 |
Pałac Sztuk Pięknych w Marina District w San Francisco jest potężną budowlą, pierwotnie zbudowany w 1915 roku jako Panama-Pacific Exposition. Położenie chodników i modernizacja sejsmiczna wieńczyła dzieło. Całość została zakończona na początku 2009 roku. Objekt jest popularną atrakcją dla turystów i mieszkańców. Jest też ulubionym miejscem na wesela i zdjęcia ślubne.
Brama Brandenburska, wzniesiona w latach 1788–1791 jako brama miejska i zarazem łuk triumfalny, wzorowana była na ateńskich Propylejach. Stanowiła wręcz zarazem wyraz aspiracji Berlina do rangi nowoczesnych Aten. Po upadku muru berlińskiego (to tutaj wzniesiono jego pierwszy fragment i i to tu pierwszy jego kawałek runął) Brama Brandenburska urosła do rangi jednego z najbardziej znanych na świecie pomników.
Fethiye – miasto położone w południowej części Turcji, w prowincji Muğla. Fethiye leży w pobliżu gór Taurus, nad Morzem Śródziemnym. Znajduje się 12 kilometrów od Ölüdeniz. Miasto zostało zbudowane na miejscu Telmessos, wcześniejszego Anastopolis. W centrum miasta został odkopany starożytny helleński teatr. W północnej części miasta znajdują się wykute w stromej ścianie grobowce skalne, których powstanie datuje się na VI-IV w.p.n.e. Grobowce likijskie wykute w skałach nad miastem, widoczne są właściwie z każdego miejsca. Największy z wszystkich znajdujących się grobowców jest grobowiec Amyntasa.
Efez - w starożytności jedno z 12 miast jońskich w Azji Mniejszej. Leżało przy ujściu rzeki Kaystros do Morza Egejskiego na terenie obecnej Turcji. Zgodnie z legendą założycielem miasta był Androklos, syn ateńskiego króla Kordusa. Przed wyprawą do Jonii, otrzymał od wyroczni wskazówkę dotycząca miejsca założenia miasta. Miało ono powstać w miejscu, które "wskaże jemu ryba i dzik". Zgodnie z mitem, na wzgórzu Pion, niedaleko ujścia rzeki Kaystron, spotkał przy ognisku rybaków piekących ryby. Jedna z ryb podskoczyła a rozpryskujące się iskry zapaliły pobliskie zarośla. Ogień spłoszył kryjącego się w nich dzika. Wypełniając przepowiednię Androklos w tym miejscu, na północnym zboczu góry Pion, założył swoje miasto. Do Efezu prowadzą dwa wejścia: jedno od strony portu, drugie przez zbudowaną w na polecenie cesarza Wespazjana bramę w murach miejskich z czasów Lizymacha. Z bramy zachowały się tylko fragmenty. W pobliżu wejścia widoczne są pozostałości łaźni Variusa zbudowanej w II wieku oraz ruiny miejskiej agory z zachowanymi fragmentami bazyliki. Wcześniej (do IV wieku), w tym miejscu znajdował się cmentarz, przez który prowadziła święta droga. Zachowały się także fragmenty świątyni Izydy z I wieku. Efez to raj dla kochających starozytność. Fontanna Trajana, zbudowana została na początku II wieku (ok. 102 – 114) dla upamiętnienia cesarza Trajana. To dwukondygnacyjne, wysokie (całość miała ok. 12,0 m wysokości) nimfeum z trzech stron otaczało basen z wodą. W niszach, pomiędzy kolumnami umieszczono posągi. Przedstawiały one rodzinę władcy, Afrodytę, Dionizosa. Posąg władcy, naturalnej wielkości, zdobił elewację frontową a spod jego stóp wypływała woda. Odnalezione fragmenty rzeźb (z posągu Trajana zachowała się tylko stopa) są wystawione w muzeum a na terenie wykopalisk znajduje się częściowo zrekonstruowana budowla. Świątynia Hadriana, zbudowana w porządku korynckim w II wieku dla uczczenia cesarza Hadriana. Cellę i poprzedzający ją niewielki pronaos przykrywał dwuspadowy dach podparty od frontu czterema kolumnami. Środkowe kolumny spinał łuk