801. Finlandia

Finlandia rozciąga się we wschodniej części Półwyspu Skandynawskiego. Lasy zajmują 69% powierzchni (najwyższy odsetek w Europie). Liczne są ponadto bagna i torfowiska. Jeziora fińskie w większości są płytkie. Finlandia to kraj nizinny, o średniej wysokości 152 m n.p.m. Większość terenów nadbrzeżnych nie przekracza 20 m n.p.m. Jedynie w Laponii, która stanowi przedgórze Gór Skandynawskich, znajdują się wyżej położone tereny. Na krajobraz Finlandii, w którym dominują piaszczyste pagórki porośnięte gęstymi lasami i liczne jeziora, największy wpływ miało ostatnie zlodowacenie.

800. Chorwacja

Jeziora Plitwickie to chyba jeden z najpiękniejszych i najbardziej znanych parków narodowych w Europie. W roku 1928 na terenie Jezior Plitwickich został utworzony rezerwat przyrody. Dwadzieścia jeden lat później, w roku 1949, podjęto decyzję o utworzeniu parku narodowego. Jeziora Plitwickie zostały ostatecznie docenione w roku 1979, kiedy to wpisano je na listę UNESCO. To właśnie tu w Wielkanoc 1991 roku doszło do wydarzeń, które w następstwie przyczyniły się rozpoczęcia wojny jugosłowiańskiej. Wydarzenia te znane są z historii jako Plitwicka Krwawa Noc. Obszar parku leży blisko bośniackiej granicy. Podczas rozpadu Jugosławi do tych terenów rościli sobie prawa zamieszkali w Bośni Serbowie. W marcu 1991 roku na obszarze Jezior Plitwickich doszło do starcia serbskich separatystów i chorwackich sił bezpieczeństwa. 

799. Chorwacja

Park Narodowy Jezior Plitwickich jest najpopularniejszym parkiem narodowym w Chorwacji, zalicza się go do najpiękniejszych atrakcji przyrodniczych w Europie. Ta "perła kontynentalnej Chorwacji " została, ze względu na swoją różnorodność, wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Przyrodniczego UNESCO. Ten wspaniały park narodowy służył w filmach Karla Maya za kulisy westernów. Gęsto zalesiony teren górski Mala Kapela pełen jest wodospadów rzeki Korana, która przeciąga się przez 16 jezior. Park założony został w roku 1949. Jest to najstarszy park narodowy Chorwacji. Mimo iż park znajduję się w terenie objętym walkami w czasie wojny domowej, udało się uniknąć większych szkód.

798. Chorwacja

Dubrownik to miasto położone w Chorwacji, państwie nad Adriatykiem. Jest jedną z głównych atrakcji turystycznych tego kraju. Ze względu na piękną architekturę Dubrownik jest określany jako klejnot Chorwacji i perła Adriatyku. Stare miasto Dubrownika (Stari Grad) jest wpisane na światową listę dziedzictwa kulturowego UNESCO. Miasto to jest bardzo chętnie odwiedzane przez turystów, pragnących zwiedzić najstarsze zabytki z okresu średniowiecza, między innymi XII-wieczną katedrę, arsenał oraz mury obronne, które otaczają stare miasto. Ulice Dubrownika zachowały swój unikalny średniowieczny charakter, a wszystkie budynki zostały wykonane z tego samego jasnego kamienia. Dubrownik przez wiele lat pełnił również bardzo ważną rolę handlową ze względu na swój port.

