 |
Itapoã to okolica znajduje się w zachodniej części Salvadoru, Bahia. Jak w większej części tego terenu plaże są dość kamieniste. Wybrzeże zaopatrzone jest w system latarnii morskich o które przy silnym wietrze rozbijają się z hukiem fale. Do najbardziej znanych należą: Farol da Barra i Farol de Itapoã.
São Paulo – największe miasto Brazylii i Ameryki Południowej położone w południowo-wschodniej części kraju nad rzeką Tietê. Założone zostało w 1554 roku jako misja jezuicka świętego Pawła. W XVI i XVII wieku São Paulo było ośrodkiem handlu niewolnikami i kamieniami szlachetnymi. W 1822 w São Paulo proklamowana została niepodległość Brazylii. W XIX wieku było światowym centrum handlu kawą. Najnowszym symbolem miasta stał się most wiszący - Ponte Estaiada.
Souppes-sur-Loing – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France. Region był zamieskziwany już dawno - 200 000-300 000 lat temu. W XVIII i XIX wieku miasteczko słyneło z wydobycia i obróbki kamienia. Kamień, z którego zbudowanych jest wiele zabytków Paryża i Sorbony pochodzi własnie stąd.
Zamek Kajaani został zbudowany na wyspie Ämmäkoskiw XVII wieku. Zamek pełnił funkcję centrum zarządzania krajem, więzienia i schronienia dla mieszkańców w czasach prześladowań. Najbardziej znanym więźniem zamku był historyk Johannes Messenius. Budowę zamku rozpoczęto w 1604 roku a zakończono w 1619. Podczas Wielkiej Wojny Północnej zamek był oblężony przez Rosjan przez kilka miesięcy. Musiał kapitulować z powodu braków zaopatrzeniowych. Krótko po tym Rosjanie wysadzili zamke w powietrze a jego mieszkańców wywieźli w głąb Rosji. Zamek Kajaani jest uważany za najmniejszy zamek z kamienia w Europie.
Norymberga to miasto w Niemczech, położone u zbiegu rzek Pegnitz i Rednitz. Gospodarcza i kulturalna stolica Frankonii, drugie co do wielkości miasto w Bawarii. Pierwsza wzmianka o mieście pojawiła się w 1050 jako "nuorenberc" (skalista góra) w dokumencie cesarza Henryka III. Istotną rolę dla Rzeszy odgrywał ówczesny zamek, dzięki któremu rozwinęło się miasto. Szybko otrzymało one liczne przywileje handlowe. Dzięki Wielkiej Karcie Swobód nadanej w 1219 roku przez Fryderyka II miasto stało się wolnym miastem Rzeszy. Ówczesna Norymberga była, wraz z Augsburgiem, jednym z dwóch największych centrów handlowych na drodze z Rzymu do północnej Europy, a wraz z Legnicą i Wiedniem jednym z największych miast środkowej Europy na początku czternastego stulecia. Na początku XIX wieku miasto zbankrutowało. Z polecenia Cesarza w 1806 roku Norymberga, jako Wolne Miasto, została rozwiązana i wcielona do Bawarii, na czym niewątpliwie skorzystała. Wszystkie długi miasta zostały spłacone. W XX wieku miasto wpisało się w czarne karty dziejów ludzkości. Za czasów III Rzeszy było ważnym ośrodkiem ruchu nazistowskiego. Pozostałościami z tych czasów są monumentalne budowle hitlerowskiej architektury. 2 stycznia 1945 rplu średniowieczne centrum miasta zostało zbombardowane przez Brytyjczyków oraz Amerykanów. W wyniku tych nalotów zniszczono ok. 90% starej zabudowy. Do tego czasu Norymberga była jednym z najlepiej zachowanych miast średniowiecza. Po II wojnie światowej odbył się w tym mieście proces zbrodniarzy wojennych - słynny proces norymberski.
Niedźwiedź brunatny to gatunek drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych. Zamieszkiwał on pierwotnie całą Europę, obecnie w południowo-zachodniej Europie został wytępiony. Występuje w lasach górskich, w Eurazji i Ameryce Północnej, aż do północnego Meksyku. W Polsce występuje w Tatrach i Beskidach, głównie Bieszczadach i Beskidzie Niskim. Największym skupiskiem w Europie jest Rumunia, gdzie żyje około 5500 niedźwiedzi. Nazwa niedźwiedź pochodzi z języka prasłowiańskiego i oznacza tyle co zwierzę odżywiające się miodem. Od niedzwiedzia wzieło swoje pochodzenie celtyckie imie Artur. Polskie imie Urszula etymologicznie oznacza małą niedzwiedzicę.
