1357. Litwa

Muzeum Historyczne Litwy Mniejszej w Kłajpedzie sięga początków XX wieku. Początki muzeum związane są z wydarzeniami roku 1924, kiedy to miejscowi przedstawiciele nauki i kultury utworzyli Towarzystwo "Muzeum Regionalne Kłajpedy". Obecna ekspozycja muzealna zawiera znaleziska archeologiczne, stare mapy, monety, fotografie, pocztówki, makiety miasta, dzięki czemu zaznajamia zwiedzających z tysiącletnim okresem dziejów regionu kłajpedzkiego. Wystawy etnograficzne ukazują tradycje i życie codzienne rdzennych mieszkańców - Lietuvininkai, jak również obrazują stosunki litewsko - niemieckie na przestrzeni wieków.

1309. Litwa

Ulica Zamkowa (Pilies) – najstarsza ulica Wilna, uważana za najładniejszą i najbardziej urokliwą w całej starówce. Pierwsze pisemne wzmianki o ulicy zamkowej pochodzą z 1530 roku. Obecna ulica Zamkowa, była niedgyś głównym traktem prowadzącym z wileńskiego zamku na południe – ku Polsce i Rusi. Przejeżdżali tędy królowie, legaci papiescy i posłowie innych państw. Przy Zamkowej budowano domy i pałace magnaterii i bogatych mieszczan. Cała okolica Zamkowej była kiedyś zajmowana przez Uniwersytet Wileński. Na jednym z jej dziedzińców założono Ogród Botaniczny. Ulicą Zamkową od zawsze przeprowadzano procesje kościelne. Odbywały się tu gwarne targi: na Rynku Głównym przed Ratuszem oraz na Targu Rybnym – obok Cerkwi Piątnickiej.

1298. Litwa

Wilno jest stolicą Litwy, w której mieszka prawie 550 tysięcy ludzi. Miasto dzieli się na dwie podstawowe części: Stare Miasto i Nowe Miasto. Wileńska Starówka pochłania ok. 225 hektarów a w 1994 roku znalazła się na liście międzynarodowego dziedzictwa UNESCO. W Wilnie mieści się 40 kościołów, wśród których najbardziej imponujący to barokowy kościół św. Piotra i Pawła, który zawiera powyżej 2000 rzeźb a także kaplica w Ostrej Bramie ze znanym obrazem Matki Bożej Ostrobramskiej. Atrakcją jest również Bazylika archikatedralna św. Stanisława Biskupa i św. Władysława, która jest obszarem spoczynku królów Polski, która była wielokrotnie regenerowana po historycznych zniszczeniach. Dekorację świątyni stanowi Kaplica św. Kazimierza poświęcona pierwszemu synowi Kazimierza Jagiellończyka.

1244. Litwa

Zamek w Trokach – zamek położony na jeziorze Galwe na Litwie w miejscowości Troki. Obiekt jest w znacznym stopniu rekonstrukcją z 2 poł. XX wieku. Zamek został wzniesiony w XIV–XV wieku przez wielkiego księcia litewskiego Kiejstuta. Troki były w tym okresie ważnym ośrodkiem Wielkiego Księstwa Litewskiego. Wkrótce po bitwie pod Grunwaldem zamek zaczął tracić swoje znaczenie wojskowe. Dawna twierdza została przekształcona w rezydencję książęcą i bogato udekorowana wewnątrz. W zamku kilkakrotnie gościł Władysław Jagiełło, zaś Witold zmarł na terenie zamku w 1430. Dziesięć lat później w twierdzy został zamordowany jego brat Zygmunt. Pod rządami Zygmunta Starego i Zygmunta Augusta obiekt został przebudowany w stylu renesansowym i przeszedł kolejne prace adaptacyjne w celu przekształcenia w letnią rezydencję. Czasowo pełnił również funkcję więzienia. W czasie wojen z Moskwą został zrujnowany, a z odbudowy zrezygnowano. Począwszy od XVII wieku zamek popadał w ruinę. Przed II Wojną światową polscy historycy sztuki rozpoczęli zabezpieczanie obiektu, a w latach 1951–1961 zostały w nim podjęte prace rekonstrukcyjne, które nadały mu obecny kształt. Zamek jest dziś ważną atrakcją turystyczną Litwy.

1183. Litwa

Jeziora Litwy zajmują łącznie powierzchnię 950 km², czyli 1,5% powierzchni państwa, jest ich na terenie tego kraju ok. 6000. Jeziora nie są rozmieszczone równomiernie, głównie zlokalizowane są w północno-wschodniej części kraju, na terenie Pojezierza Litewskiego, przy granicy z Białorusią i Łotwą. Duża część jezior położona jest na terenie Auksztockiego Parku Narodowego.

