1586. Ukraina

Głównym zabytkiem Massandry jest pałac carski. Początki założenia parkowo-pałacowego sięgają 1783 roku, gdy córka polskiego magnata, Lwa Potockiego, na zakupionym przez siebie terenie zbudowała rezydencję i park o powierzchni 80 ha. W latach 30. XIX wieku majątek ten przejął Michaił Woroncow. Jego syn w 1881 roku rozpoczął gruntowną przebudowę pałacu, który został silnie uszkodzony przez burzę. Śmierć właściciela wstrzymała roboty i doprowadziła do sprzedania majątku w 1892 roku carowi Rosji, Aleksandrowi III. Na jego polecenie architekt Mesmacher dokończył przebudowę pałacu w stylu neobarokowym, zachowując przy tym znaczną część neorenesansowego projektu Boucharda. W 1902 roku budowlę zakończono. Nowy car Mikołaj II Romanow preferował jednak pałac w Liwadii, więc pałac massandryjski używany był tylko okazjonalnie w czasie polowań czy wycieczek. Nigdy też car w nim nie nocował. Znaczna część projektów Mesmachera dotyczących wyposażenia wnętrz nie została zrealizowana. Po rewolucji bolszewickiej i ostatecznym upadku władzy białych pałac upaństwowiono. W latach 1929–1941 w pałacu mieściło się sanatorium dla gruźlików, a następnie wykorzystywano go aż do 1991 roku jako rezydencję wypoczynkową dla dostojników komunistycznych ZSRR. Od 1992 roku w pałacu działa muzeum prezentujące wnętrza i umeblowanie pałacowe. Wokół pałacu znajduje się niewielki zabytkowy park z dwoma wielkimi sekwojami o wysokości 47 m.

1585. Niemcy

Bremerhaven – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Brema, u ujścia Wezery do Morza Północnego. Wielki port handlowy, pasażerski, rybacki; awanport Bremy. Miasto jest ośrodkiem przemysłu stoczniowego, metalowego i rybnego. Obecne Bremerhaven obejmuje kilka wcześniejszych miast. Miasto zostało założone jako port Bremy w 1827. W 1845 założono pobliskie konkurencyjne miasto Geestemünde, należące do Królestwa Hanoweru, które wraz z miejscowościami Lehe i Wulsdorf utworzyło w 1927 miasto Wesermünde, należące do Prus. 1 listopada 1939 Bremerhaven zostało częścią Wesermünde, wychodząc spod jurysdykcji kraju Bremy. Jednakże, w 1947 miasto w całości zmieniło nazwę na Bremerhaven, wchodząc ponownie w skład kraju Bremy.

1584. Turcja

Kemer – miasto w południowo-zachodniej Turcji, w prowincji Antalya, nad Morzem Śródziemnym. Znane kąpielisko morskie należące do Riwiery Tureckiej. Słynące głównie z uprawy owoców granatu. Kemer znajduje się w odległości zaledwie 42 kilometrów od Antalyi, w pobliżu gór Taurus. Obecny piękny kurort stanowił kiedyś wioskę rybacką. Kemer stanowi nowczesny kurort przepełniony rewelacyjnymi hotelami. O jego popularności decyduje wiele czynników, a wśród nich należy wskazać m.in. bliskość gór, lasy pioniowe oraz cytrusowe gaje.

