 |
Wieki temu to co dziś nazwyamy Holandią było terenem usłanym siatką małych państewek rządzonych przez biskupów, hrabiów, książąt i panów. Włądcy ci nieustannie toczyli między sobą wojny o terytorium, a tereny sobie podległe ochraniali budując fortyfikacje obronne i budowle przygraniczne. Tak właśnie powstałą miejscowość Scherpenzeel. Na przełomie wieków Scherpenzeel trafiało pod panowanie albo Gelderland, albo też Utrecht, by w końcu zostać uznane od 1830 roku za część Gelderland.
Wszystkie główne wydarzenia w Moskwie odbywały się niegdyś na Kremlu w Hall Of Facets. Był to galowy pokój tronowy w czasach Rosji Carskiej. Hall Of Facets był najwyższym i największym pomieszczeniem w Starej Moskwie. Po tym jak stolica została przeniesiona do St. Petersburga, car Piotr Wielki przemianował Hall Of Facets na ambasadę. Mimo tego koronacje kolejnych carów nadal odbywały się w katedrze Wniebowzięcia w Hall of Facets.
Południowa część Utah i północna część Arizony to raj dla miłośników wycieczek i wspinaczki. 300 000 000 lat temu morska woda i wiatr zespaliły ze sobą różnego rodzaju i koloru piaskowce. Następnie matka natura poddała obszar ten erozji. Teren nabrał dziwnych kształtów: wzgórz, wież, łuków, mostów, kanionów, klifów. Swoje piętno najbardziej odcisneły rzeki i deszcz. Grand Circle są cechą szczególną Wielkiego Kanionu. Wchodza one też w skład Utah's National Parks.
Eilean Donan - zamek w Szkocji, położony na wyspie na Loch Duich niedaleko miejscowości Dornie w zachodniej części regionu Highland. Ze stałym lądem łączy go kamienny most. Zamek został wzniesiony w 1220 roku przez szkockiego króla Aleksandra II jako obrona przed Wikingami. W kwietniu 1719 roku zamek okupowały hiszpańskie wojska z zamiarem wzniecenia kolejnego powstania Jakobitów. W maju odbiły go, a następnie zniszczyły trzy fregaty Królewskiej Marynarki Wojennej. Eilean Donan został częściowo zniszczony podczas powstania Jakobinów. Leżał w gruzach przez prawie 200 lat, aż został kupiony razem z wyspą przez pułkownikina John Gilstrap Macrae w 1911 roku. Człowiek ten spędził 20 lat odbudowując go. Zamek został ponownie otwarty w 1932 roku.
Pomnik Narodowy w Jakarcie ( potocznie zwany Monas ) to pomnik wybudowany ku czci i pamięci bohaterów walczących z kolonializmem. Wybudowany został z polecenia pierwszego prezydenta Indonezji. Plac na którym stoi zajmuje 80 hektarów. Oficjalne odsłonięcie pomnika nastapiło 17 sierpnia 1961 roku. Sam czubek pomnika przypomina płomień i ma symbolizować wiecznego ducha walki mieszkańców Indonezji.
Kościół Vytautas the Great - to kościół rzymsko-katolicki w Kownie. Kościół zbudowany został na prawym brzegu Niemna około 1400 roku dla franciszkańskich mnichów. Jego budowa była opłacona przez Vytautas the Great ( Książe Witold ) jako wyróżnienie dla Matki Boskiej za ocalenie życia po klęskę w bitwie nad Worsklą. Bliskie sąsiedztwo z Niemenem powodowało wielokrotne zalania w czasie wiosennych powodzi. W 1812 kościół został spalony przez wojska francuskie. Klasztor został zamknięty przez włądze Rosyjskie po Powstaniu Listopadowym. W 1845 roku Kościół również został zamknięty, a później przekształcony w Cerkiew. Od 1903 służył do celów wojskowych jako koszary, a także magazyn broni. Kościół jest przykładem litewskiego gotyku ( układ krzyża łacińskiego jest tu unikalny ).