poniżej którego, nad wejściem do świątyni umieszczono płaskorzeźbę przedstawiającą najprawdopodobniej Meduzę. Fryz w przedsionku, ozdobiony płaskorzeźbami dodano podczas odbudowy świątyni przeprowadzonej w IV wieku. Przedstawione na nim sceny obrazują mity, które opowiadają o losach herosów i bogów. Przedstawione tam postacie to np. legendarny założyciel Efezu, Androklos, Herakles, Tezeusz, Persefona, Amazonki, Dionizos a także cesarz Teodozjusz I, jego żona i syn Arkadiusz obok Ateny. Przed świątynią, na postumentach, znajdowały się posągi cesarzy: Dioklecjana, Konstancjusza, Maksymiana, Galeriusza. Wielki Teatr mieszczący się przy zbiegu ulicy Marmurowej i drogi Arkadyjskiej został wkomponowany w zbocze góry Pion (Panaır). Budowę teatru rozpoczęto podczas sprawowania władzy przez Lizymacha w III wieku p.n.e. Z tego okresu zachowała się orchestra i w prawie niezmienionym układzie widownia (cavea), która nieco zmodyfikowano podczas odbudowy przeprowadzonej przez Klaudiusza i Trajana. Największe zmiany zostały wprowadzone w konstrukcji sceny (pulpitum), którą powiększono i obniżono do wysokości 2,7 m nad poziom orchestry. Do sceny z dwóch boków dobudowano rampy a w głębi zbudowano budynek sceniczny – skene. Pierwsze i drugie piętro fasady zbudowano podczas panowania Nerona a trzecie dopiero pod rządami Septymiusza Sewera. Fasadę sceny ozdobiono kolumnami i niszami, w których umieszczono rzeźby. Rzymskim elementem są także sklepienia nad wejściami do teatru. Widownia teatru została podzielona diazomatami na trzy części, promieniście rozmieszczone przejścia (kerkides) wprowadzają podział na 12 sektorów. W półkolu o promieniu 154,0 m i wysokości 38,0 m przygotowano miejsca dla 24 tysięcy widzów. Na galerii były dodatkowe miejsca dla około 1000 osób. Był to jeden z największych teatrów Jonii, który i w naszych czasach gromadzi publiczność podczas corocznych Efeskich Festiwali Muzycznych. I wiele innych ...
Shanghai Concert Hall znajduje się na skrzyżowaniu Yan'an Rd i Południowa Tybet RD w Shanghaiu . Budynek został zbudowany w 1930 roku, pierwotnie nazwany był Nanjing Dramat Hall. W 1949 roku przyjął nazwę Pekin Cinema. W 1959 roku został nazwany Shanghai Concert Hall i ta nazwa obowiązuje do dzisiaj. Hala może pomieścić 1122 osób, 640 na parterze i 482 na drugim piętrze.
Menara Kuala Lumpur – wieża telewizyjna w Malezji, w Kuala Lumpur. Ma wysokość 421 m i 15 pięter. Jest jedną z najwyższych wież oraz wolno stojących budowli na świecie. Budowę ukończono w roku 1995, otwarcie miało miejsce 1 października 1996 roku.
Gunung Kelud – czynny wulkan we wschodniej części Jawy w Indonezji; zaliczany do stratowulkanów o wysokości 1731 m n.p.m. Jest to jeden z najniebezpieczniejszych wulkanów na Jawie. Najsilniejsze odnotowane erupcje: w 1586 (ponad 10000 ofiar); w 1919 roku (ponad 5000 ofiar) i w 1990 roku, kiedy został zdewastowany obszar 35 km² wokół krateru; lahary zniszczyły 1546 budynków, drogi i mosty, ok. 25 tys. ha ziemi uprawnej, ok. 6400 ha lasów, zginęło 35 osób.
Praça da Sé jest przestrzenią publiczną w Salvador da Bahia , uważaną za centrum miasta. Salvador da Bahia – Salvador, Bahia, trzecie co do wielkości (po São Paulo i Rio de Janeiro) miasto we wschodniej Brazylii. Historyczna, pełna nazwa miasta to São Salvador da Baía de Todos os Santos (Święty Wybawca z Zatoki Wszystkich Świętych), gdyż miasto leży nad Zatoką Wszystkich Świętych. Stolica stanu Bahia, ważny port nad Oceanem Atlantyckim.