1583. Chiny

W marcu 1974 roku podczas drążenia studni trzech chłopów z chińskiej komuny rolniczej natrafiło na głowy naturalnej wielkości wojowników z gliny. Miejsce odkrycia znajduje się w środkowych Chinach, w pobliżu miasta Xi’an ośrodka administracyjnego prowincji Shaanxi. W 1974 roku archeolodzy rozpoczęli prace wykopaliskowe na polu kukurydzy między górami Li Shan i rzeką Wei He. Rezultat był sensacyjny: pod powierzchnia pól uprawnych stały rzędami jeden obok drugiego żołnierze z terakoty – cała armia. Te podziemne posągi należały do wielkiego mauzoleum, które wzniósł dla siebie cesarz Qin Shi Huang Di, w III wieku p.n.e.. Nadał on sobie tytuł Pierwszego Cesarza Chin. Jego historyczne zasługi to zjednoczenie podzielonego królestwa w jedno dziedzictwo, rozkaz wybudowania Wielkiego Muru, reforma pisma i prawa, ale również on nakazywał palenie bibliotek i grzebanie żywcem uczonych, którzy mu się narazili. Trzydzieści lat przed śmiercią cesarz Qin Shi Huang Di Zgromadził 700000 przymusowych robotników ze wszystkich stron cesarstwa i nakazał im budowę niezwykłego podziemnego pałacu-mauzoleum. Wykonano miedziany sarkofag dla władcy, a pełny skarbów grobowiec chroniony był systemem samo zwalniających się kusz. Gdy władca zmarł, jego syn i następca pochował go wraz z bezdzietnymi konkubinami, a żywcem zamurowano w mauzoleum wszystkich, którzy wiedzieli o skarbach. Nad grobowcem robotnicy usypali 50-metrowe gliniane wzgórze, na którym zasadzono cyprysy i drzewa sosnowe. Właśnie w pobliżu tego pagórka, dziś porośniętego drzewami owocowymi, chłopi kopali studnię i dokonali niezwykłego odkrycia. Z prowadzonych wykopalisk wynikało, że cesarz pragnął mieć w pobliżu armię, wprawdzie z gliny, ale naturalnej wielkości. Według wierzeń, Terakotowa Armia miała strzec cesarza i pomóc mu uzyskać władzę w życiu pozagrobowym. Obecnie szacuje się, że w trzech dołach zawierających Terakotową Armię było ponad 8000 żołnierzy, 130 rydwanów z 520 końmi oraz 150 kawalerii konnej, z których większość nadal jest pochowana w dołach. Każdy z czterech dołów ma około 7 metrów głębokości. Są one solidnie zbudowane z warstw ubitej ziemi, która jest twarda jak beton. Pierwszy dół ma 11 korytarzy, z których większość ma ponad 3 metry szerokości, jest wybrukowany małymi cegłami i ma drewniany strop wspierany przez duże belki i słupy. Strop został pokryty matą trzcinową i warstwą gliny, aby zapewnić wodoodporność, a następnie usypano kopiec z gleby, o wysokości od 2 do 3 metrów. Pierwszy dół ma 1230 metrów długości, zawiera główną armię, której liczność szacuje się na 6000 terakotowych figur. Drugi zawierał 2 jednostki piechoty i kawalerii, jak również wojenne rydwany, a trzeci stanowisko dowodzenia, z wysokimi rangą oficerami i wojennymi rydwanami. Czwarty dół jest pusty, prawdopodobnie nie został dokończony przez jego budowniczych. Terakotowi wojownicy prowadzą konie i wozy, mają broń, noszą starannie wykonane mundury i kolczugi i każdego z nich można łatwo przypisać do określonego rodzaju służby. Są więc wśród nich piechurzy, kopijnicy, łucznicy i kusznicy, jeźdźcy prowadzący konie bojowe, woźnice, oficerowie, a nawet dwumetrowej wysokości generał, górujący nad innymi z tarcza z trzema ozdobnymi napierśnikami. Do wyrobu tych tysięcy posągów zatrudniono wybitnych artystów i wielu rzemieślników pracujących w glinie. Torsy zapewne robiono seryjnie, ale głowy i większość rąk modelowano indywidualnie i później łączono z postaciami. Szczególnie starannie wykonywano fryzury. Znaleziono 24 wzory wąsów i wiele różnorodnych fryzur. Najbardziej zdumiewające są twarze żołnierzy. Każda jest inna i przedstawia inne emocje. Badacze uważają, że każdy posąg jest oparty na jednym żołnierzu z tego czasu, a jako modele zapewne posłużyli żołnierze z różnych stron i ludów Chin. Są więc o wyraźnie mongolskich rysach, a obok twarze z wysokimi czołami i wydatnymi nosami. Różne są także twarze oficerów, każda ma indywidualne rysy. Nawet posągi koni wykonano z dużym artyzmem. Mają otwarte pyski, rozdęte chrapy, postawione uszy, wyglądają na trudne do poskromienia. Kolory zachowały się do czasu odkrycia w 1974 roku, jednak po wydobyciu na powietrze barwy zaczęły stopniowo zanikać. Armia terakotowa określana jest mianem ósmego cudu świata. Od 1987 roku znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

1582. Francja

Coulon – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Poitou-Charentes, w departamencie Deux-Sèvres. Znajduje się tu Camping La Venise Verte.