Chorwacki Teatr Narodowy w Zagrzebiu został otwarty w 1895 roku. W budynku przewidziano 750 miejsc dla widzów. Teatr wybudowany jest w stylu neobarokowym. Jest dziełem austriackiego architekta Ferdinanda Fellnera i niemieckiego architekta Hermanna Helmera.
Castel Sismondo - to zamek w Rimini, którego budowa został rozpoczęta przez Sigismondo Malatesta w 1437 roku, a zakończona w 1446 roku. Sigismondo twierdził, że zbudował strukturę od podstaw, ale prawda jest taka, że zamek w Rimini powstał na bazie pozostałości z czasów Cesarstwa Rzymskiego. Fundamentem Zameku Rimini były XIII-wieczne fortyfikacje. Zamek pełnił funkcję obronną i prestiżową. Po upadku Malatesta zamek przestał być siedzibą książęca i przyjął rolę czysto wojskową. Z biegiem wieków przechodził z rąk do rąk. Służył zarówno jako forteca jak i więzienie.
Lorelei jest to wielka skała wznosząca się około 132 metrów nad poziomem morza. Jest to Śwatowe Dziedzictwo - Welterbe Oberes Mittelrheintal. Płynie tędy Ren - w tym miejscu posiadający 25 metry glębokości i 113 metry szerokości. W 1801 roku została napisana romantyczna Ballada pod tytułem: "Loreley". Ballada ta opowiada o uroczej dziewicy, która została zdradzona przez ukochanego i dlatego postanowiła odebrać sobie życie. Jednak Biskup z pobliskiego opactwa, oczarowany jej pięknością, postanowił wziąść ją do klasztoru. W drodze do niego, zatrzymała się ona przy skale, aby ostatni raz spojrzeć na zamek swojego ukochanego. Ujrzała wtedy jego oddalającą się postać i zrozpaczona rzuciła się w nurty Renu. Legenda głosi, że dusza dziewczyny nadal przebywa w tym miejscu. Przedsatwia się ją jako nieszczęśliwą Kobiete Lurley, która siedząc na skale i czesząc swe złote włosy, zniewala mężczyzn. Burg Rheinfels to ruiny zamku z widokiem na rzekę Ren. Jest to największy zamek nad Renem. Zbudowany w 1245 przez hrabiego Diether V Katzenelnbogen został częściowo zniszczony przez wojska armii francuskiej w 1797 roku. Burg Maus leży naprzeciwko Burg Rheinfels. W przeciwieństwie do swoich sąsiedów, Burg Maus nigdy nie został zniszczony, choć powoli popadał w ruinę, w wieku XVI i XVII. Burg Katz po raz pierwszy zbudowany został około 1371 przez hrabiego Wilhelma II Katzenelnbogen. Zamek został zbombardowany w 1806 roku i doszczętnie zniszczony. Ponownie wzniesiony w latach 1896 / 98. Obecnie jest własnością prywatną.
Algier - Al-Dżazā’ir - stolica Algierii, jednocześnie port nad Zatoką Algierską (Morze Śródziemne), położony na wschodnim stoku wzgórz Buzarija (350 m n.p.m.). Jest głównym ośrodekiem gospodarczo-kulturalnym kraju. Znajduje się tu międzynarodowy port lotniczy Ad-Dar al-Bajda, ośrodeki naukowe Algierii, w tym Instytut Pasteura, Uniwersytet - założony w 1879, konserwatorium, biblioteka narodowa - założona w 1835, muzea. Są tu również zabytki: meczety - Wielki Meczet El Kebir (XI w.), Abd ar-Rahmana (XVII w.), Nowy Meczet Dżedid (1660), Ali Bechine (1622), Ketchaoua (1209, 1839-1960), Safir (941, wielokrotnie przebudowywany), kasba - cytadela turecka (XVI w.), pałace tureckie (XVI-XVIII w.).