797. Chorwacja

Park Narodowy Jeziora Plitwickie znajduje się z dala od morza, blisko granicy z Bośnią i Hercegowiną. Jeziora Plitwickie to jedna z największych atrakcji turystycznych Chorwacji i największy powierzchniowo park narodowy. Są podobne do parku Krka, ale mają nieco inny charakter. Ciąg 16 jezior znajdujących się na różnych wysokościach (od 503 do 636 m.n.p.m.), przedzielonych wodospadami. Woda przelewa się z jeziora do jeziora poprzez trawertynowe groble, które powstały dzięki odkładaniu się węglanu wapnia. A że proces ciągle postępuje, więc one stale przyrastają, zmieniając powoli obraz parku. Krajobraz jest pełen przezroczystej wody, która zmienia zabarwienie od lazuru, przez niebieski do turkusowego i zieleni w zależności od oświetlenia, minerałów i stworzeń w niej zawartych, robiąc wielkie wrażenie. Na płytszej wodzie widać ławice ryb, rośliny wodne oraz osady węglanu wapnia na dnie i na opadłych do wody gałęziach. Wokół bogata roślinność, kaskady obrośnięte jakby wielkim, mokrym mchem.

796. Bośnia i Hercegowina

Biały kamienny most nad szmaragdową Neretwą, kolorowe tureckie domy z charakterystycznymi pięterkami haremów i orientalny zapach nad straganami na wąskich uliczkach. W Mostarze widać ślady tureckiej przeszłości Bałkanów. Stara bałkańska legenda głosi, że gdy Bóg stwarzał świat, unosił się w przestworzach, dźwigając dwa worki: jeden z ziemią, drugi z kamieniami. Diabeł przedziurawił worek z kamieniami i cała jego zawartość wysypała się w jedno miejsce. Tak powstała Bośnia i Hercegowina. Większość z legendarnych kamieni musiała spaść na Hercegowinę, bo kraina ta wygląda jakby zbudowana była z kamienia. A największy zabytek Hercegowiny – most w Mostarze, zbudowany został z białego kamienia. Mostar leży pomiędzy górami, w szerokiej dolinie Neretwy. Najstarszym obiektem w mieście jest Krzywy Most, mały i niepozorny kamienny most na rzece rzeka Radobolja po „chorwackiej” stronie miasta. Jednak to nie ten most jest symbolem Mostaru. Symbolem Miasta jest Stary Most. Stary Most spinał brzegi Neretwy przez ponad 400 lat. Jedna strona tradycyjnie uchodziła za „turecką”, druga za „chorwacką”. Obecnie, po wojnie, miasto też jest podzielone, choć formalnych granic nie ma. Chorwaci żyją po zachodniej stronie rzeki, a Muzułmanie po wschodniej. Według legendy w połowie XVI wieku sułtan Sulejman II rozkazał budowniczemu Hayruddinowi wybudować most nad Neretwą, a w razie niepowodzenia obiecał go ściąć. Budowniczy pracował 10 lat, a po postawieniu mostu ze strachu uciekł w góry. Powstało dzieło wybitne. Wznoszący się 20 m nad wodą most, przypominający sylwetką półksiężyc, wybudowano z 456 bloków białego marmuru, połączonych żelaznymi klamrami. Od powstania stanowił symbol pokoju chrześcijaństwa z islamem. Jako symbol pokoju most nie ostał się w czasie wojny. W 1992 roku wybuchła wojna. Najpierw Chorwaci i Muzułmanie wspólnie walczyli z Serbami, potem walczyli między sobą, a areną walk stał się Mostar. 9 listopada 1993 roku chorwacki generał nakazał zbombardować Stary Most. Dziś biały most ponownie wznosi się nad szmaragdową rzeką. Odbudowano go w 2004 roku, a w odbudowie pomogła Turcja. Most odbudowano używając szesnastowiecznych metod, bez ingerencji nowoczesnych technologii, użyto nawet kamieni z tej samej co 450 lat temu kopalni.

795. Chorwacja

Jeziora Plitwickie to jedna z największych atrakcji turystycznych Chorwacji. Jest to park narodowy, wpisany na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, skłądający się z 16 jezior. Wypływające z nich strumienie piętrzą się na wodospadach o łącznej długości 8 km. Zlokalizowany tutaj park narodowy jest jedną z najliczniej odwiedzanych atrakcji turystycznych Chorwacji. W sezonie to piękne miejsce odwiedza kilka tysięcy osób dziennie.