1581. Francja

Sekwana to rzeka w północnej Francji. Długość Sekwany wynosi 776 km, a powierzchnia dorzecza około 78 tys. km²; swe źródła bierze na Wyżynie Langres, a uchodzi w formie estuarium do Zatoki Sekwańskiej koło Hawru (kanał La Manche). Nazwa rzeki pochodzi od celtyckiego słowa "squan", oznaczającego rzekę wijącą się jak wąż. W okresie rzymskim u źródeł Sekwany oddawano cześć bogini Sekwanie. Sekwana jest żeglowna od ujścia do niej rzeki Aube, a statki morskie mogą płynąć nawet 125 km w górę rzeki do Rouen. Sekwana jest połączona kanałami z Renem i Rodanem. Głównym miastem przez które przepływa Sekwana jest stolica Francji – Paryż.

1580. Włochy

Modena to miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Modena. Leży w dolinie Padu; przepływają przez nią dwie rzeki: Secchia i Panaro. 10 kilometrów na południe od miasta zaczynają się pierwsze wzniesienia Apeninów, a konkretnie Apeniny Toskańsko-Emiliańskie. Miasto jest drugą po Bolonii potęgą gospodarczą regionu. W granicach metropolii mają swoje siedziby słynni włoscy producenci samochodów wyścigowych: Ferrari (w Maranello), Maserati (w samym mieście), De Tomaso (na peryferiach) oraz Pagani (w San Cesario sul Panaro, kilka kilometrów na południowy wschód od miasta). Do wymienionych powyżej producentów samochodów wyścigowych należy jeszcze dodać Lamborghini, które ma swoją siedzibę w pobliskim Sant'Agata Bolognese.

1579. Ukraina

Sumy – miasto w północno-wschodniej części Ukrainy nad rzeką Psioł, przy granicy z Rosją. Miasto zostało założone w 1652 przez "wychodźców z Małorusi" na terytorium tzw. "Słobodzkiej Ukrainy". W latach 1658-1764 rosyjski ośrodek zarządzania wojskami pogranicza na granicy z Ukrainą Zadnieprzańską należącą do Rzeczypospolitej, siedziba pułku kozackiego. W roku 1708 miała tu miejsce rada wojenna cara Piotra I prowadzącego działania wojenne przeciwko królowi szwedzkiemu Karolowi XII i hetmanowi Mazepie. Głównym akcentem architektonicznym miasta jest cerkiew katedralna Przemienienia Pańskiego. Wzniesiona została w stylu neoklasycystycznym w XVIII wieku, gruntownie przebudowana w roku 1858 i ponownie w latach osiemdziesiątych XIX wieku, kiedy dodano 56-metrową dzwonnicę. Wnętrze świątyni zdobią freski Władimira Makowskiego i Kławdija Lebiediewa. Cerkiew Zmartwychwstania (1702), najstarsza budowla w mieście, jest wciąż w dobrym stanie, szczególnie po ostatnio przeprowadzonej renowacji. Katedra przyklasztorna św. Pantaleona została zbudowana w roku 1911 według projektu Aleksieja Szczusiewa, na wzór średniowiecznych obiektów sakralnych Nowogrodu i Pskowa.

1578. Finlandia

Oulu to miasto w zachodniej Finlandii, od 1776 do 2009 stolica prowincji Oulu. Leży nad Zatoką Botnicką przy ujściu rzeki Oulujoki. Największe miasto leżące poza Finlandią Południową, centrum regionalne o dużym znaczeniu, szóste pod względem liczby ludności miasto Finlandii. Słowo Oulu pochodzi najprawdopodobniej z języka Samów i oznacza powódź. Ujście Oulujoki do Zatoki Botnickiej było jednym z głównych terytoriów spornych pomiędzy królestwem Szwecji i Nowogrodem Wielkim. Pierwszą próbą wyznaczenia granic pomiędzy dwoma państwami podjęto w 1323 roku w traktacie z Pähkinäsaari. Oulujoki wraz z Oulujärvi znalazły się wówczas na północ od niej, na terytoriach należących do Nowogrodu. Nie powstrzymało to szwedzkich osadników, którzy często osiedlali się poza granicą swojego państwa. W 1375 roku u ujścia Oulujoki powstał zamek Kastelli, umacniający pozycję Szwedów w regionie. W 1590 Pietari Bagge zbudował zamek Oulu na dzisiejszej wyspie Linnansaari. Jednak dopiero w 1595 roku, po pokoju w Tayssina, granica została przesunięta na północ, przyznając Oulujoki Szwecji.

