201. Birma

Shwe Maw Daw Pagoda oficjalnie  jest drugą co do wielkości pagodą w Birmie. Prawda jest jednak taka, że nieznacznie przewyższa Shwedagon Pagoda w Yangon, co czyni z niej najwyższą pagodę w kraju. Obie pagody zostały zbudowane jednocześnie - 2540 lat temu. Pagoda zbudowana była przez dwórz rzemieślników - Mahasala i Cullasala, którzy jak głosi legenda przywieźli z Indii 2 święte włosy Buddy. Shwe Maw Daw zbudowane jest na planie ośmiokąta, a podstawa jest najstarszą częścią pagody. Górne partie burzyły się każdorazowo przy trzęsieniach ziemi w 1912, 1917 i 1930 roku.  Ostatnia renowacja zakończyła się w 1954 roku. Obok pagody znajduje się muzem, w któym zwiedzający mogą obejrzeć wiele starożytnych obrazów Buddy wykonanych z kamienia i brązu, znalezionych w uszkodzonych po trzęsieniach ziemi częściach górnej pagody. W Shwe Maw Daw co roku w miesiącu kwietniu odbywa się uroczysty festiwal.

200. Birma

Jaskinie Pindaya są buddyjskim miejscem pielgrzymek i atrakcją turystyczną znajdują się na grzbiecie wapienia w regionie Myelat. Istnieją trzy jaskinie, które biegnią z północy na południe, ale tylko do południowej jaskini można wejść. Ma ona 490 metrów długości. Znajduje się tam 8000 posągów Buddy, w tym nastarszy pochodzi z 1773 roku. Owa kolekcja stanowi niezaprzeczalny dowód buddyjskiej ikonografii. Istnieje wiele legend otaczających jaskinię Pindaya. Jedna mówi o ślepym torze na końcu jaskini, który rzekomo prowadzi do starożytnego miasta Bagan. Inna legenda mówi o siedmiu księżniczkach, które zostały porawane przez wielkiego pająka i uwięzione w jaskini i o ich wybawcy -  księciu Kummabhaya z Yawnghwe.

197. Birma

Złota Skała to sanktuarium buddyjskie położone we wschodniej Birmie, w pobliżu miejscowości Kyaiktho.  Ta niewielka pagoda usytuowana na szczycie pokrytego złotymi płatkami kamienia jest celem pielgrzymek tysięcy mieszkańców Birmy. Wielu pielgrzymów dociera tu z różnych stron kraju po kilkudniowej wędrówce. Samo usytuowanie sanktuarium tworzy wyjątkowy klimat tego miejsca – jest ono położone na szczycie wzgórza na wysokości 1000 metrów n.p.m. wśród bogatej górskiej roślinności. Stojąc na krawędzi urwiska, zdaje się opierać grawitacji. Legenda głosi, że głaz został tam położony 2500 lat temu przez dwa birmańskie duchy Nat. W XI wieku birmański król Tissa wybudował na jego szczycie kilkumetrową stupę, w której umieścił włos Buddy. Od tego czasu miejsce to stało się jednym z najbardziej czczonych miejsc buddystów z tego regionu świata. Pielgrzymi odwiedzają je tłumnie i prawie każdy z mężczyzn, którzy tu przybywają, nakleja mały kawałek złota na kamień. Złote listki można nabyć w okienku nieopodal. Kobietom nie wolno dotykać, ani nawet zbyt blisko podchodzić do świętej Złotej Skały, co nijak ma się przecież do nauk Buddy, wedle których pomiędzy istotami żyjącymi na ziemi nie ma żadnych różnic, a bycie człowiekiem jest tylko szansą na wyrwanie się z odwiecznego ciągu narodzeń i śmierci.

195. Birma

90% mieszkańców Birmy to wyznawcy buddyzmu. W Pagodzie Chauk Htat Gyi znajduje się największy w Rangunie posąg leżącego Buddy. Chauk Htat Gyi Pagoda to współczesna budowla, a posąg odpoczywającego Buddy znajdujący się w niej ma nadzwyczaj pięknie wyrzeźbione stopy misternie ozdobione piktogramami o symbolicznej treści. Przed posągiem nie tylko odbywają się modły. Tutaj też składa się ofiary z ryżu, warzyw i kwiatów lotosu.

193. Birma

Shwe Kyaung jest klasztorem  który stanowi część wielkiego kompleksu klasztornego Myin Mandalay Wun Mingyi Taik w pobliżu Pagody Mahamuni w Mandalay. Jest pięknym drewnianym budynkiem leżacym nieopodal Jeziora Inle, zbudowany prawie w całości z drewna i misternie rzeźbiony.   W klasztorze tym przez ostatnie 40 lat zgromadzono niesamowitą kolekcję książek o kulturze i historii Birmy, w języku birmańskim i angielskim.  Klasztor stał się potentatem dla młodych naukowców, którym braki zasobów lub ograniczonia rządowych "środków bezpieczeństwa" w bibliotekach oficjalnych uniemożliwiły rozwój. Tutaj znajdują oni schronienie w którym mogą uzyskać dostęp do wielu rzadkich źródeł. 

