, a Rosją na wschodzie, stanowi jednak wyodrębnioną część Europy Środkowej. Trochę bałtycka, słowiańska i zarazem skandynawska.

1470. Finlandia

Rauma to miasto w południowo-zachodniej Finlandii, w prowincji Finlandia Zachodnia, port nad Zatoką Botnicką. Mieszkańcy posługują się własnym dialektem języka fińskiego. Stare centrum miasta – Vanha Rauma (stara Rauma) zostało wpisane na listę UNESCO w 1991 ze względu na doskonale zachowaną drewnianą zabudowę historyczną.

1427. Finlandia

Park Narodowy Koli to najpopularniejsze atrakcje turystyczne Północnej Karelii. Park znajduje się nad jeziorem Pielinen i uważany jest za najstarszą atrakcję turystyczną Finlandii. Latem ośrodek oferuje wiele kilometrów szlaków pieszych, rowerowych i wodnych, natomiast zimą przeistacza się wraz z nadejściem śniegów w centrum sportów zimowych. Park Narodowy Koli, ceniony jest zarówno pod względem przyrodniczym jak i historycznym.

1410. Finlandia

Vaasa - miasto w zachodniej Finlandii, ośrodek administracyjny prowincji Vaasa, port handlowy i pasażerski nad Zatoką Botnicką.

1358. Finlandia

Helsinki – stolica Finlandii, jest jedną z najzimniejszych europejskich stolic. Nie odstrasza to jednak turystów, którzy tłumnie odwiedzają to miasto nad morzem Bałtyckim. Wszyscy, którzy chcą zwiedzić Skandynawię – nie mogą pominąć Helsinek. W porównaniu do innych stolic europejskich, miasto Helsinki powstało stosunkowo późno, gdyż pierwsza osada w tym miejscu datowana jest dopiero na XV wiek. Miasto zostało założone przez Gustawa Wazę, a w związku z tym, że jest położone nad morzem, stało się ważnym punktem handlu. Na początku XIX wieku Helsinki stały się częścią Rosji, dlatego też budynki pochodzące z tego okresu bardzo przypominają te pochodzące z Petersburga. Po drugiej wojnie światowej aż po dziś miasto rozwija się bardzo szybko. Helsinki nie są perłą architektury, w 1812 roku doszło do pożaru, który strawił praktycznie całą część miasto.

1348. Finlandia

Joensuu - miasto we wschodniej Finlandii, w prowincji Finlandia Wschodnia w regionie Północnej Karelii. Założone zostało w 1848 roku przez rosyjskiego cara Mikołaja I Romanowa. Karelia jest ważnym obszarem dla współpracy handlowej z pobliskimi regionami w Rosji. Na atrakcyjność miasta wpływają także liczne wydarzenia kulturalne i walory przyrodnicze. Joensuu zostało nazwane "Leśną Stolicą Europy", głównie ze względu na znajdujący się w nim Europejski Instytut Leśny.

1336. Finlandia

Większość powierzchni Finlandii stanowią niziny z młodą rzeźbą polodowcową. Naturalne zachodnie i południowe granice Finlandii wyznaczają Zatoka Botnicka i Zatoka Fińska, pomiędzy którymi rozciąga się poprzecinane ciągami wzniesień morenowych Pojezierze Fińskie złożone z 60 tys. jezior. Jeziora zajmują 18,8 tys km², bardzo liczne są bagna i torfowiska. W środkowej części kraju ukształtowanie terenu ma cechy południowych pojezierzy i leżących na północ wyżyn. Na północ od Koła Podbiegunowego rozciąga się Laponia Fińska, która stanowi przedgórze Gór Skandynawskich. Linia wybrzeża szkierowego, jest silnie rozwinięta, z dużą ilością małych wysepek.

1329. Finlandia

Savonlinna to miasto położone malowniczo wśród jezior na południowym-wschodzie Finlandii. Jest jednym z ważniejszych rekreacyjnych miast tego regionu. Założona przez Szwedów Savonlinna uzyskała w 1639 roku prawa miejskie. W XIX wieku miasto stało się (z inicjatywy Rosjan) popularnym kurortem. Głównym zabytkiem Savonlinny jest potężny zamek Olavinlinna, najbardziej znany tego typu obiekt w Finlandii. Olavinlinna to piętnastowieczny, trójwieżowy zamek w Savonlinna w Finlandii. Zamek jest najdalej wysuniętą na północ średniowieczna murowaną twierdzą, która zachowała się do dzisiejszych czasów. Zamek został ufundowany przez Erika Axelssona Totta w roku 1475 pod nazwą Sankt Olofsborg, w celu zabezpieczenia granic Królestwa Szwecji po podboju Nowogrodu przez wielkiego księcia moskiewskiego Iwana III. Zamek znajdował się na terenach, które zgodnie z traktatem w Nöteborgu leżały poza granicami Szwecji. Twierdza przetrwała liczne oblężenia w czasie pierwszej i drugiej wojny rosyjsko-szwedzkiej. Zdobyto ją dwukrotnie: po raz pierwszy szwedzka załoga skapitulowała przed Rosjanami 28 lipca 1714 roku, a w roku 1743 broniła się tylko przez dwa dni. Podpisany w tym samym roku traktat w Åbo przekazał tereny południowo-wschodniej Finlandii Imperium Rosyjskiemu.