Algier - arab. مدينة الجزائر - to stolica Algierii. Miasto leży w obszernej zatoce nad Morzem Śródziemnym, 800 km od Marsylii. Nad miastem wznoszą się wzgórza do wysokości 400 m n.p.m. Algier jest centrum gospodarczym, kulturalnym i głównym portem kraju. Również najważniejszym ośrodkiem naukowym kraju. W starożytności nosił nazwę Icosium. Miasto zostało zburzone w VII wieku, po zdobyciu przez Arabów. Na początku XVI wieku dostało się w ręce tureckich korsarzy i odtąd przez długi czas było głównym ośrodkiem korsarstwa i rabunku. W XVII wieku ludność miasta dochodziła do 100 tys. W roku 1518 miasto stało się częścią Imperium Otomańskiego. W 1541 Karol V usiłował zdobyć Algier, w XVII wieku Francuzi dwukrotnie bombardowali miasto, jednak bez skutku. Zdobyli je dopiero w 1830, po zaciętych walkach, które trwały 20 dni. W czasie drugiej wojny światowej (od czerwca 1943 do sierpnia 1944) Algier stał się stolicą wolnej Francji i siedzibą tymczasowego rządu Charles de Gaulle'a. Po uzyskaniu niepodległości przez Algierię w 1962, Algier został jej stolicą.
El-Aurassi zwany też Hotelem Kongresowym, znajduje się na Plateau des Tagarins. Hotel położony jest w malowniczym miejscu z widokiem na Zatokę w Algierze. El-Aurassi jest hotelem 5-gwiazdkowym, posiada 455 pokoi i 775 łóżek.
Przybytek Męczennika ( Maqam E'chahid ) - taką nazwe nosi pomnik z widokiem na miasto Algier, który został wzniesiony w 1982 z okazji 20. rocznicy niepodległości (5 lipca 1962 ), ku pamięci zmarłych w wojnie o niepodległość kraju. Wznosi się on na wysokość 92 metrów. Pomnik ma styl istamski, z trzema płetwami łączącymi sie prawie na samej górze. Wszystko opiera się na placu, na którym płonie "wieczny płomień". Plac obejmuje krypty, amfiteatr i muzeum pod ziemią (Muzeum Mujahid). U jego stóp rozciąga się duży plac zwany "Victory Park" (Riadh El Feth).
Cherchell to miasto, a także port morski położony 55 mil na zachód od Algieru. Miasto zostało pierwotnie załozone jako osada starożytnego Egiptu. Data jego powstania sięga roku 1500 p.n.e. W mieście archeolodzy znaleźli dolną część siedzącego bóstwa egipskiego wykonanego z czarnego bazaltu razem z kartuszem faraona Totmesa I. W 8 wieku Arabowie przejeli Algierię i wprowadzili Islam w kraju. Pod okupacją turecką miasto było ciągle atakowane przez piratów, aż w końcu dostało się pod kontrolę europejskich marynarek wojennych ( głównie francuskiej ). W 1738 wielkie trzęsieniu ziemi wstrząsnęło miastem. Zaraz po tym francuzi zdobyli i zajeli miasto. Przeprowadzono wtedy badania archeologiczne. Podczas wykopalisk zostało odkrytych wiele starożytnych posągów, które zostały przeniesione do muzeów w Algierze lub Paryża. Francuzi zaczeli budować nowe miasto kosztem starych zabytków. Kamienie z rzymskiego amfiteatru zostały wykorzystane do budowy koszar, materiały z hipodromu zostały wykorzystane do budowy kościoła. Hipodrom został częściowo zniszczony przez kardynała Karola Lavigerie w trakcie poszukiwań grobu św Marciana. Podczas II wojny światowej Cherchell służył jako siedziba amerykańskiej armii. Tu też prowadzone były konferencje na szczycie między USA i Wielką Brytanią w 1943 roku. Cherchell jest jednym z najbardziej popularnych miejsc turystycznych w Algierii. Ma wspaniałe świątynie i pomniki z okresu punickiego, numidyjskiego i rzymskiego.
Waterways w Amsterdamie są cechą charakterystyczną europejskiej stolicy. Dzisiejszy Amsterdam jest porónywalny z Wenecją. Bazuję on na wodzie i kanałach wodnych. Amsterdam opiera się na licznych kanałach, które dzielą miasto na dzielnice, ułatwiają nawigację po nim, a także tworzą miły klimat i atmosferę. Miasto posiada w tym momencie 165 kanałów ( więcej niż Wenecja ).
