 |
Ludwigshafen nad Renem (niem. Ludwigshafen am Rhein) jest drugim (po Moguncji) pod względem liczby ludności miastem kraju związkowego Nadrenia-Palatynat. Wywodzi się z dawnego Szańca Reńskiego i leży na lewym brzegu Renu. Jest znane głównie dzięki fabryce BASF, która ma tu swoją siedzibę. Jest to typowe miasto przemysłowe, w którym nie ma wielu zabytków. Wyróżnia się tu renesansowy ratusz.
Zamek Sforzów to ceglany zamek w centrum Milano, zbudowany w połowie XV wieku, na planie kwadratu z dziedzińcem w środku, otoczony murem z blankami i narożnymi basztami. Wznosi się na końcu Via Dante odchodzącej od Piazza del Duomo i za Foro Buonaparte, wytyczonym przez Napoleona w hołdzie samemu sobie. Cesarz zamierzał przebudować Mediolan na modłę Rzymu, by utworzyć nową wielką stolicę Włoch. Zanim kilka lat później stracił miasto na rzecz Austriaków, zdołał jedynie zbudować arenę, łuk triumfalny i dwie półkoliste ulice wokół zamku. Arena i łuk triumfalny stoją na tyłach zamku, w ulubionym przez zagranicznych turystów Parco Sempione. Wielokrotnie przebudowywany zamek z czerwonej cegły, z blankowanymi wieżami i ufortyfikowanymi murami, to najbardziej niezwykła budowla w Milano. Wzniesiony na polecenie Viscontich, został zburzony w 1447 roku przez zbuntowane przeciwko ich rządom tłumy, a następnie odbudowany przez Sforzów, następców Viscontich. Za panowania Lodovica Sforzy był jednym z najpotężniejszych, najbardziej luksusowych i znanych z bogactwa dworów renesansowej Europy.
Alcobaça to słynące ze swojego cysterskiego klasztoru miasto położone w dystrykcie Leiria. W starożytności istniała w tym miejscu osada Helcombatie. Po upadku Imperium Rzymskiego dominowali na tych terenach Wizygoci, którzy zostali stąd wyparci przez Arabów w VIII wieku. Ta część Portugalii została odbita przez chrześcijan pod koniec pierwszej połowy XII wieku i z tym okresem związana jest historia klasztoru. Klasztor Cystersów ufundował w 1153 roku Afonso I Henriques dla upamiętnienia swojego zwycięstwa nad Arabami pod Santarem, które miało miejsce w 1147 roku. Był także symbolicznym prezentem portugalskiego władcy dla opata Bernarda z Clairvaux. W kompleksie klasztornym czołowe miejsce zajmuje Kościół Matki Bożej Zwycięskiej. Bryła świątyni wzorowana została na rozwiązaniach słynnego opactwa cystersów w Clairvaux we Francji. Jest największą średniowieczną budowlą sakralną na terenie Portugalii i był pierwszą gotycką budowlą w tym kraju. Kościół został wybudowany na planie krzyża łacińskiego z wpływami elementów mauretańskich i uzupełniony sztuką baroku. Interesujące jest gotyckie wnętrze z morską dekoracją, jakże charakterystyczną dla architektury portugalskiej. Uwagę przyciągają grobowce słynnej i nieszczęśliwej pary kochanków: Ines de Castro i króla Pedro I z XVI wieku, a także grobowce: królowej Urakki i królowej Beatrice oraz królów: Afonsa II i Afonsa III. Na liście UNESCO znajduje się od 1989 roku.
Plac Restauradores ulokowany jest na południowym krańcu Avenida da Liberdade. Przy placu znajduje się stacja kolejowa Rossio (Estacao do Rossio) oraz stacja metra Restauradores. Nazwany jest Restauradores dla upamiętnienia tych którzy oddali życie podczas wojny o restaurację monarchii portugalskiej. W północnej części placu stoi biały, 30-metrowy obelisk, wybudowany dla uczczenia wyzwolenia spod panowania hiszpańskiego w 1640 roku. Z Placu Restauradores startuje żółty tramwaj-winda (Elevador da Gloria), który pokonuje krótki, lecz stromy odcinek. Możemy się za niego pomocą dostać do dzielnicy Bairro Alto.