1577. Finlandia

Nurmes - miasto w Finlandii w prowincji Finlandia Wschodnia, położone nad jeziorem Pielinen.

1576. U.S.A.

The Empire State Building – wieżowiec w Nowym Jorku w Stanach Zjednoczonych. Jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli nie tylko miasta, ale także całego kraju. Oficjalne otwarcie poprowadził prezydent Herbert Hoover, który 1 maja 1931 roku w Waszyngtonie nacisnął przycisk zapalający światła budynku. Od chwili wybudowania do 1973 roku ESB był najwyższym budynkiem w Nowym Jorku. Tytuł najwyższej budowli odzyskał 11 września 2001 roku po zamachach terrorystycznych na wieże World Trade Center, które były do tej pory na najwyższych pozycjach. W całym kraju jest obecnie na 2 miejscu po Willis Tower w Chicago. Należy do World Federation of Great Towers. Jego nazwa pochodzi od przydomku stanu Nowy Jork, który brzmi właśnie Empire State. Odmiennie niż większość wysokościowców, Empire State ma klasyczną fasadę. Rozpoznawalna iglica budynku w stylu art déco, pierwotnie była zaprojektowana jako przystań i port dla Zeppelinów. Jednak wykonane testy ze sterowcami dowiodły, że jest on niepraktyczny i niebezpieczny ze względu na potężne podmuchy wiatru oraz z samej racji wielkości budynku. Pomimo tego przystań pozostała na swoim miejscu.

1575. Wielka Brytania

Edynburg to miasto w Wielkiej Brytanii; od 1437 roku stolica Szkocji i siedziba szkockiego parlamentu, którego obrady wznowiono w 1999 roku po przerwie trwającej od zjednoczenia z Anglią w roku 1707. Na centrum Edynburga składa się Stare Miasto i Nowe Miasto rozdzielone ogrodami Princes Street Gardens. Stare Miasto jest najstarszą dzielnicą, budowaną od wczesnego średniowiecza wzdłuż traktu łączącego edynburski Zamek z pałacem Holyrood. Nowe Miasto powstało w XVIII wieku jako dzielnica bogatych rezydencji, urzędów i banków, i charakteryzuje się regularną zabudową i szerokimi, wygodnymi ulicami. Pomiędzy obiema dzielnicami rozciąga się teren parkowy Princes Street Gardens, powstały po osuszeniu znajdującego się tam niegdyś jeziora Nor Loch. Na południe od centrum znajduje się okolica uniwersytecka, na zachód od zamku niewielka dzielnica biurowa z budynkami banków i instytucji finansowych. W odleglejszych od centrum dzielnicach Edynburga przeważa zabudowa mieszkalna.

1574. Polska

Darłówko to nadmorska dzielnica miasta Darłowo. Kąpielisko morskie. Darłówko położone jest u ujścia rzeki Wieprzy do Bałtyku. Co roku odbywa się tu Międzynarodowy Zlot Historycznych Pojazdów Wojskowych – największa tego typu impreza w Europie, z wielotysięcznym zazwyczaj audytorium. Znajdują się tu również pozostałości stanowiska po największej poruszającej się po torach armacie świata, zbudowanej przez Niemców i pieszczotliwie zwanej Dora.

1573. Francja

Orchies – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nord-Pas-de-Calais, w departamencie Nord.

1572. Niemcy

Hamburg to miasto w północnej części Niemiec, u zbiegu rzek Łaby i Alster, w odległości ok. 110 km od wybrzeży Morza Północnego. Stolica kraju związkowego Hamburg. Miasto przemysłowe i największy port morski kraju, ośrodek naukowy, kulturalny i handlowy. Port w Hamburgu wraz z awanportem w Cuxhaven tworzy jeden z największych morskich portów Europy.