1124. Litwa

Auksztocki Park Narodowy to  park narodowy leżący w północno-wschodnim krańcu Litwy, około 100 km na północ od Wilna, blisko granicy z Łotwą i Białorusią. Powstał w 1974 roku za czasów Litewskiej SRR, jako pierwszy park narodowy w kraju i przez 15 lat, aż do 1991 roku kiedy powstały 4 kolejne, pozostawał jedynym. Ponad 70% powierzchni parku pokryta jest lasami, 80% z nich to lasy sosnowe, także świerkowe i jodłowe. Park Auksztocki jest znany ze swojej bioróżnorodności, na przykład 59% ze wszystkich gatunków roślin które występują na Litwie, można znaleźć w parku który zajmuje niecały 1% litewskiego terytorium, z czego 64 gatunki są zagrożone wyginięciem. Park stanowi również ostoję dla wielu rzadkich gatunków zwierząt. Należą do nich łosie, jelenie, sarny, dziki, wilki, lisy, rysie, norki kanadyjskie, bobry, zające bielaki i szaraki. W parku spotyka się także prawie już całkowicie wymarłe na Litwie wydry.

1102. Litwa

Prospekt Giedymina w Wilnie to jedna z większych i bardziej reprezentacyjnych ulic Wilna, częściowo przekształcona w deptak, ciagnąca się od Placu Katedralnego do Wilii i łącząca wileńską Starówkę ze Zwierzyńcem, nazwana w 1989 roku na cześć wielkiego księcia Giedymina. Po przejęciu władzy przez Polaków w 1922 roku ulicę nazwano imieniem Adama Mickiewicza, przez krótki czas nosiła nazwę alei Giedymina (1939-40), by po aneksji Litwy do Związku Radzieckiego zostać przemianowana na Praspiekt Stalina. W 1989 roku ulica wróciła do swojej nazwy z okresu I Republiki Litewskiej. Jest jednym z najpopularniejszych miejsc w Wilnie: zarówno dla turystów, jak i dla stałych mieszkańców. Znajdują się tu liczne sklepy, kawiarnie i restauracje. Swoją siedzibę na prospekcie mają instytucje rządowe, sejm i trybunał konstytucyjny.

1013. Litwa

Kłajpeda to główny port Litwy. Miasto leży nad Bałtykiem w części kraju zwanej Małą Litwą, która obejmuje zachodnie wybrzeże od ujścia Niemna do granicy z Łotwą. Jest to region ciekawy ze względu na różnorodność wpływów kulturowych i bogatą historię. Przez centrum miasta przepływa rzeka Dane. Zabytki nie są mocną stroną miasta, niewielka starówka i zrekonstruowane kamienice to wszystko, co można obejrzeć w centrum. Turystów wabi jednak ciekawy klimat tej miejscowości, w której życie toczy się wartko, panuje atmosfera nowoczesności, swobody i rozrywki. Miasto, w którym skrzyżowały się liczne wpływy kulturowe ma też charakter w dużej mierze skandynawski i hanzeatycki. Jego początki wiążą się z założoną przez Krzyżaków osadą i budową zamku warownego. Jako najciekawszy zabytek Kłajpedy przewodniki wymieniają pochodzący z XIX wieku teatr, który zyskał sobie sławę ulubionego teatru Ryszarda Wagnera. Ponadto z jego balkonu w marcu 1939 roku wygłosił przemówienie Hitler. Na zachód od teatru znajdowała się niegdyś wspomniana wyżej twierdza krzyżacka, niestety niewiele z niej przetrwało do dnia dzisiejszego. 

998. Litwa

Pierwsze pisemne wzmianki o Druskienikach pochodzą z 1636 roku, choć najprawdopodobniej już w XIII wieku było tu grodzisko, które w 1308 spłonęło, po czym okolica się wyludniła. W XVIII wieku miejscowy znachor Pranas Surutis, jako pierwszy zastosował wodę ze źródeł solankowych do leczenia. W 1794 roku, na mocy dekretu króla Polski i Wielkiego Księcia Litewskiego Stanisława Augusta Poniatowskiego Druskieniki zyskały status miejscowości leczniczej. Badaniem leczniczych właściwości źródeł na początku XIX wieku zajął się polski profesor chemii Uniwersytetu Wileńskiego, Ignacy Fonberg. Badaniami tymi zainteresował się car Mikołaj I i 31 grudnia 1837 roku nadał Druskienikom tytuł uzdrowiska, rozpoczęto budowę drewnianych zabudowań kurortu. Datę tę uważa się za oficjalny rok założenia uzdrowiska. Wkrótce uzdrowisko zyskało dużą popularność wśród mieszkańców pozostałych rejonów byłej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Po I wojnie światowej miasto powróciło na terytorium Polski. Popularność uzdrowiska wzrosła znacznie dzięki Józefowi Piłsudskiemu, który wielokrotnie w nim wypoczywał. W latach 1929-1932 polscy architekci poczynili wielkie starania w kwestii rozbudowania kurortu. Po agresji sowieckiej na Polskę w 1939 miasto zostało wcielone do Białoruskiej SRR, a w 1940 znalazło się na terenie Litewskiej SRR.  W latach 1941–1944 Druskieniki należały do obwodu białostockiego. Od 1991 Druskieniki należą do Litwy. W Druskienikach znajduje się jeden z największych w Europie aquaparków. 