794. Chorwacja

Jeziora Plitwickie  leżą w południowej części gór Kapela, wchodzących w skład Gór Dynarskich. Kompleks Jezior Plitwickich tworzą dwa zespoły połączonych kaskadowo jezior: tzw. Górne Jeziora i Dolne Jeziora. Jeziora zasilane są systemem wód powierzchniowych, wśród których wyróżniają się potoki Crna rijeka i Bijela rijeka. Jeziora oddzielone są od siebie trawertynowymi groblami, na których tworzą się wodospady, których naliczono tutaj ponad 90. Długość wszystkich jezior wynosi łącznie 8,2 km, a ich łączna powierzchnia – ok. 200 hektarów. 

793. Chorwacja

Park Narodowy Jezior Plitwickich to  park narodowy w Chorwacji, położony w środkowej części kraju. Pierwszy rezerwat na tym terenie został założony w 1928 roku. Park narodowy natomiast rozpoczął swą działalność w kwietniu 1949. Granice, kilkakrotnie poszerzane, ostatecznie w 1997 objęły powierzchnię 29 500 ha. W 1979 Park Narodowy Jezior Plitwickich znalazł się na liście Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Na terenie parku stwierdzono około 1100 gatunków roślin, w tym wiele endemitów. Są tu rośliny zarówno śródziemnomorskie, jak i właściwe terenom borealnym. Okolice jezior zamieszkują wilki, lisy, kuny, borsuki i niedźwiedzie brunatne. Z powodzeniem introdukowano tu rysie. Występuje tu również wydra - jeden z bardziej zagrożonych ssaków centralnej Europy. Z roślinożerców mamy tu sarny, dziki i jelenie. W Parku żyje również 15 gatunków nietoperzy, w tym m. in. związany z terenami leśnymi mopek.

792. Bośnia i Hercegowina

Medziugorie to miejscowość w Bośni i Hercegowinie położona w południowej części Hercegowiny na południowy zachód od Mostaru. W całości zamieszkana przez Chorwatów. W języku chorwackim, używanym przez miejscową ludność, nazwa miejscowości jest zapisywana jako 'Međugorje'. Nazwa Međugorje może być po polsku oddana jako Międzygórze. Medziugorie to znane i odwiedzane miejsc pielgrzymkowe w Europie. Jest ośrodkiem odnowy życia religijnego. W centrum miejscowości znajduje się kościół pw. św. Jakuba. W pobliżu miejscowości znajdują się dwa wzgórza - Wzgórze Objawień, miejsce pierwszych objawień, oraz Wzgórze Krzyża. Zbocza wzgórz są kamieniste, porośnięte niską roślinnością. W miejscach objawień ustawiono krzyże. Wokół, w rozpadlinach skalnych stoją liczne mniejsze krzyże, do których przymocowane są obrazki lub kawałki papieru z obietnicami, prośbami pielgrzymów, różańce i kwiaty. Pierwsze objawienie dzieciom miało mieć miejsce 24 czerwca 1981 roku we wsi Bijakovici, na wzgórzu Crnica należącym do parafii Medziugorie, w części tego wzgórza zwanej Podbrdo. Następnego dnia dzieci wróciły na to samo miejsce, dwoje z nich nie przyszło, a w zamian za nich przyszło dwoje innych. Tego dnia, tj. 25 czerwca 1981 roku, ukształtowała się szóstka tzw. widzących. Następnego dnia (26 czerwca) ukazująca się dzieciom Pani (w języku chorwackim: Gospa) miała przedstawić się im jako Królowa Pokoju. Osoby mające wizje twierdzą, iż mają je do dziś.