Budynek ratusza to siedziba zarządu miasta w Hamburgu. Budynek starego ratusza istniał do 1842 roku, kiedy to spłonął wraz z większą częścią śródmieścia Hamburga. Zainicjowano więc budowę nowego ratusza. Rozpoczęcie budowy przesunęło się w czasie gdy odrzucono pierwszy projekt budynku w 1854 roku i drugi w 1876 roku. Kolejny projekt złożono w 1884 roku, który tym razem został zaakceptowany. Rozpoczęcie budowy nastąpiło dopiero po 43 latach. Nowy ratusz oddano do użytku w 1897 roku. Budynek zbudowany jest głównie z piaskowca. Fasada jest szeroka na 111 m, wieża umiejscowiona centralnie liczy 112 metrów wysokości. Dach ma miedziane pokrycie. Architektura budynku stanowi kombinację włoskich i północnoniemieckich elementów renesansowych. Od strony placu ratuszowego między niszami okiennymi stoi dwudziestu cesarzy Pierwszej Rzeszy Niemieckiej, od Karola Wielkiego, do Franciszka II.
Berkshire – hrabstwo niemetropolitarne (formalnie) w południowej Anglii. Jedyne hrabstwo niemetropolitarne, którego wszystkie okręgi mają status jednolitych jednostek administracyjnych, co czyni z niego hrabstwo ceremonialne. Największym miastem jest Reading, jednak najbardziej znanym Windsor, gdzie znajduje się siedziba obecnie panującej w Wielkiej Brytanii dynastii.
Gwadelupa, czyli Francuskie Karaiby to departament zamorski Francji w Ameryce Środkowej, położony na kilku wyspach w Małych Antylach. Gwadelupa znajduje się pomiędzy Dominiką i Antiguą. W rzeczywistości składają się na nią dwie wyspy: Basse-Terre i Grande-Terre. Rozdziela je słona rzeka zwana Riviere Salee i szerokie pasmo lasu namorzynowego. Wyspa Grande-Terre położona jest na podłożu wapiennym i to dzięki temu możemy tu dziś znaleźć tak wiele rajskich plaż i zapierających dech w piersiach krajobrazów. Archipelag Gwadelupy smagany łagodnym wschodnim wiatrem, słoneczny przez cały rok, kołysany falami Oceanu Atlantyckiego i wodami Morza Karaibskiego wydaje się być rajem na ziemi. Gwadelupa swoją nazwę zawdzięcza Kolumbowi, który w 1493 roku odkrył ją podczas swojej drugiej podróży do "nowego świata".
Hunter Valley Wine Country to nazwa regionu między miastami Cessnock, Maitland i Singleton. Hunter Valley znajduje się 160 km na północny zachód od Sydney. Jest to najstarszy obszar uprawy winorośli w Australii. Jest też wciąż domem dla wielu pionierskich rodzin, które przybyły i osiedły się w Australii w 1850 roku. Znajdują się tu dziesiątki winnic, od dużych do całkiem małych.
Vancouver – miasto w zachodniej Kanadzie, w prowincji Kolumbia Brytyjska, przy ujściu rzeki Fraser do Pacyfiku. Stacja końcowa transkontynentalnej Kolei Transkanadyjskiej. Jest trzecim co do wielkości miastem Kanady po Toronto i Montrealu. W lutym 2010 było gospodarzem Zimowych Igrzysk Olimpijskich.
Pustynia Atakama, rozległe pustkowie na północy Chile jest jednym z najbogatszych w surowce mineralne regionów świata. Pustynia Atakama jest tak sucha, że w niektórych jej rejonach deszcz nie pada dosłownie ... nigdy. Chociaż tutejsza roślinność jest bardzo uboga, miejsce to od niepamiętnych czasów przyciągało osadników, o czym świadczą liczne znaleziska archeologiczne, zachowane doskonale dzięki suchemu klimatowi. Obecnie pustynię zamieszkują głównie pasterze, górnicy i poszukiwacze nitratynu, czyli słynnej saletry chilijskiej oraz rudy miedzi. Trudno byłoby wyobrazić sobie chilijski cud gospodarczy bez bogatych złóż surowców mineralnych ukrytych pod słonymi piaskami tej wyjątkowo suchej pustyni. Pustynia Atakama wypełnia wysoko położone obniżenie śródandyjskie, między Kordylierą Nadbrzeżną i Górami Domeyki w północnej części Chile w Ameryce Południowej. Pustynia Atakama leży mniej więcej na tej samej szerokości geograficznej co dwie inne wielkie pustynie świata - Kalahari w Afryce i Wielka Pustynia Piaszczysta w Australii. W porównaniu z nimi jest jednak dużo chłodniejsza. Średnia temperatura lata na wybrzeżu wynosi tylko 19°C. Atakama nie jest jednak całkowicie pozbawiona wilgoci. Podobnie jak pustynia Namib w Afryce należy do tzw. pustyń mglistych. Mgła powstaje, kiedy wychłodzone i wilgotne powietrze docierające do wybrzeża znad zimnego Prądu Peruwiańskiego łączy się z bardzo ciepłym i suchym powietrzem znad lądu. Mieszanie się mas powietrza powoduje ochłodzenie powietrza na lądzie i kondensację pozyskanej pary wodnej, a w rezultacie powstanie trwałych mgieł, ale nie deszczu. Na chilijskiej pustyni został zbudowany Alma - Atacama Large Millimeter Array czyli system anten, który ma się przekształcić w radioteleskop.
