34. Algieria

Konstantynopol - Miasto zostało założone w 203 p.n.e. przez króla Micipsa, przy pomocy greckich kolonistów. W 113 roku p.n.e. miasto zostało podbite przez Jugurtha. Później służyło jako baza generałom Rzymskim Quintusowi Caeciliusowi Metellusowi Numidicusowi i Gaiusowi Mariusowi. W 46 roku p.n.e. Juliusz Cezar dał specjalne prawa obywatelskie ludności zamieszkującej ten teren. W 311 roku, podczas wojny domowej między Maksencjuszem i uzurpatorem Domicjuszem Aleksandrem (były gubernator Afryki), miasto zostało zniszczone. Odbudowane w roku 313, było nazwane później na cześć cesarza Konstantyna Wielkego, który pokonał Maksencjusza - Constantine. W XII wieku miasto przeżywało rozkwit porónywalny do rozkwitu Wenecji, Pizy czy Genui. Od 1529 roku miasto było przejściowo częścią Imperium Osmańskiego, a rządził nim turecki bej. W latach 1770-1792 miastem rządził Salah Bey, który w znacznym stopniu upiększył miasto i zbudował wiele obiektów cechujących się architekturą muzułmańską widoczną do dzisiaj. W 1837 roku terytorium wraz ze swoją stolicą Constantine, zostało podbite przez Francję, a w 1848 zostało włączone do kolonii francuskiej w Algierze. Podczas II wojnie światowej, w czasie kampanii w Afryce Północnej (1942-43), Konstantynopol był używany przez aliantów jako baza operacyjna.

33. Algieria

Constantine (arabski: قسنطينة) jest stolicą Constantine Province w północno-wschodniej Algierii. Miasto to jest położone około 80 km od wybrzeża Morza Śródziemnego. Uważany za kapitał wschodniej Algierii i centrum regionu, Constantine liczy sobie ponad 750.000 ludności, co czyni go trzecim co do wielkości miastem w kraju po Algierze i Oran.  Miasto jest otoczone głębokim jarem. Wąwóz można przekroczyć jednym z czterech mostów.  Constantine jest też miastem uniwersyteckim. Jest tu jeden uniwersytet - Uniwersytet Konstantyna, który został założony w 1969 roku.

32. Włochy

Rynek Starego Miasta jest zabytkowym centrum Bergamo. Jego historia sięga 1493 roku. Pomimo tego, że w XVII wieku wzniesiono tu nowe budynki zamykające rynek w kwadrat, a w XVIII wieku postawiono zdobiącą rynek fontannę, ma on nadal wszystkie cechy średniowiecznego rynku.

31. Algieria

Sétif - ( arabski: سطيف ) to miasto w północno-wschodniej Algierii. Setif jest drugim najważniejszym Wilaya po stolicy kraju (  vilâyet jest podziałem administracyjnym, słowo zwykle tłumaczone jest jako "prowincja" czy "gubernia" - pochodzi z języka arabskiego wly "rządzić", Wali "gubernator" ).  Sétif zostało założone przez Rzymian, za panowania Nerwy, jako kolonia dla weteranów wojennych. W XIX teren ten został zagarnięty przez Francję. W dniu 8 maja 1945, dzień po formalnym zakończeniu II wojny światowej w Europie na tym obszarze doszło do protestu ludności muzułmańskiej, który został brutalnie stłumiony przez Francuskie garnizony. Akt ten przeszedl do historii pod nazwą "Masakra Setif" w której zgineło ok. 40 000 algierczyków. 

30. Algieria

Tlemcen (arabski: تلمسان ) to miasto w północno-zachodniej Algierii. Miasto usytuowane w głębi lądu, znajduje się w centrum regionu znanego z plantacji oliwek i winorośli. Atrakcją tego miasta są ruiny meczetu Mansoura, w któych odnaleźć można pozostałości po ścianach zewnętrznych i minarecie. Według legendy minaret załamał się w południowej fasadzie ponieważ do jego budowy zostali zaangażowani niewierzący ( niemuzułmanie ) - żydzi i chrześciajanie.