791. Bośnia i Hercegowina

Stary Most - kamienny most przewieszony nad rzeką Neretwą w mieście Mostar w Bośni i Hercegowinie, wpisany na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. Most został zbudowany za czasów osmańskich w drugiej połowie XVI wieku. Przez wieki był symbolem pojednania Wschodu z Zachodem - zarówno chrześcijaństwa z islamem, jak i katolickich Chorwatów z prawosławnymi Serbami. Symbol ten celowo zniszczyła chorwacka armia podczas wojny bośniackiej 9 listopada 1993 roku. Zaraz po wojnie w 1995 roku przy wsparciu UNESCO i Banku Światowego podjęto jednak trud odbudowy mostu. Oficjalne ponowne otwarcie mostu miało miejsce w 2004 roku. Zgodnie z tradycją młodzieńcy skaczą z niego do rzeki dla udowodnienia swojej męskości.

790. Chorwacja

Dubrownik ma wyjątkowo bogate dzieje. Wywodzi się z osady rybackiej na skalistej wysepce, zasiedlonej przez Ilirów, Greków oraz uciekającą z miast nadbrzeżnych przed Awarami i innymi plemionami barbarzyńskimi ludność grecko-romańską. W VII i VIII wieku osiedlali się w Dubravie nad brzegiem kanału naprzeciwko wysepki słowianie. W XIII wieku obie osady połączyły się w jedno miasto (z coraz większą przewagą Słowian) i zostały otoczone murami obronnymi. Dubrownik był z początku wolną gminą, pod koniec XII wieku pod władzą zwierzchnią Bizancjum, od 1205 do 1358 Wenecji, z którą zresztą z powodzeniem współzawodniczył, od 1358 do 1526 królów węgiersko-chorwackich. Od XV wieku Dubrownik był miastem-republiką. Na murach twierdzy Lovrijenac wyryto słowa: Non bene pro toto libertas ventlitur auro (Wolności nie sprzedaje się za żadne złoto świata). 

789. Chorwacja

Dubrownik to średniowieczne miasto na skalistej wyspie, połączonej później z lądem, u stóp góry Srdj (412 m), urzekające swoim położeniem, architekturą i roślinnością. Całe z białego kamienia, otoczone białymi, z 3 stron schodzącymi do ciemnogranatowego morza murami obronnymi. Mury przetrzymały trzęsienie ziemi z roku 1667 roku, kiedy to znaczna część budowli Dubrownika legła w gruzach. Miasto położone jest wśród bujnej roślinności śródziemnomorskiej (gaje oliwne, drzewa figowe, migdałowe, cytrusowe, cyprysy, palmy, pinie, granaty, oleandry i in.), o łagodnym klimacie, jedno z najbardziej nasłonecznionych miast południowej Europy, słusznie noszące nazwę "Perły Adriatyku".

788. Chorwacja

Dubrovnik został założony 1300 lat temu przez greckich uciekinierów z wyspy Epidaurus. W średniowieczu odgrywał dużą rolę w handlu morskim, konkurując z samą Wenecją. Posiadał status miasta-państwa, podobnie jak polski Gdańsk. Miasto pozostało niepodległą republiką kupców i żeglarzy, aż do inwazji Napoleona w 1806 roku. Podobnie jak Wenecja, Dubrownik żyje głównie z turystyki. Stari Grad, znakomicie zachowane stare miasto, jest unikalne ze względu na wykładane marmurem place, strome, brukowane uliczki, wysokie domy, klasztory, kościoły, pałace, fontanny i muzea. Wszystkie budynki zostały zbudowane z takiego samego, jasnego kamienia. Znakomicie zachowane w całości mury miejskie odgradzają miasto od ruchu kołowego w zatoce. Położenie geograficzne miasta, na południu, pomiędzy Splitem a Albanią sprawia, że jest tam przyjemny klimat i bogata flora.