Avenida da Liberdade czyli Aleja Wolności w Lizbonie jest centrum miasta. Aleje oddzielone sa od siebie deptakami dla pieszych i pasem zieleni. Przy tej ulicy znajduje sie większość markowych sklepów Lizbony w tym: Christian Dior, Chanel, Versace, Balmain, Gucci, Givenchy, Yves Saint Laurent, Michael Kors, Stella McCartney, Christian Louboutin, Donna Karan i inne, jak Louis Vuitton, Prada, Dolce & Gabbana, Armani, Todd, Burberry. To dzisiaj jedna z 35 najdroższych aleji na świecie.
Pomnik Korpusu Piechoty Morskiej / Marine Corps War Memorial to pomnik, znajdujący się w pobliżu Narodowego Cmentarza w Arlington w aglomeracji waszyngtońskiej. Czci pamięć amerykańskich marines, którzy od roku 1775 poświęcali życie w obronie kraju. Wykonany z brązu pomnik przedstawia moment zatknięcia przez sześciu żołnierzy flagi na szczycie Suribachi, na wyspie Iwo Jima, który miał miejsce 23 lutego 1945 roku podczas bitwy o Iwo Jimę. Stworzony przez Felixa de Weldona pomnik przedstawia scenę ukazaną na słynnym zdjęciu Joe Rosenthala, nagrodzonym Nagrodą Pulitzera. Pomnik został odsłonięty przez prezydenta Dwighta D. Eisenhowera w 179. rocznicę utworzenia Korpusu Piechoty Morskiej, 10 listopada 1954 roku. Na wykonanej z granitu podstawie umieszczono inskrypcję: Uncommon Valor was a Common Virtue - Niecodzienna odwaga była powszechną cnotą. W 1961 roku prezydent John Kennedy zezwolił, by flaga na pomniku była zawieszona przez cały czas - Marine Corps War Memorial jest jednym z niewielu miejsc publicznych, w których jest to dozwolone.
Tatry Słowackie to stosunkowo młode góry fałdowe, objęte ochroną w ramach Tatrzańskiego Parku Narodowego. Mające budowę granitową Tatry Wysokie charakteryzują się wysokogórską alpejską rzeźbą, ukształtowaną w dużej mierze przez nie istniejące już lodowce. Ich pozostałością są dziś m.in. piękne jeziora cyrkowe. Największym i najgłębszym tatrzańskim stawem po stronie słowackiej jest Wielki Hińczowy Staw (1945 m n.p.m.). Tatrzańskie doliny mają przebieg południkowy, a niektóre z biorących tu początek licznych potoków, na skalnych progach tworzą wodospady. Klimat tatrzański jest dość ostry, przez większą część roku panuje tu zima i zalega śnieg, nawet latem w najwyższych partiach Tatr nierzadko można natknąć się na śnieg na szlaku. Ciekawym zjawiskiem występującym również w Tatrach jest widmo Brockenu (własny, wyolbrzymiony cień na ekranie mgieł), powstające wskutek utrzymywania się mgieł w dolinach przy jednoczesnym nagrzaniu powietrza w wyższych partiach gór. W przesądach taternickich zaobserwowanie tego zjawiska traktowane bywa jako ostrzeżenie i zwiastun nieszczęścia. Jednak widziane trzykrotne jest już swoistym "zabezpieczeniem" w dalszych wędrówkach po górach.
Stanley to wieś położona w połowie drogi pomiędzy Derby i Ilkeston w Derbyshire. Stanley to miejscowość założona przez Sasów. W XVII wieku było azylem dla katolików w uciskanej przez anglikanów Anglii. Najbardziej znanym zabytkiem miejscowości jest Kościół Św. Andrzeja z XII wieku.