Moskwa, stolica Rosji z ponad 10 milionami mieszkańców jest jednym z największych miast świata. Przez całe stulecia była wielkim ośrodkiem kultury ogólnorosyjskiej, była też symbolem imperium radzieckiego. Należy do najciekawszych ośrodków turystycznych Europy. Miasto leży w samym środku Niziny Wschodnioeuropejskiej, w szerokiej i płytkiej dolinie rzeki Moskwy. Założone około 1147 roku jako osada w księstwie włodzimiersko-suzdalskim miasto szybko stało się ważnym ośrodkiem, czemu sprzyjało położenie nad rzeką Moskwą i połączenie przez Wołgę z Morzami Bałtyckim i Kaspijskim. Od XVIII do XV wieku Moskwa znajdowała się pod kontrolą Tatarów, a po ich wyparciu stała się stolicą księstwa Moskiewskiego, a później Wielkiego Księstwa Moskiewskiego. W 1712 roku car Piotr I przeniósł stolicę do Petersburga, ale Moskwa pozostała nadal ważnym centrum kulturalnym. W okresie napoleońskim prawie całe miasto zniszczył pożar, jednak wkrótce zostało odbudowane. W XVIII i XIX wieku miasto szybko się rozwijało. Po rewolucji październikowej Moskwa ponownie uzyskała status stolicy.
Wigoń to gatunek południowoamerykańskiego, roślinożernego ssaka parzystokopytnego, najmniejszy przedstawiciel rodziny wielbłądowatych. Żyje w małych grupach rodzinnych, na stokach Andów. Naturalny zasięg występowania tego gatunku obejmuje Peru, Boliwię, Chile i Argentynę. Żyje w suchym i zimnym klimacie, na dużych wysokościach (3 500–5 750 m n.p.m.), na stepowych płaskowyżach, powyżej granicy lasów, a poniżej strefy śniegu, głównie na obszarach suchych, pokrytych niską roślinnością.
Ararat - „boska góra”, jest masywem górskim pochodzenia wulkanicznego. Znajduje się na styku granic Turcji, Iranu i Armenii. Zajmuje powierzchnię ok. 1000 km2 i składa się z dwóch szczytów: Wielkiego – 5165 metrów n.p.m. i Małego Araratu 3896 metrów n.p.m. Pokryta jest śniegiem i skorupa lodu. Ormianie nazywaja ją Ararat „masik” czyli „boska”, natomiast dla persów jest „górą Noego”. Biblia mówi o tym, żę po Potopie Arka Noego przybiła właśnie do jej do brzegu i osiadła na jej dwu szczytach. Góra Ararat, w języku urzędowym nazywana Մասիս, jest symbolem Armenii, wyeksponowanym pośrodku jej godła i częstym motywem w sztuce.
San Juan, stolica karaibskiej wyspy Puerto Rico (Portoryko) jest jednym z najstarszych miast Nowego Świata. Otoczone murami Stary San Juan to dzielnica wąskich brukowanych ulic, skwerów, kamienic o pastelowych kolorach, a nawet dwóch fortec na każdym z jej końców. Stare miasto usytuowane na zachodnim krańcu wyspy San Juan, otoczone jest z trzech stron wodą i przepełnione atmosferą minionej epoki. Zabytkowa, XVI wieczna forteca El Castillo San Felipe del Morro, (nazywana po prostu El Morro) znajduje się na zachodnim końcu starego miasta. Nazwana została na cześć króla Hiszpanii, Filipa II. Odpierała ona ataki Duńczyków, Anglików, oraz piratów pod wodza Sir Francis Drake'a. Wznosi się ona na wysokość niemal 45 metrów ponad poziom morza. Mury mają grubość 4,5 metra. Fort ten posiada sześć poziomów otworów strzelniczych, wały ochronne, oraz oczywiście podziemne tunele i lochy. W 1983 roku fort został uznany za światowe dziedzictwo UNESCO i jest częścią San Juan National Historic Site.
Garni (orm.: Գառնի) wieś w Armenii, położona w prowincji Kotajk, w dolinie rzeki Azat, ok. 29 km na wschód od Erywania. We wsi zachowało się wiele zabytkowych budowli z IX-XI wieku, jednak główną atrakcją turystyczną miejscowości jest twierdza Garni. Obejmuje ona cały kompleks zabudowań, z których najbardziej znanym jest zbudowana z bazaltu hellenistyczna świątynia poświęcona Mitrze (I w. n.e.). - irańskiemu bogu słońca, zwana Świątynią Śłońca.