29. Francja

Saint-Martin-de-Ré to miejscowość we Francji w departamencie Charente-Maritime. Saint Martin de Ré jest małym uroczym miasteczkiem a zarazem stolicą wyspy. Port of Saint Martin de Ré jest historycznym portem z którego w XVII wieku wysyłani byli francuscy więźniowie skazani na ciężkie roboty. Zsyłano ich zazwyczaj na Devil's Island w Guyanie lub do Nowej Caledonii na Pacyfiku. Większość z nich nigdy nie wróciła. Na wschód od portu znajdują się XVII-wieczne fortyfikacje. Okalają one mały port, z którego w podróż bez powrotu wyruszali zesłańcy.

28. Estonia

Tallinn to stolica Estonii i port nad Morzem Bałtyckim (na południowym brzegu Zatoki Fińskiej). Tallinn nazywany jest Perłą Bałtyku lub Florencją Północy. To dzięki tallińskiemu Staremu Miastu, z tradycyjną plątaniną wąskich uliczek i dziesiątkami tajemniczych zakamarków, miasto otrzymało te zaszczytne określenia. Tallińskie Stare Miasto zostało w 1997 wpisane na listę światowego kulturowego dziedzictwa ludzkości UNESCO. Warto wspomnieć, iż 15 września 1939 roku do Tallinna, jako neutralnego portu, za zgodą władz estońskich, zawinął ORP Orzeł w celu odstawienia do szpitala chorego dowódcy. Wskutek niemieckiej interwencji internowany, w nocy z 17/18 września 1939 r. ORP Orzeł wsławił się brawurową ucieczką z Tallinna i po miesiącu dotarł do Wielkiej Brytanii. Ucieczka Orła stała się pretekstem utworzenia sowieckich baz wojskowych na terenie Estonii, a następnie aneksji Estonii w 1940 r. przez ZSRR.

27. Finlandia

Finlandia to państwo w Europie Północnej, powstałe po odłączeniu od Rosji w 1917 roku. Naturalne zachodnie i południowe granice Finlandii wyznaczają Zatoka Botnicka i Zatoka Fińska, pomiędzy którymi rozciąga się poprzecinane ciągami wzniesień morenowych Pojezierze Fińskie złożone z 60 tys. jezior. Jeziora zajmują 18,8 tys km². 

26. Japonia

Ceremonię herbacianą nazywa się w Japonii chanoyu, chadō lub sadō.  Ceremonia ma bardzo podniosły i uroczysty charakter. Odbywa się ona w specjalnych pomieszczeniach - w pawilonie herbacianym, usytuowanym w ogrodzie. Podczas ceremonii pije się sproszkowaną zieloną herbatę (matcha). Do pawilonu wchodzi się przez nieduży otwór, zwany nijiriguchi. Ma on wymiary 80 x 70 cm, więc każdy wchodzący musi kucnąć i niemal się wczołgać do środka. Wejście to symbolizuje równość wszystkich uczestników ceremonii. W dawnych czasach samuraj musiał pozostawić na zewnątrz swoją broń, aby także w ten sposób ukazać swoją równość z chłopem, czy innym uczestnikiem ceremonii. Po wejściu do pawilonu goście zbliżają się do tokonoma - specjalnej wnęki, przeznaczonej do eksponowania przedmiotów. Przed rozpoczęciem ceremonii we wnęce tej wisi najczęściej zwój z wykaligrafowaną sentencją zen, nawiązującą do ceremonii lub pory roku. 