190. Birma

Bagan to miejsce magiczne. Na powierzchni czterdziestu kilometrów kwadratowych zgrupowanych jest ponad dwa tysiące świątyń i stup buddyjskich. W okresie świetności było ich dwa razy tyle, lecz nie wszystkie wytrzymały presję mijających lat i burzliwej historii. Dużego zniszczenia dokonało również XX-wieczne trzęsienie ziemi. To ostatnie jednak przyczyniło się do podjęcia zdecydowanych działań rekonstrukcyjnych i konserwatorskich pod patronatem UNESCO. Bagan stanowi jedną z największych atrakcji archeologicznych Azji, porównywalnych jedynie z Angkor Wat w Kambodży. Budowle rozrzucone są po całym terenie nieregularnie, a pomiędzy nimi hula wiatr, rosną krzaki i pasą się krowy. Po całości można się swobodnie poruszać, na większość stup można się wspiąć, żeby podziwiać widok na okolicę z wysokości, do wielu stup można wejść do środka, żeby znaleźć ukryte w nich posągi Buddy. 

188. Birma

Maha Myat Muni  to najbardziej czczony obraz Buddy w Mandalay. Jest to też najstarszy wizerunek Buddy w Birmie. Mahamuni Pagoda jest najświętszym miejscem pielgrzymek w Mandalay i drugim tego typu miejscem w Birmie po Złotej Skale. Nazwa Mahamuni oznacza "wielki mędrzec". Pomnik Mahamuni Buddy został odlany w trakcie długiego życia Buddy. Pokazuje Buddę w pozycji siedzącej. Mahamuni ma 4 metry wysokości i odlany jest z brązu. Waży 6,5 tony. Korona jest ozdobiona diamentami, rubinami i szafirami. Każdego ranka o 4:30 zespół mnichów myje twarz Buddy i szczotkuje mu zęby. Mahamuni Pagoda w której mieści się posąg jest otwarta codziennie od 6 rano do 8 wieczorem, a wpisowe dla cudzoziemców wynosi 4 USD.

185. Birma

W centralnej części Birmy znajduje się niezwykłe Jezioro Inle. Jezioro jest zabudowane. Zamieszkują je rybacy z plemienia Intha, zwani "Dziećmi Jeziora". Jezioro ma 22km długości, 11km szerokości w najszerszym miejscu i jest uważane za pływający ogród Birmy. Jest płytkie, otoczone wokół wysokimi wzgórzami. Może się wydawać, że czas zatrzymał się tam wiele lat temu. Znajdują się tam pływające wioski  ( aż 450 ), przy brzegu domy na palach. Klasztory , farmy , szkoły wynurzają się z wody, a zamiast riksz i wozów konnych pływają łodzie. Ryby łowi się tu na specjalnych lekkich łódkach wyposażonych w wielki wiklinowy kosz a rybak wiosłuje niczym innym jak własną nogą. 

183. Birma

Pagoda Shwe Dagon (bir. "złota pagoda z miasta Dagon" – pierwotna nazwa Rangunu). Wierzy się, iż pagoda Shwe Dagon została wybudowana 2500 lat temu na zlecenie króla Okkalapy. Chociaż w jej nazwie jest słowo "pagoda" to jako budowla sakralna jest typową stupą. To, co czyni stupę wyjątkową pośród tego rodzaju sakralnych budowli jest to, że zawiera w sobie Sandaw (Włosy z Głowy) Buddy Gotamy (ponoć 8 włosów). Przechowywane są one razem z niezliczoną ilością skarbów: złota i kosztowności wewnątrz stupy. Stupa jest usytuowana na szczycie wzniesienia "Thein Gottara", które jest najwyższym wzniesieniem w okolicy Rangunu. Całkowita waga zebranego tutaj złota może dzisiaj dochodzić do 9 ton. Stupa jest stożkowatą, ceglaną budowlą którą pokrywają warstwy złota. Jest wysoka na 99 metrów. Podstawę otaczają 64 mniejsze stupy z czterema większymi umiejscowionymi na środku każdej ze stron. Na podstawie można znaleźć cztery posągi istot podobnych do sfinksów i gryfów. Dookoła podstawy stoją posągi słoni. Z przodu stupy postawionych jest 72 pomniejszych kapliczek, otaczających jej podstawę. Tutaj znajduje się mnóstwo wizerunków lwów, ogrów i innych mitycznych istot.

182. Birma

Pindaya to specyficzne miejsce w Birmie. To właśnie tu, w jaskiniach znajduje sie 8 tysięcy pomników Buddy. Wiekszość jest ze złota, są różnego rozmiaru, a niektóre mają podpisy z nazwą firmy lub osoby, która je ufundowala. Do jaskin prowadzą bardzo długie schody. Miejsce to jest uważane za doskonałe do osiągnięcia stanu nirwany nie tylko przez mieszkańców Birmy.

181. Birma

Mingun było kiedyś stolicą Birmy, ale dziś jest już tylko małą wioską z kilkoma wspaniałymi świątyniami. Najwspanialszą z nich jest Mingun Paya, która byłaby prawdopodobnie największą świątynią na świecie, gdyby jej budowa nie została przerwana wraz ze śmiercią króla Bodawpaya, który budowę rozpoczął. Miałaby 150 metrów wysokości. Dziś ma zaledwie 50 metrów, ale i tak jej gigantyczna podstawa, naruszona nieco trzęsieniem ziemii, robi piorunujące wrażenie. Przy jej budowie pracowała tysieczna armia więźniów i niewolników.