997. Litwa

Ośrodek SPA Vilnius znajduje się w Druskiennikach, najstarszym i największym uzdrowisku Litwy, położonym nad brzegiem Niemna. Miasto jest otoczone lasami sosnowymi i prześlicznymi jeziorami, dlatego klimat jest tutaj zawsze łagodny, a powietrze czyste. Druskienniki należą do jednych z najbardziej czystych uzdrowisk w Europie. Największe bogactwo ośrodka SPA Vilnius SANA stanowi źródło wody mineralnej, z którego woda o wysokim stopniu mineralizacji płynie wprost do centrum zdrowia. Źródła te, swoją wodą mineralną oraz borowiną leczniczą, dorównują znanym źródłom europejskim. SPA Vilnius SANA - to centrum lecznicze, w którym odbywają się zabiegi z wodą mineralną, jak również rozmaite programy lecznicze i zdrowotne, hotel 4 **** gwiazdkowy, bar ze specjalnym jadłospisem SPA, restauracja, miejsce odpoczynku z kręgielnią i kawiarnią, ogród zimowy, dużo sal konferencyjnych – wszystko pod jednym dachem. Nowoczesne centrum lecznicze zbudowane zostało w 2004 roku na miejscu starego sanatorium „Vilnius”.

996. Litwa

Druskienniki to przecudnie położone na wysokim brzegu rzeki Niemen, otoczone lasami i łagodnymi pagórkami, tonące w zieleni, przesycone zapachem ozonu i świeżej żywicy, najpopularniejsze litewskie uzdrowisko, którego sława sięga daleko poza granice kraju. Otoczone błękitną wstęgą Niemna i puszystymi sosnami Druskienniki toną w zieleni. To unikalny zakątek przyrody, położony na południu kraju, w odległości 130 km od Wilna i Kowna. Łagodny kontynentalny klimat i nieduże wahania temperatury to czynniki, sprzyjające turystyce i rekreacji. 

995. Litwa

Druskienniki - miasto kurort na południu Litwy. To pierwsze i największe uzdrowisko Litwy. Kurort powstał w roku 1794, gdy Stanisław August nazwał tę miejscowość leczniczą. Słynie z balneologii, kąpieli borowinowych i wspaniałego klimatu. To jedno z najlepszych uzdrowisk klimatycznych i balneologicznych w Europie. 

853. Litwa

Pomnik Adama Mickiewicza w Wilnie - pomnik znajdujący się w pobliżu kościoła bernardynów, przy ulicy Maironio (Św. Anny), na brzegu rzeki Wilejki. Pomnik przedstawia Adama Mickiewicza opierającego się na złamanej kolumnie. Cała rzeźba ma wysokość 4,5 m. W 1996 dookoła pomnika umieszczono granitowe płyty z przedwojennego, niedokończonego pomnika Adama Mickiewicza dłuta Henryka Kuny. Obecnie znajduje się tam 6 płyt (z 12 zaplanowanych). Przedstawiają one sceny z Dziadów: "U Senatora", "Widmo złego pana", "Cela Konrada", "Na cmentarzu", "Spotkanie Konrada z ks. Piotrem", "Droga na zesłanie". Płyty wraz z pomnikiem tworzą jedną kompozycję przestrzenną.