1571. Holandia

De Efteling to największy park rozrywki w Holandii, trzeci pod względem liczby odwiedzających w Europie. De Efteling to jeden z najstarszych parków rozrywki na świecie, otworzony o trzy lata wcześniej niż pierwszy Disneyland! Początkowo w parku znajdował się jedynie Las Bajkowy, stworzony przez znanego holenderskiego rysownika, Antona Pieck'a. Z czasem park zmienił charakter i znalazło się w nim więcej atrakcji dla starszych osób.

1570. Finlandia

Położona na wschodnim końcu Europy Zachodniej Finlandia jest miejscem, gdzie można spotkać zarówno najnowsze osiągnięcia myśli technicznej, jak i nietknięte przez człowieka pustkowia lasów i arktycznych nieużytków. Ponad dwie trzecie terytorium kraju porastają lasy, poprzecinane tysiącami jezior. Śnieg, który spada tutaj w listopadzie, topnieje dopiero w kwietniu lub maju. Większość terytorium Finlandii to obszary nizinne, z rozległymi bagniskami i torfowiskami. Wyżej położona jest północna część kraju - Laponia, gdzie teren wznosi się do wysokości ponad 1000 m.n.p.m. W lasach rosną głównie świerki na glebach gliniastych oraz sosny na piaskach i podłożu kamienistym. Brzozę można spotkać w zasadzie wszędzie. Dzisiejszy krajobraz Finlandii ukształtował się pod koniec ostatniej epoki lodowcowej, czyli ok. 10 tysięcy lat temu. Cofający się lodowiec pozostawiał na granitowym podłożu liczne głazy, a w miękkiej skale rzeźbił tysiące jezior. Od roztapiającego się lodu podniósł się poziom morza. Obecnie zachodzi odwrotny proces. Klimat Finlandii charakteryzują duże wahania temperatury między latem, a zimą. Latem dni są długie i jasne, zimą krótkie i ponure. Za kołem podbiegunowym latem słońce świeci nawet o północy, natomiast zimą przez cztery do ośmiu tygodni nie wschodzi w ogóle. Finlandia zyskała sobie przydomek kraju „trzech zim” - jesiennej, właściwej oraz wiosennej.W czasie dlugiej, ostrej zimy zamarza wszystko, nawet wody północnego Bałtyku.

1569. Republika Zielonego Przylądka

Mindelo to miasto portowe w Republice Zielonego Przylądka, drugie pod względem wielkości miasto w kraju. Położone w północnej części wyspy São Vicente. Baza paliwowa dla statków oceanicznych i stocznia remontowa.

1568. Zjednoczone Emiraty Arabskie

Ar-Rab al-Chali to pustynia położona na południu Półwyspu Arabskiego w większości na terytoriach Arabii Saudyjskiej oraz Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Jemenu i Omanu. Do tej pustyni przylega region Hadramaut w Jemenie. Jest to największa pustynia piaszczysta na świecie. Arabska nazwa Ar-Rab al-Chali oznacza pustą okolicę.

1567. Mauritius

Republika Mauritiusa, państwo wyspiarskie położone na Oceanie Indyjskim w archipelagu Maskarenów. Oddalone o 800 km na północny wschód od wschodnich wybrzeży Madagaskaru. Powierzchnia 2 040 km2. Poza główną wyspą Mauritius w skład państwa wchodzą również wyspy (tzw. dependencje): Rodrigues, Cargados Carajos i Agalegals. Największa wyspa Mauritius, otoczona rafami koralowymi, ma powierzchnię 1865 km2 i jest pochodzenia wulkanicznego, w jej północnej części znajdują się szerokie równiny nadbrzeżne, przechodzące stopniowo w wyżynę z dużymi stożkami wulkanicznymi. Najwyższym szczytem jest Pinton de la Rivière Noire (825 m n.p.m.) na południu wyspy. Naturalną roślinność stanowiły gęste lasy, które zostały zniszczone wraz z bogatym światem zwierząt. Zachowały się m.in.: jeże i nietoperze. Przy udziale Wielkiej Brytanii powstaje program ochrony przyrody.