Konstantynopol - Miasto zostało założone w 203 p.n.e. przez króla Micipsa, przy pomocy greckich kolonistów. W 113 roku p.n.e. miasto zostało podbite przez Jugurtha. Później służyło jako baza generałom Rzymskim Quintusowi Caeciliusowi Metellusowi Numidicusowi i Gaiusowi Mariusowi. W 46 roku p.n.e. Juliusz Cezar dał specjalne prawa obywatelskie ludności zamieszkującej ten teren. W 311 roku, podczas wojny domowej między Maksencjuszem i uzurpatorem Domicjuszem Aleksandrem (były gubernator Afryki), miasto zostało zniszczone. Odbudowane w roku 313, było nazwane później na cześć cesarza Konstantyna Wielkego, który pokonał Maksencjusza - Constantine. W XII wieku miasto przeżywało rozkwit porónywalny do rozkwitu Wenecji, Pizy czy Genui. Od 1529 roku miasto było przejściowo częścią Imperium Osmańskiego, a rządził nim turecki bej. W latach 1770-1792 miastem rządził Salah Bey, który w znacznym stopniu upiększył miasto i zbudował wiele obiektów cechujących się architekturą muzułmańską widoczną do dzisiaj. W 1837 roku terytorium wraz ze swoją stolicą Constantine, zostało podbite przez Francję, a w 1848 zostało włączone do kolonii francuskiej w Algierze. Podczas II wojnie światowej, w czasie kampanii w Afryce Północnej (1942-43), Konstantynopol był używany przez aliantów jako baza operacyjna.
Constantine (arabski: قسنطينة) jest stolicą Constantine Province w północno-wschodniej Algierii. Miasto to jest położone około 80 km od wybrzeża Morza Śródziemnego. Uważany za kapitał wschodniej Algierii i centrum regionu, Constantine liczy sobie ponad 750.000 ludności, co czyni go trzecim co do wielkości miastem w kraju po Algierze i Oran. Miasto jest otoczone głębokim jarem. Wąwóz można przekroczyć jednym z czterech mostów. Constantine jest też miastem uniwersyteckim. Jest tu jeden uniwersytet - Uniwersytet Konstantyna, który został założony w 1969 roku.
Rynek Starego Miasta jest zabytkowym centrum Bergamo. Jego historia sięga 1493 roku. Pomimo tego, że w XVII wieku wzniesiono tu nowe budynki zamykające rynek w kwadrat, a w XVIII wieku postawiono zdobiącą rynek fontannę, ma on nadal wszystkie cechy średniowiecznego rynku.
Sétif - ( arabski: سطيف ) to miasto w północno-wschodniej Algierii. Setif jest drugim najważniejszym Wilaya po stolicy kraju ( vilâyet jest podziałem administracyjnym, słowo zwykle tłumaczone jest jako "prowincja" czy "gubernia" - pochodzi z języka arabskiego wly "rządzić", Wali "gubernator" ). Sétif zostało założone przez Rzymian, za panowania Nerwy, jako kolonia dla weteranów wojennych. W XIX teren ten został zagarnięty przez Francję. W dniu 8 maja 1945, dzień po formalnym zakończeniu II wojny światowej w Europie na tym obszarze doszło do protestu ludności muzułmańskiej, który został brutalnie stłumiony przez Francuskie garnizony. Akt ten przeszedl do historii pod nazwą "Masakra Setif" w której zgineło ok. 40 000 algierczyków.
Tlemcen (arabski: تلمسان ) to miasto w północno-zachodniej Algierii. Miasto usytuowane w głębi lądu, znajduje się w centrum regionu znanego z plantacji oliwek i winorośli. Atrakcją tego miasta są ruiny meczetu Mansoura, w któych odnaleźć można pozostałości po ścianach zewnętrznych i minarecie. Według legendy minaret załamał się w południowej fasadzie ponieważ do jego budowy zostali zaangażowani niewierzący ( niemuzułmanie ) - żydzi i chrześciajanie.