401. Litwa

Ostra Brama w Wilnie to gotycka brama miejska na Starym Mieście, wzniesiona w latach 1503-1514. Wraz z przylegającym do niej fragmentem muru obronnego stanowi jedyną pozostałość dawnych fortyfikacji miejskich. Od strony wewnętrznej bramy znajduje się kaplica Ostrobramska z obrazem Matki Boskiej Ostrobramskiej Królowej Korony Polskiej. W średniowieczu istniał zwyczaj, że we wnękach wież bramnych, nad bramą, umieszczano święte obrazy. Wilno pierwotnie miało pięć bram miejskich. Obraz Matki Bożej Miłosiernej Ostrobramskiej umieszczony został na bramie na początku XVII wieku. Według legendy Matka Boska ma rysy Barbary Radziwiłłówny. Wizerunek Matki Miłosiernej zasłonięty został srebrną, złoconą sukienką około 1671 roku. Na całą kompozycję wizerunku Pani Ostrobramskiej składają się dwie korony (nałożona jedna na drugą). Korony są ze złoconego srebra, jedna barokowa dla Królowej Niebios, druga rokokowa dla Królowej Polski. Obraz Panny Świętej z Ostrej Bramy uroczyście był koronowany w dniu 2 lipca 1927 przez metropolitę warszawskiego kardynała Aleksandra Kakowskiego w obecności Józefa Piłsudskiego i Ignacego Mościckiego. Na Bramie pierwotnie znajdował się napis w języku polskim "Matko Miłosierdzia, pod Twoją obronę uciekamy się", jednak w 1867 roku z polecenia Rosjan usunięto go, zamieniając na łaciński. Po odzyskaniu Wilna przez Polskę pierwotny napis przywrócono, ale po 1946 roku ponownie go usunięto, zastępując łacińskim.

355. Liwa

Jedni powiedzą, że Litwa to płaski, nizinny kraj o powierzchni pooranej jeziorami i rzekami. A przecież Litwa jest "jak zdrowie"... Znaleźć tu można malownicze wsie z pięknymi kościołami i ufortyfikowanymi zamkami, z których niejeden pamięta najświetniejsze dzieje oręża Rzeczypospolitej Szlacheckiej. Krajobraz wygląda najlepiej przypruszony śniegiem, gdy jeziora  i rzeki zamarzną, a państwo leniwie spi pod zwałami białego puchu. Litwa posiada też jako jedyna niezamarzający port Wschodniego Bałtyku – Kłajpedę.

269. Litwa

Zamek w Kownie ( lit. Kauno Pilis) to tak naprawdę ruiny zamku w Kownie usytuowanego w "międzyrzeczu", u zbiegu Wilii i Niemna. Pierwotny zamek wzniesiono tam w XIII wieku jako jedną z licznych warowni litewskich, chroniących kraj przed Krzyżakami. Zbudowano go od razu jako warownię murowaną. W 1362 roku został zniszczony przez Krzyżaków w trakcie trzytygodniowego oblężenia, ale już w 1368 roku na jego miejscu stanęła nowa, krzyżacka warownia, której ruiny zachowane są do dziś. W XVI wieku wzmocniono ją, dobudowując od strony południowo-wschodniej basteję. Usytuowanie zamku w pobliżu wylewającej Wilii w XVII i 1 połowie XVIII wieku, spowodowało zawalenie się części murów z dwiema basztami. Zachowały się dwie baszty, fragment murów, basteja i fosa. Wokół zamku rozciąga się park.

159. Litwa

Litwa - państwo w Europie, jedno z państw nadbałtyckich, członek Unii Europejskiej i NATO. Początki chrześcijaństwa na Litwie sięgają XIII wieku. Ok. 1235 roku, pod wpływem zagrożenia, najpierw ze strony zakonu kawalerów mieczowych (od 1202), a następnie zakonu krzyżackiego (od 1237 roku), Mendog zjednoczył litewskie plemiona i skupił władze w jednym ręku. W 1251 roku pod naciskiem zakonów, Mendog przyjął chrzest, a w 1253 otrzymał od papieża koronę i koronował się w Nowogródku. Panowanie Mendoga zakończyło się gwałtownie w 1263 roku zabójstwem władcy. Po śmierci władcy Litwini odrzucili chrześcijaństwo, państwo stało się ponownie celem krucjat. Kolejny raz Litwa nawróciła się na chrześcijaństwo za sprawą unii polsko-litewskiej.

44. Litwa

Kościół Vytautas the Great - to kościół rzymsko-katolicki w Kownie. Kościół zbudowany został na prawym brzegu Niemna około 1400 roku dla  franciszkańskich mnichów. Jego budowa była opłacona przez Vytautas the Great ( Książe Witold ) jako wyróżnienie dla Matki Boskiej za ocalenie życia po klęskę w bitwie nad Worsklą. Bliskie sąsiedztwo z Niemenem powodowało wielokrotne zalania w czasie wiosennych powodzi. W 1812  kościół został spalony przez wojska francuskie.  Klasztor został zamknięty przez włądze Rosyjskie po Powstaniu Listopadowym. W 1845 roku Kościół również został zamknięty, a później przekształcony w  Cerkiew. Od 1903 służył do celów wojskowych jako koszary, a także magazyn broni. Kościół jest przykładem litewskiego gotyku ( układ krzyża łacińskiego jest tu unikalny ).