Chengdu to miasto w środkowych Chinach. Ośrodek gospodarczy i kulturalno-naukowy; rozwinięty przemysł wysokich technologii, elektroniczny, maszynowy, chemiczny, drzewny, mineralny, lekki, spożywczy i metalurgiczny. W mieście nie sposób pominąć budynków ściśle związanych z historią. Jednym z nich jest Świątynia Tachi.
Mohylew to miasto na wschodniej Białorusi, nad Dnieprem, położone blisko granicy rosyjskiej. Od XIV wieku Mohylew wraz z księstwem mścisławskim, w którym się znajdował, należał do Litwy, jednak nie miał jeszcze wtedy większego znaczenia. W dokumentach historycznych Mohylew wymieniono w 1505 roku, gdy żona króla Aleksandra zwolniła niektórych mieszczan od powinności miejskich. Jego rozwój zaczął się po upadku w 1514 roku Smoleńska, gdy zaczął się rozbudowywać jako nowy ważny ośrodek handlowy. Mohylew stanowił od tego czasu ważny punkt na drogach handlowych ze wschodu na zachód i z północy na południe, a wkrótce stał się największym miastem w tym rejonie Rzeczpospolitej. Przede wszystkim był ośrodkiem handlu futrami, pośrednicząc w handlu nimi na zachód. W mieście znajduje sie wiele zabytków w tym część pochodząca z XVII wieku. Jednym z nich jest Monaster św. Mikołaja.
Finlandia to kraina 60 tys. jezior, które znajduję się głównie w południowo-wschodniej części kraju, na Pojezierzu Fińskim. Jeziora te powstały na skutek lodowca, który istniał na tych terenach ponad 10 tys. lat temu. Największe jezioro Finlandii to Saimaa - 4400 km2. Duża część turystów odwiedzających Finlandie udaje się właśnie w jej okolice gdzie uprawiać można żeglarstwo, wędkarstwo czy tradycyjnie wypocząć na łonie natury i spędzić na jej łonie wymarzone wakacje.
Historyczne młyn Strutt's North Mill połozony jest nad rzeką Derwent w Belper, Derbyshire. Jest jednym z najstarszych zachowanych przykładów uprzemysłowienia wody, zasilał bowiem przędzielnie bawełny.
Uluru, Oolora (znana także pod nazwą ang. Ayers Rock oraz The Rock) – formacja skalna w centralnej części Australii, Terytorium Północne. Znajduje się w parku narodowym Uluru-Kata Tjuta. Ma ponad 300 m wysokości i 8 km obwodu. Przez wiele lat Uluru było uznawane za największy monolit świata. Nie jest to jednak prawdą, gdyż monolit Mount Augustus jest ponad dwukrotnie większy. Zbudowane z prekambryjskich piaskowców, zawierając różne minerały, Uluru wydaje się zmieniać kolory w zależności od padającego światła. Czerwonawy kolor skały powoduje tlenek żelaza na jej powierzchni, co jest naturalne w wypadku skał zawierających wiele tlenków żelaza w swoim składzie, lecz w tym wypadku może być podkreślane przez gładką powierzchnię skały i warunki oświetlenia. W 1985 rząd Australii oddał prawo własności Uluru miejscowym aborygenom, plemieniu Anangu, które oddało ją rządowi w 99-letnią dzierżawę. Największą atrakcję dla turystów stanowi obserwowanie skały Uluru o zachodzie słońca lub o wschodzie słońca kiedy z minuty na minutę zmienia ona swój kolor w zależności od oświetlenia. Dla Anangu Uluru jest świętym miejscem i woleliby oni aby turyści nie wchodzili na górę. Nie istnieje oficjalny zakaz, ale przebywający pod górą aborygeni często starają się przekonywać turystów aby respektowali oni ich zwyczaj. Zakazane jest natomiast fotografowanie niektórych fragmentów skały. Obiekt znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Historia Lublany sięga roku 2000 p.n.e. kiedy to pierwsi ludzie zaczęli budować tymczasowe drewniane chaty na terenie dzisiejszej stolicy Słowenii. W późniejszym czasie teren ten stał się częstym szlakiem dla różnych ludów oraz plemion. W VI wieku Słowianie zaczęli zamieszkiwać tereny Słowenii. W IX wieku Słowianie dostali się pod niewolę Franków. Nazwa miasta, Luwigana, pojawiła się po raz pierwszy w dokumencie z 1144 roku. W 1918 roku po zakończeniu I wojny światowej, region ten został przyłączony do Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców. W 1929 roku powstało Królestwo Jugosławii. W 1941 roku, podczas II wojny światowej faszystowskie Włochy okupowały miasto, poprzedzając nazistowskie Niemcy w 1943 roku. Miasto było otoczone przez ponad 30 kilometrowy drut kolczasty mający zapobiec współpracy z podziemnym ruchem oporu. Gdy 25 czerwca 1991 roku Słowenia ogłosiła niepodległość Lublana stała się jej stolicą kraju.