Na planie łacińskiego krzyża wznosi się jedna z największych i najbardziej znaczących romańskich budowli w Niemczech: katedra cesarska w Spirze. Salicki cesarz Konrad II rozpoczął jej budowę około 1030 roku, mając na celu wzniesienie największego kościoła cywilizacji zachodniej. Budowę ukończono pod rządami jego wnuka Henryka IV w 1061 roku. Potężna trójnawowa bazylika w rzucie poziomym tworzy układ zamknięty, co odegrało znaczącą rolę w rozwoju architektury romańskiej XI i XII stulecia. Jako miejsce spoczynku władców z dynastii salickiej, Staufów i Habsburgów i ich żon katedra stała się symbolem średniowiecznej potęgi cesarskiej. Na szczególną uwagę zasługuje krypta, której wygląd nie zmienił się do dziś pozostaje taki sam. Jest to największa w Europie romańska sala kolumnowa. Na placu przed głównym wejściem do katedry stoi ogromna misa zwana Domnapf (1560 litrów pojemności), która symbolizuje granicę wpływów miasta i biskupstwa.
Karlskrona powstała pod koniec XVII wieku podczas największej potęgi militarnej i rozkwitu państwa szwedzkiego. Po kolejnych zdobyczach terytorialnych wokół Morza Bałtyckiego (Inflanty, Pomorze Szczecińskie i duńska prowincja Skane), powiększone królestwo pilnie potrzebowało nowej bazy wojennej na południu kraju. Ukryta za skałami osada rybacka i głęboka, niezamarzająca zimą zatoka były idealnym miejscem do wybudowania nowej siedziby królewskiej floty wojennej. Przez prawie 300 lat port w Karlskronie był jednym z najważniejszych w kraju. Unikatowy plan urbanistyczny miasta wraz z systemem fortyfikacji oraz wyjątkowo nowoczesna stocznia już w XVIII wieku wzbudzały zainteresowanie całej Europy. W 1998 roku Karlskrona została wpisana na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO, jako wyjątkowo czytelny i znakomicie zachowany przykład architektury cywilno-militarnej, wykorzystywany później przy projektowaniu nowo powstających miast portowych.
Karlskrona – czyli "Korona Karola", miasto na 33 wyspach jest stolicą prowincji Blekinge i głównym portem szwedzkiej marynarki wojennej. Miasto powstało na mocy rozkazu królewskiego. Było od początku uzależnione od marynarki wojennej i kiedy po licznych niepowodzeniach na początku XIX wieku Szwecja przyjęła politykę neutralności, w Karlskronie nastąpiła stagnacja. Właśnie dzięki temu miasto może pochwalić się tyloma zabytkami a plan miasta nie został zmieniony od momentu zatwierdzenia go przez króla w XVII wieku. Jako zaprojektowany i zbudowany od podstaw historyczny port wojenny Karlskrona jest wyjątkowa na skalę światową. To właśnie zadecydowało o wpisaniu jej w 1998 roku listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Wzniesione w siedemnastym i początkach osiemnastego wieku budynki Karskrony stoją do dziś. Znanym kościołem Karlskrony, jest drewniany Kościół Admiralicji. Jest to największa drewniana świątynia w Szwecji, mogąca pomieścić 4000 osób. Wybudowany w 1685 jest całkowicie drewnianą konstrukcją, z zewnątrz pokryty farbą koloru czerwony falu, czyli w tradycyjnym szwedzkim kolorze. Stocznia w Karlskronie została założona równocześnie z miastem, stając się szybko (ok. roku 1711) największym zakładem przemysłowym w Szwecji. Dziś instalacje Marynarki Wojennej wpisane są na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Miasto Karlskrona zostało założone w 1680 roku, gdy siedziba Szwedzkiej Królewskiej Marynarki została tam przeniesiona. Nazwa pochodzi od zestawienia imienia króla Karola XI i słowa korona (Karlskrona - Korona Karola). Dziś, Karlskrona jest prężnie rozwijającym się ośrodkiem. Istnieje bezpośrednie połączenie promowe Karlskrony z Gdynią, obsługiwane przez dwa promy linii Stena Line.
Karlskrona to miasto w południowej Szwecji, ośrodek administracyjny regionu Blekinge. to również port wojenny nad Morzem Bałtyckim. Miasto leży na kilkudziesięciu wyspach archipelagu Blekinge, na skalistym wybrzeżu Morza Bałtyckiego. Centrum miasta położone jest na wyspie Trossö. Inna wyspa, Stumholmen była dawniej własnością Marynarki Wojennej, teraz znajduje się tam Muzeum Marynarki Wojennej - Marinmuseum. Znajduje się tu 950 jezior i 12 rzek.