787. Bośnia i Hercegowina

Początki Neum sięgają 1699 roku, gdy ustanowiono pokój karłowicki, na mocy którego Republika Dubrownicka oddała skrawek wybrzeża adriatyckiego Turcji, żeby nie graniczyć z Republiką Wenecką, a tym samym zapewnić sobie bezpieczeństwo przed ewentualnymi atakami ze strony Wenecjan. Fakt posiadania przez Bośnię i Hercegowinę skrawka wybrzeża adriatyckiego, a tym samym podzielenia Chorwacji na dwie części był często przedmiotem sporu między oboma krajami. W latach powojennych Chorwaci bardzo często zachęcali Bośniaków do sprzedaży swojego wybrzeża bądź zamiany terytorialnej tylko po to, by Chorwacja nie była podzielona na dwie części. W czerwcu 2002 roku powstał projekt rządu chorwackiego, który zakładał budowę mostu łączącego chorwackie miasto Klek z chorwackim półwyspem Pelješac w celu bezpośredniego połączenia obu części Chorwacji. Rząd chorwacki tłumaczył powstanie projektu tym iż zarówno Chorwaci, jak i turyści zagraniczni mają problemy z przejechaniem z jednej części Chorwacji do drugiej. Rząd bośniacki odrzucił te oskarżenia, ale bliżej przyjrzał się problemowi przekraczania granic w tym rejonie. Do budowy mostu nie doszło, bowiem Bośniacy zablokowali tę ideę, argumentując, iż inwestycja ta odetnie Bośni i Hercegowinie drogę do otwartego morza. Powodem protestu Bośniaków były wstępne założenia projektu mostu określające jego wysokość na około 35 metrów, co uniemożliwiłoby dopłynięcie do portu w Neum dużym statkom (choć aktualnie port nie ma możliwości obsługi takich statków). W takiej sytuacji rząd chorwacki zdecydował o zmianie konstrukcji podwieszonego mostu Pelješac tak aby zapewnić prześwit wysokości 55 metrów. Zmieniony projekt został zaakceptowany przez obydwie strony w grudniu 2006, uzgadniając początek budowy na lato roku 2007. Zakładany czas budowy to około 4 lata, a całkowity koszt 200-220 milionów euro. Jego budowa rozpoczęła się w 2009.

786. Chorwacja

Dubrownik przez stulecia rozkwitał w obrębie murów obronnych. Dziś uważany jest za jedne z najwspanialszych miast na świecie. Miasto zwane Raguzą, zostało założone w VII wieku przez uchodźców pobliskiego Epidaurum uciekających na małą wysepkę przed najazdem Słowian. Dubrownik bezsprzecznie zaliczany jest do najpiekniejszego miasta południowej Dalmacji. Nie bez powodu wpisany został do rejestru światowego dziedzictwa zabytkowego UNESCO. Na południowym krańcu chorwackiego wybrzeża położony jest region Dubrownika, nazywany zarówno w ojczyźnie, jak i poza granicami Chorwacji Perłą Adriatyku.

785. Bośnia i Hercegowina

Neum to jedyne miasto w Bośni i Hercegowinie z dostępem do Morza Adriatyckiego, położone na południowym zachodzie tego kraju. Zlokalizowane jest w kantonie hercegowińsko-neretwańskim. Miasto to oddziela północną część Chorwacji od południowej. Położone jest na kilkukilometrowym odcinku wybrzeża dalmatyńskiego pomiędzy chorwackimi miejscowościami. Początki Neum sięgają 1699 roku. Fakt posiadania przez Bośnię i Hercegowinę skrawka wybrzeża adriatyckiego, a tym samym podzielenia Chorwacji na dwie części był często przedmiotem sporu między oboma krajami. W latach powojennych Chorwaci bardzo często zachęcali Bośniaków do sprzedaży swojego wybrzeża bądź zamiany terytorialnej tylko po to, by Chorwacja nie była podzielona na dwie części. Bośniacy zawsze odrzucali propozycje swojego sąsiada. Ostatnia propozycja złożona przez Chorwatów miała miejsce w listopadzie 1996 roku (kilka miesięcy po zakończeniu działań wojennych w krajach byłej Jugosławii).