Mimo że niektóre znaleziska w regionie Travnika sięgają epoki brązu, prawdziwa historia miasta rozpoczyna się w pierwszych stuleci naszej ery. Można odnaleźć liczne dowody na istnienie w tym miejscu rzymskiej osady z grobowcami, fortem, wczesnochrześcijańskich bazylik, itp. W samym mieście odnaleziono monety rzymskie i tablice kamienne z rzymskim lex . Zamek w Travniku, a raczej jego ruiny też są śladami zamierzchłych czasów. Niestety większość dziedzictwa kraju znacznie ucierpiała podczas ostatniej wojny.
Nijmegen - miasto we wschodniej Holandii, w pobliżu granicy z Niemcami, nad rzeką Waal, 20 km na południe od Arnhem. Nijmegen jest również najstarszym miastem w Holandii, w 2003 roku obchodziło swoje 2000 urodziny. Między rokiem 98 a 102 n.e. Nijmegen dostało swoją pierwszą oficjalną nazwę Oppidum Batavorum (miasto Batawian) oraz prawa miejskie od Rzymskiego Cesarza Marcusa Ulpiusa Traianusa. Miasto zapisało się na kartach historii dzięki II Wojnie Światowej. Zdobycie mostu drogowego w Nijmegen było jednym z najważniejszych celów operacji Market-Garden. Stanowił on bowiem ostatnią przeszkodę na drodze XXX korpusu generała Briana Horrocksa do Arnhem. Dzisiaj, akcja zajmowania mostów w Nijmegen przez 82 DPD, jest uważana za jedną z najlepszych akcji tego typu w historii.
W starożytności wyspa Tajwan była nazywana m.in. Yizhou, Liuquan, Dongfan, Dayun. Ludzie zgodnie z cechami charakterystycznymi wyspy nadali jej wiele pięknych nazw. Wyspa ta obfituje w dobre produkty na ziemiach i bogactwa naturalne pod ziemią, stąd nazywana jest Wyspą Skarbów. W związku z tym, że w kształcie wyspy można dopatrzeć się liścia jabłoni, nosi one jeszcze nazwę Wyspy Jabłoni. Wyspa Tajwan ma bardzo łagodny klimat i jest nazywana także Wyspą Wiosny. Jest tam bardzo dużo pięknych motyli, stąd kolejna nazwa - Wyspa Motyli. Morze wokół Tajwanu obfituje w rafy koralowe, więc wyspa nazywana jest również Wyspą Koralową. Tajwan słynie także z dużej produkcji trzciny cukrowej, więc nazywany jest jeszcze Wyspą Słodką. Europejscy kolonialiści nazywali Tajwan Formosa – Piękną Wyspą, jak również Wyspą Rybaków. Malowniczy krajobraz naturalny Tajwanu przyciąga do siebie niezliczone rzesze turystów z całego świata.
W podaniach i mitach wielu kultur począwszy od europejskiej, a skończywszy na indyjskiej, łabędź uważany jest za symbol cnoty, wierności oraz piękna. Najbardziej popularną baśnią jest ta o Brzydkim Kaczątku. Ptak ten pojawia się również w mitologii greckiej w micie o Zeusie i Ledzie, w Wedach indyjskich, w mitologiach skandynawskich i wielu, wielu innych. Można go znaleźć w operach o Lohengrinie i Persiwalu, w fińskiej opowieści Kalevala czy w irlandzkiej o Dzieciach Liry. Łabędź ma również inne konotacje - choćby takie, że jest nazwą gwiazdozbioru. Dziś łabędź jest symbolem wielu organizacji i krajów: 5 lecących łabędzi symbolizuje kraje nordyckie, Łabędź Krzykliwy jest narodowym symbolem Finlandii.
Stavrovouni to wzgórze na Cyprze, na szczycie którego stoi grecki prawosławny klasztor. Według tradycji religijnej, klasztor został założony przez św. Helenę , matkę cesarza bizantyjskiego Konstantyna I Wielkiego. Legenda głosi, że to właśnie Helena odnalazła trzy krzyże na których zostali ukrzyżowani Jezus i dwóch złodziei. Chciała je podobno przetransportować do Konstantynopola, jednakże załamanie pogody sprawiło, że musiała zrobić przystanek na Cyprze, na którym zostawiła jeden z krzyży. Klasztor Stavrovouni pochodzi z okresu bizantyjskiego. Od IV wieku był ważnym ośrodkiem religijnym. Obecnie w klasztorze krzyża już nie ma i nikt nie jest w stanie powiedzieć co się z nim stało. Obecność krzyża jest jednak udokumentowana w kronikach a winą za jego zniknięcie, mimo że nie ma na to dowodów, obarczeni są Turcy. W 1888 roku klasztor został strawiony przez pożar. Jedynym zachowanym elementem jest srebrny krzyż.