W rzeczywistości Ałmaty to nie Azja, to Europa. Ulice, kafejki, sklepy, wszystko prawie, jak na starym kontynencie. Mieszkańcy miasta kochają zieleń i kochają fontanny. Takie kolorowe, podświetlone, najpiękniejsze.
Ryś kanadyjski – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Zamieszkuje Kanadę i północ USA: Alaskę, Góry Skaliste i Krainę Wielkich Jezior. Dwa razy mniejszy od rysia euroazjatyckiego. Futro letnie rudobrązowe, zimą szare lub szarobrązowe. Rysie kanadyjskie zamieszkują tajgę, sporadycznie są spotykane w tundrze. W Kanadzie ryś kanadyjski jest nadal liczebny, choć jak wspomniano jego populacja zależy ściśle od liczebności zajęcy amerykańskich.
Holandia leży w północno - zachodniej części Europy nad Morzem Północnym i graniczy z Belgią i Niemcami. Holandia jest najgęściej zaludnionym krajem w Europie. Leży na obszarze ujścia trzech rzek: Renu, Mozy i Skaldy. Materiały osadowe naniesione przez rzeki utworzyły deltę i dużą płaską nizinę. Połowa kraju znajduje się poniżej poziomu morza, na południu obszar nieznacznie się wznosi na wysokość około 300 m. Linię brzegową w znacznej części tworzą piaszczyste plaże.
Mińsk – stolica Białorusi, podobnie jak cały ten sąsiadujący z Polską kraj o wspólnej z nami przez setki lat historii w ramach Rzeczypospolitej Trojga Narodów, należy chyba do najmniej znanych przez polskich turystów spośród europejskich stolic i dużych miast. A większość z nich przeważnie ze zdumieniem dowiaduje się, że mieszka tam 1.836,8 tys. osób, czyli więcej niż w Warszawie. Mińsk to miasto o szerokich kilkupasmowych alejach i ulicach, rozległych placach, licznych terenach zielonych. Uchodzi za najlepiej oświetlone i iluminowane na co dzień na naszym kontynencie. W ciągu dziewięciu wieków – pierwszą wzmiankę o nim zanotowano w kronice roku 1067 – był siedmiokrotnie równany z ziemią przez obcych najeźdźców. Po raz ostatni – w wyniku wojny i trwającej 1.100 dni hitlerowskiej okupacji. Totalne zniszczenie stolicy nad Swisłoczą można porównać jedynie z losem Warszawy, Coventry, Hiroszimy. Miasto było tak zrujnowane po wojnie, że postanowiono nie odbudowywać go, lecz zbudować od podstaw, wytyczając szerokie aleje, ulice i place. Pozostawiono jednak stare fragmenty w okolicach nieistniejącego już od dawna starego grodu.
Noordwijkerhout - miasto w południowo-zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa. Miasto jest położone 5 kilometrów od Morza Północnego i jest kurortem dla turystów.
Sauerland jest wyżynnym regionem w Niemczech w Nadrenii Północnej-Westfalii pomiędzy miastami Siegen a Zagłębiem Ruhry. Wysokość tych wzniesień sięga 800 m n.p.m., najwyższy szczyt to Langenberg, 843,2 m n.p.m. Sauerland jest wschodnią częścią Reńskich Gór Łupkowych.