784. Ruanda

Wirunga to wulkaniczny łańcuch górski we wschodniej Afryce, na granicy Rwandy, Demokratycznej Republiki Konga i Ugandy, część systemu Wielkich Rowów Afrykańskich. Spośród ośmiu wielkich wulkanów dwa – Nyiragongo (3462 m) i Nyamuragira (3063 m) – są czynne. Najwyższy jest wulkan Karisimbi (4507 m), najstarszy – wulkan Sabinyo (3634 m). Park Narodowy Wulkanów to  park narodowy w północnej Rwandzie przy granicy z Demokratyczną Republiką Konga. Obszar chroniony o powierzchni 130 km² obejmuje pięć z ośmiu stożków wulkanicznych pasma górskiego Wirunga. Jest to też jeden z ostatnich obszarów, gdzie można spotkać zagrożone wyginięciem goryle górskie. Park założono w 1925 roku, a w 1983 roku został on uznany za rezerwat biosfery UNESCO.

783. Kuba

Soroa to piękne miejsce położone w górach w pobliżu Hawany. Nazywane jest Tęczą Kuby. Wodospad Soroa ma 15 metrów wysokości w porze deszczowej. W porze suchej jest o wiele mniejszy lecz nadal wygląda majestatycznie. Wodospad znajduje się w rezerwacie Pinar del Rio. 

782. Grecja

Meteory (gr. Μετέωρα) to masyw skał z piaskowca w środkowej Grecji na północno-zachodnim krańcu równiny tesalijskiej w okolicy miasta Kalampaka. Skały osiągają wysokość do 540 m n.p.m. Na szczytach skał umiejscowiony jest zespół prawosławnych klasztorów (monastyrów). Początkowo wszelkie materiały potrzebne do budowy i życia mnichów wciągane były na linach, również odwiedzający mogli dostać się do monastyrów jedynie na linach. Obecnie część z monastyrów udostępniona jest dla zwiedzających i dla ich wygody zostały wybudowane schody i pomosty. Legenda głosi, że św. Atanazy, założyciel Wielkiego Meteora,  najstarszego monastyru, wzniósł się na szczyt na skrzydłach orła. Tak czy inaczej, założył on pierwszy klasztor w 1336 roku. Było to podczas wojen Bizancjum z Serbią i klasztory były dobrym, bo niedostępnym, schronieniem. Ukrywał się tu m.in. Jan Paleolog – następca tronu serbskiego. Okres świetności klasztory przeżywały za panowania osmańskiego sułtana Sulejmana Wspaniałego. Od XVIII w. klasztory zaczęły podupadać (głównie na skutek kłótni opatów i erozji nieumiejętnie budowanych i konserwowanych budynków). W sumie wybudowano 24 klasztory (każdy na innej skale). Obecnie w największym z nich, w którym jeszcze sto lat temu przebywało stu dwudziestu mężczyzn, dzisiaj mieszka trzech zakonników. Współcześnie tylko sześć klasztorów jest zamieszkanych i toczy się w nich normalne życie monastyczne. Są to cztery klasztory męskie i dwa żeńskie.  Klasztor Przemienienia Pańskiego to męski klasztor stoi na najwyższej i najbardziej wysuniętej skale Meteorów, szczycie Szerokiej Skały, która od podnóża do szczytu liczy 250 m. Do klasztoru prowadzi 115 wykutych w skale schodów. Jest najstarszym, najwspanialszym i najważniejszym monastyrem Meteorów. Opatowi Wielkiego Meteoru od 1940 podlegają wszystkie pozostałe klasztory meteorskie. Tutaj przechowuje się najwięcej dokumentów i relikwii. Sam klasztor został założony około 1340 przez św. Atanazego. Jego uczniem, następcą i współzałożycielem monastyru był św. Joasaf – wcześniej król Jan Uresis-Paleologos.