25. Brazylia

Pça da República jest obecnie dzielnicą biurowców, hoteli i sklepów. Zanim jednak przeistoczyła się w handlową dzielnicę była ona częścią miasta, w której swoje dwory stawiali bogaci właściciele plantacji kawy. Ich migracja do miasta rozpoczeła się około 1870 roku. Rezydencje została wykonane z brytyjskiego żelaza, włoskich marmurów, łotewskich sosen, portugalskich płytek i belgijskich witraży. Gdy rodziny baronów kawy przeniosły się do nowych domów w dzielnicy Higienópolis, Pça da República nabrała handlowego charakteru. Jedną z atrakcji Pça da República jest Edifício Itália - 46-piętrowy budynek zbudowany w 1965 roku. Przez wiele lat uznawany za najwyższy budynek Ameryki Łacińskiej. W tym obszarze wyróznia się również apartamentowiec Edifício Copan w kształcie litery "S" w którym znajduje się 1160 apartamantów. Natomiast budynek w kształce "W" to Departament Edukacji w Sao Paulo.

24. Rosja

Most Dovortsovy to bez wątpienia jeden z najbardziej znanych zabytków St. Petersburga, mimo iż został zbudowany w XX wieku. Pomimo wielkości i ekstrawagancji architektury otoczenia ( Pałac Zimowy, Plac Zamkowy ) Most Dovortsovy cechuje stosunkowo prosta struktura. Wysokość mostu była ściśle ograniczona tak aby nie przeszkadzała i była dopasowana do innych zabytków w okolicy. Most dzieli się na dwa skrzydła, które podnoszą się o kąt ponad 45 ° w celu umożliwienia statkom przedostania się do rzeki Newy. Most Dovortsovy jest owocem konkursu na projekt łączący dwie najstarsze dzielnice miasta, rozpisanego w 1901 roku. Jednakże do samej realizacji projektu doszło dopiero 8 lat później, gdy zwycięscą konkuru ogłoszono - Andrzeja Pshensitsky. 

23. Turcja

Meczet Sułtana Ahmeda zbudowany został z polecenia sułtana Ahmeda I. Jest jednym z ostatnich przykładów tzw. "klasycznego okresu" sztuki islamskiej w Turcji. Budowę meczetu w 1609 roku rozpoczął w towarzystwie urzędników państwowych sam sułtan Ahmed I (wówczas 19-letni), którego ambicją było stworzyć budowlę wspanialszą od stojącej w pobliżu Hagia Sofii. Do meczetu dołączono kompleks innych budynków: medresę, jadłodajnie dla ubogich, szpital, hale handlowe, szkołę, mauzoleum, karawanseraj oraz fontannę. Meczet wzniesiony jest na planie niemal kwadratu. Znajduje się na sporym placu, do którego wiedzie pięć bram. Na zewnętrznym dziedzińcu znajdują się również midha dla wiernych. Z placu zewnętrznego trzy bramy prowadzą na dziedziniec wewnętrzny, otoczony krużgankami wspartymi na 26 kolumnach i przykrytymi sklepieniami w postaci 30 kopuł. Do wnętrza meczetu prowadzą trzy wejścia, dwa z dziedzińca zewnętrznego i jedno z wewnętrznego. Światło do wnętrza meczetu przenika przez 260 okien. 

22. Meksyk

Popocatépetl, znany też jako El Popo lub Don Goyo to czynny stratowulkan w Meksyku, na Wyżynie Meksykańskiej, w Kordylierze Wulkanicznej. Znajduje się około 70 km na południowy wschód od miasta Meksyk. Jest drugim pod względem wysokości szczytem Meksyku po Pico de Orizaba (5610 m n.p.m.). Nazwa Popocatépetl wywodzi się z języka Azteków i oznacza "dymiącą górę", co odnosi się do gęstych chmur dymu wydobywających się z krateru przed erupcjami i w czasie wzmożonej aktywności.  Wulkan wznosi się powyżej granicy wiecznego śniegu, lecz ze względu na działalność wulkaniczną i towarzyszącemu jej wydzielaniu się ciepła nie powstały tam lodowce. Popocatépetl od północnej strony jest połączony z wulkanem Iztaccíhuatl wysoką przełęczą zwaną Paso de Cortés. W przeciwieństwie do Popocatépetl na Iztaccíhuatl można się wspinać. Od 1347 zanotowano 19 erupcji. W 1947 rozpoczął się okres stałej, wzmożonej aktywności wulkanu. 21 grudnia 1994 Popo wyrzucił z krateru gazy i popioły, które zostały przeniesione przez wiatry na odległość 25 km. W 2000 roku dziesiątki tysięcy mieszkańców miejscowości znajdujących się najbliżej wulkanu zostało ewakuowanych na skutek ostrzeżeń naukowców o zbliżającej się erupcji. 2 dni po ewakuacji nastąpił największy w dziejach wybuch tego wulkanu.