Blekinge - jeden z 21 szwedzkich regionów terytorialnych (szw. län). Położony jest na południu Szwecji, wokół miasta Karlskrona, graniczy z regionami Skåne, Kronoberg i Kalmar oraz Morzem Bałtyckim. Na stosunkowo małej powierzchni można odnaleźć wiele różnych krajobrazów, charakterystycznych dla reszty kraju. Długie i mocno urozmaicone wybrzeże z mnóstwem wysp i zatok stanowi dużą atrakcję dla turystów. Do 1658 roku region Blekinge wchodził w skład królestwa duńskiego.
Marinmuseum jest zwane potocznie Muzeum Morskim. Jest to największa atrakcja Karlskrony i jedno z najchętniej odwiedzanych muzeów w Szwecji. Początki muzeum to zbiory modeli okrętów, budowanych na potrzeby stoczni w Karlskronie i gromadzonych na rozkaz króla od 1752 roku. Poza bogatą kolekcją XVIII-wiecznych modeli okrętów, wyposażenia i maszyn stoczniowych muzeum pokazuje też pracę w ówczesnych warsztatach stoczniowych, bitwy morskie (z możliwością kierowania ogniem okrętu liniowego w trakcie bitwy z flotą duńską), broń artyleryjską i broń palną i życie na okręcie (z makietą pokładu działowego w trakcie bitwy w skali 1:1). Po drodze mamy możliwość zejścia do krótkiego tunelu podwodnego, przechodząc wśród szczątków okrętu liniowego z II poł. XVIII wieku. Ostatnia sala na parterze zawiera ekspozycję galionów - oryginalnych rzeźb dziobowych z końca XVIII i początków XIX wieku. Na piętrze m.in. wystawy o torpedach, pancerzach i silnikach parowych oraz wystawa o okrętach podwodnych z możliwością obejrzenia okolic muzeum przez prawdziwy peryskop. Obecny budynek muzeum ukończono w 1997 roku. Muzeum stoi na 130-metrowym pomoście, wybiegającym w morze. Dzięki temu po obu stronach muzeum zobaczyć możemy muzealne okręty i statki - m.in. najstarszy szwedzki okręt podwodny Hajen z 1905 roku, fregatę szkoleniową Jarramas z 1900 roku czy trałowiec Bremön z czasów II wojny światowej. Obok muzeum stoi największy budynek na wyspie - Hangar Slupów i Barkasów (Slup- och barkasskjulet) z ok. 1785 roku. Cała wyspa Stumholmen należała do marynarki wojennej do roku 1991, a hangar wykorzystywany był do przechowywania małych łodzi i szalup należących do floty. Wodowanie łodzi ułatwiał naturalny spadek terenu, wykorzystany przy budowaniu hangaru.
Prawie każdy zna ten napis - Hollywood. Widoczny jest on nawet z satelity. Wzniesiony w 1923 roku z 4000 żarówek napis brzmiał początkowo "HOLLYWOODLAND". Miał służyć jako reklama sprzedaży działek w tej części Los Angeles i stać przez około 1,5 roku. Cząstkę "LAND" usunięto w 1949 roku w czasie jednej z renowacji. W 1978 roku litery wymieniono na nowe, trwalsze o tej samej wysokości. Hollywood to też dzielnica miasta Los Angeles w Stanach Zjednoczonych i najważniejszy ośrodek amerykańskiej kinematografii. Słowo Hollywood jest używane jako skrótowa, popularna nazwa dla amerykańskiego przemysłu filmowo-telewizyjnego.
Most Golden Gate (Złote Wrota) - most łączący San Francisco z hrabstwem Marin, otwarty 27 maja 1937 roku. Budowa była niezwykle trudna i pochłonęła wiele ofiar. Most zaprojektował inż. Joseph Strauss przy pomocy architekta-konsultanta Irvinga Morrowa, który wprowadził nieco detali w stylu Art-Deco. Każda z lin na których wisi most ma 93 cm średnicy i składa się z 27572 oddzielnych żyłek kabla. Każda wieża wytrzymuje obciążenie 95 tysięcy ton, a każda zamontowana na brzegu blokada wytrzymuje naciąg 28,5 tysiąca ton. Od samego początku Golden Gate malowano na charakterystyczny kolor, znany jako międzynarodowy kolor pomarańczowy. W przypadku Złotych Wrót kolor ten sprawia, iż most jest lepiej widoczny podczas mgieł. Most zbudowano dzięki funduszom uzyskanym z emisji obligacji na łączną sumę 35 mln dolarów. Most ma długość 2,7 km. Na południe od mostu leży ponad 400 hektarowy park oferujący wielką rozmaitość rozrywek.