1294. Finlandia

Kuopio – miasto i gmina w środkowej Finlandii, w regionie Pohjois-Savo, nad jeziorem Kallavesi. Osada została lokowana przez hrabiego Per Brahe już w 1653 (osadnictwo istniało tu jeszcze wcześniej, pierwszy kościół powstał w 1552), lecz za oficjalną datę założenia miasta przyjmuje się 17 listopada 1775, kiedy to król Gustaw III uczynił miejscowość stolicą prowincji. Prawa miejskie Kuopio otrzymało w 1782. Rozwój miasta nastąpił w XX wieku. Stało się ono rozwiniętym ośrodkiem turystycznym, handlowym i edukacyjnym. W pobliżu Kuopio znajduje się kompleks skoczni narciarskich Puijo.

1267. Finlandia

Laponia to najdalej na północ wysunięty region Finlandii. Powierzchnia jej jest w większości wyżynno - górzysta. Na północy ciągną się fragmenty Gór Skandynawskich, ze szczytem Haltiatunturi, osiągającym 1324 m n.p.m. Jest on także najwyższym szczytem całej Finlandii. Wielkie obszary tej prowincji zajmują bagna. Laponia to też ogromne płaskowyże między jeziorami z urwistymi wejściami, zejściami i wodospadami.

1245. Finlandia

Fińskie zimy są bardzo chłodne i suche. Na przeważającym obszarze kraju śnieg zaczyna padać w październiku i znika pod koniec marca. W Laponii pada już we wrześniu i topnieje dopiero w maju. Na północnych krańcach tej krainy śnieg może leżeć nawet jeszcze w czerwcu.

1242. Finlandia

Turku było kiedyś stolicą państwa. Utraciło swój status w 1812 roku a obecnie jest to miasto uniwersyteckie i ważny ośrodek kulturalny. W sercu miasta znajduje się katedra zbudowana jeszcze w XIII wieku na "Owczym kopcu" - przedchrześcijańskim miejscu kultu. Była wielokrotnie niszczona przez pożary, ale grube mury ocaliły średniowieczne pamiątki. Najważniejszym symbolem Turku jest zamek, wzniesiony daleko od centrum miasta. Zamek (tzw. "stary") został założony w XII wieku przez szwedzkiego króla Eryka Świętego. "Nowy zamek" dobudowano ok.1280 roku, jednak stopniowa rozbudowa w kolejnych wiekach tłumaczy niejednolitość architektury. Najlepszy okres przypada na lata 1556 - 1563, kiedy to królewicz szwedzki Jan przebudował rezydencję w stylu renesansowym. Najwspanialsza, spośród wielu uroczystości odbyła się w czasie świąt Bożego Narodzenia w 1563 roku na przyjęcie świeżo poślubionej przez niego Katarzyny Jagiellonki.

1238. Finlandia

Serce Helsinek stanowi plac Senacki. Dominuje nad nim ogromna, śnieżnobiała katedra luterańska, do której prowadzą monumentalne schody. Wznoszenie świątyni, a było to w I połowie XIX wieku, spotkało sięz dużym zainteresowaniem. Do tej pory opowiada się anegdotę o dwóch mężczyznach, którzy obserwując budowę przez okno restauracji, obstawiali zakład, na którą stronę kościół się zawali, bo co do tego, że to nastąpi, wątpliwości nie mieli. Katedra powstała według planów C.L. Engla, słynnego architekta, któremu wiele obiektów zawdzięcza także Tallin i St. Petersburg. Po obu stronach placu Senackiego mamy jeszcze inne jego dzieła: Uniwersytet, Bibliotekę i Pałac Rządu, zwany też Domem Senatu, w którym w roku 1904 doszło do jedynego w dziejach Finlandii zabójstwa politycznego. Na samym środku placu stoi pomnik cara Aleksandra II. Mimo lat zależności od Rosjan Finowie lubią tego władcę, bo dzięki niemu język fiński stał się równouprawnionym z rosyjskim.