21. Rosja

Most Sadovy przecina rzękę Moika w jednym z najbardziej malowniczych miejsc St. Petersburga, a mianowcie między Letnimi Ogrodami i Polem Marsowym a murami Zamku Michajłowskiego. Drewniany most z 1716 roku zastąpiono metalowym w 1907 roku. Piękne żeliwne balustrady i ozdobne latarnie zostały dodane w 1913 roku. Most został całkowicie odrestaurowany w 2002 r.

20. Belgia

Ratusz Leuven jest charakterystycznym budynek w tym mieście. Zbudowany został w późnym stylu gotyckim między 1448 a 1469 rokiem. Słynie z ozdobnej architektury, zwłaszcza z koronkowych zdobień. W XIX wieku ratusz poddano renowacji. Podczas działań wojennych I Wojny Światowej został prawie nietknięty. Natomiast podczas II Wojny Światowej pod budynkiem wybuchła bomba powodując ogromne zniszczenia. Ich usuwanie zajeło wiele lat. Ostatecznie zostały one usunięte w 1983 roku.

19. Finlandia

Większość powierzchni Finlandii stanowią niziny z młodą rzeźbą polodowcową. Całkowita powierzchnia kraju wynosi : 338 145 km² w tym 69% stanowią lasy.

18. Tunezja

Djerba to największa wyspa Afryki Północnej, położona u wschodnio-południowych wybrzeży Tunezji, w pobliżu granicy z Libią. Połączona jest z lądem około 7-kilometrowej długości groblą pamiętającą jeszcze czasy Rzymian. Djerba jest dobrym punktem wypadowym na kontynent afrykański. Oddalona tylko parę kilometrów od lądu umożliwia wyprawy na Saharę.

17. Hiszpania

Pałac Królewski w Madrycie (hiszp. Palacio Real de Madrid lub Palacio de Oriente) został zbudowany w XVIII wieku przez Filipa V Burbona. Zaprojektowany w stylu baroku przez włoskiego architekta Filippo Juvarę, który jednak umarł przed rozpoczęciem prac budowlanych. Wnętrza i otoczenie utrzymane w stylu rokoko i klasycystycznym. Jest oficjalną rezydencją króla Hiszpanii, chociaż król Jan Karol I ani jego rodzina nie mieszka obecnie w pałacu, a w mniejszym Palacio de la Zarzuela na przedmieściach Madrytu. Ma 2800 pomieszczeń, część z nich jest udostępniona dla turystów.

16. Finlandia

Lappeenranta to miasto, leżące w południowo - wschodniej Finlandii nad jeziorem Saimaa, ok. 30 km od granicy z Rosją. Dzwonnica Kościoła Lappee Maria została wybudowana w 1856 roku.

15. Grecja

Półwysep Chalcydycki albo Chalkidiki ( gr. Χαλκιδική ) to półwysep w Grecji, u północnych wybrzeży Morza Egejskiego. Chalkidiki rozgałęzia się na trzy "palce": Kasandra, Longos i Athos, które w starożytności były wyspami. Tu też znajduje się najwyższy szczyt Grecji - liczący blisko 3000 metrów Olimp. Lata 80. XX w. zapoczątkowały wielką karierę turystyczną Chalkidiki. Dziś w części lądowej nadal toczy się spokojne sielskie życie: mieszkańcy uprawiają tytoń, winną latorośl i oliwki. Wybrzeża natomiast zmieniają się z wolna w kosmopolityczne letnisko - greckie Karaiby.